เจ้าเด็กน้อย

ส่องหล้า

ดอกไม้บานวันวานจวบวันนี้
ทุกย่างก้าวขวบปีที่พ้นผ่าน
ดอกไม้สวยยังคงงามเบ่งบาน
ในวันคืนแสนหวานของชีวิน
ปลูกความงามดอกไม้ในกระถาง
ที่เหมาะสมจัดวางอยู่ในถิ่น
เพิ่งเติบโตแต่ซุกซนเป็นอาจิณ
ช่างร่าเริงในถิ่นกระถางงาม
ทำพ่อแม่ยิ้มได้หัวใจรัก
ความคึกคักเข้มข้นเป็นผลข้าม
ให้หัวใจสดชื่นดูวับวาม
ทุกทุกยามเบ่งบานตระกานจินต์
ทำพ่อแม่เป็นยักษ์ได้เจ้าตัวดื้อ
ทำหัวทื่อก้าวร้าวนอนด่าวดิ้น
วิ่งซุกซนตะรอนนอนคลุกดิน
ซนไม่สิ้นดื้อไม่ซาว่าไม่ฟัง
เจ้าเป็นดั่งเม็ดพันธุ์แห่งความสุข
ในหัวใจเคล้าคลุกจนเข้มขลัง
สร้างด้วยใจเพื่อให้เจ้ามีพลัง
ดอกเบ่งบานสะพรั่งทั่วแผ่นดิน
ดอกไม้งามสมค่ากว่ากระถาง
ที่บ่มเพาะจัดวางอยู่ในถิ่น
จงเติบโตงดงามในชีวิน
ยามเจ้าสิ้นกระถางในทางเดิน				
comments powered by Disqus
  • ต่อง (ต้อง) ksg

    12 มกราคม 2546 10:43 น. - comment id 104415

    
      มารับทราบครับ
    
    
  • อัลมิตรา

    12 มกราคม 2546 12:59 น. - comment id 104426

    :)
    
    เป็นลูกไม้ที่หล่นไม่พ้นต้น
    แม้นซุกซนไปบ้างในบางที่
    แต่รับรู้ความรักพ่อแม่มี
    บ่มชีวีหล่อเลี้ยงไว้ให้งดงาม ..

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน