ยิ่งใกล้หัวใจยิ่งสั่น
พยายามหลบตาคู่นั้นแต่ก็ทำไม่ได้
พยายามไม่ยิ้มไปพร้อมกับเธอ.ปิดหัวใจfont>
พยายามไม่สนใจ.แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ทุกที
หลับตาลงโดยไม่มีภาพเธอทำไม่ได้
หัวใจยิ่งรัก.ห่วงใย.อยุ่แบบนี้
ทุรนทุรายเหลือเกินกับความรู้สึกที่มี
ทั้งๆที่เธอก็มีคนที่แสนดี.ตลอดมา
ไม่รักตัวเองบ้างหรือไง
ทำไมยังรักยังฝันใฝ่.จนเหนื่อยล้า
ทำไมยังไม่ลืมเธอ.ทำไมยังแอบมีน้ำตา
ทำไมในใจยังปวดปร้า ยังถวิลหาอยู่ทำไม
ทำไมไม่รักตัวเอง...
14 ธันวาคม 2548 20:57 น. - comment id 546336
ทำไม..ใจนี้..มิมีลืม ทำไม..ใยปลื้ม..แต่เพียงเขา ทำไม..ความช้ำ..ระกำเอา ทำไม..ตัวเรา..ต้องเฝ้าตรม ทำไม..ใกล้ชิด..ความคิดถึง ทำไม..ต้องซึ้ง..ความขื่นขม ทำไม..เดียวดาย..ได้ชื่นชม ทำไม...นิยม..ความช้ำใน ทำไม..ไม่ลืม..คนปลื้มนี้ ทำไม..ใยดี..มีฝันใฝ่ ทำไม..ห่วงหา..และอาลัย ทำไม..ทำไม..บอกฉันทีไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันค่ะ อิอิ

14 ธันวาคม 2548 21:12 น. - comment id 546345
แงๆ กลอนเศร้าจังค่ะ โดน......

14 ธันวาคม 2548 22:16 น. - comment id 546390
ถ้าเหนื่อยใจก็ต้องพักใจนะครับ

15 ธันวาคม 2548 00:45 น. - comment id 546420
เศร้าจังค่ะ เป็นกำลังจัยหั้ยนะคะ

15 ธันวาคม 2548 09:06 น. - comment id 546462
สวัสดีค่ะ อยากถามเหมือนกันว่า *ทำไม?* แต่ก็พูดอะไรไม่ออก...เจ็บจนจุก...

15 ธันวาคม 2548 18:53 น. - comment id 546637
ไปโดนใครหักอกมาหว่า??อิอิ ถามจิ๊งงงง
แต่งกลอนซะเศร้า แต่เพราะ...
เลิฟๆ

15 ธันวาคม 2548 16:26 น. - comment id 546671
ทำไม...ทำไม...คงตอบไม่ได้ว่าทำไม ใจหนอใจ...ทำไมไม่รักตัวเอง ใจเอยไปหลงรักเขาเฝ้ายำเกรง ถึงต้องมาร้องถาม...ทำไมหนอทรมาน แอบมาอ่านผลงานจ้าาาา

15 ธันวาคม 2548 20:27 น. - comment id 546745
ทำไม...ยังรักยังไม่ลืม
ทำไม...ยังหึงเมื่อเธอมีคนอื่น
ทำไม...ยังแอบมองส่องหา
ทำไม...ยังไม่มาเมื่อฉันยังไม่มีใคร
ทำไม...ท้องฟ้าแกล้งให้เธอจำแลงเป็นยักษา
ทำไม...ให้หมู่นกกาบินกลับรัง
ทำไม...ให้เธอเดินหันหลัง
.........แล้วทำไมเธอไม่รักเรา...
...........เธอกลับทิ้งให้ฉันเหงา.เฝ้าหา...
..คอยถวิลวิงวอน.ออดอ้อนสายตา..
.....สิ่งที่ได้มาเพียง..ความเย็นชา...
...เธอจ๋าทำไม ไม่สนใจเราบ้าง
..เวลาและช่องว่างเริ่มมากขึ้น
...หรือช่างเถอะ ปล่อยมันให้พ้นไป...จะอย่างนั้นก็ได้ถ้าใจเธอต้องการ
