ฟ้าใกล้ค่ำทำไมใจหมองหม่น
คิดสับสนจนขวัญคว้างหวั่นไหว
มองตะวันผันเคลื่อนคล้อยลอยลับไป
หนาวเหน็บในใจหนาวร้าวพิกล
เหมือนมีลางรับรู้หดหู่นัก
เหมือนโดนกักกำหนดบทบาทปล้น
เหมือนถูกฆ่าพร่าสังหารผลาญตัวตน
เหมือนเป็นคนไร้ชีวิตจิตวิญญาณ
ยิ่งมองฟ้าเปลี่ยนสีคลี่คล้ำคาด
ใจก็วาดหวาดผวาน่าสงสาร
ขวัญตระหนกอกระทมใกล้ซมซาน
เสียวสะท้านวูบไหวในอารมณ์
เพราะใจอ่อนอ่อนไหวใช่หรือเปล่า
จึงซึมเศร้าเสียขวัญพรั่นขื่นขม
ทั้งสุขทุกข์รุกเร้าเหงาชื่นชม
เข้าห่อห่มห้องใจไม่เว้นวาย
ตอบตนเองได้ไหมในวันนี้
เหตุใดที่ใจว้าวุ่นกรุ่นมิหน่าย
ฟ้าเลือนแสงตะวันจางร้างเลื่อมพราย
ฤๅสุดท้ายฟ้าตะวันคือฉันเอง.
2 พฤศจิกายน 2551 16:16 น. - comment id 909727
สวัสดี แม่นางฟ้า คู่ตะวัน

2 พฤศจิกายน 2551 16:47 น. - comment id 909733
อิอิ..แบบว่านางฟ้าเดินดินนะคะคุณวชรกานท์

2 พฤศจิกายน 2551 17:08 น. - comment id 909738
สงสัยอะไรถามได้ที่นี่ทุกคำถาม รับรองทุกคำตอบตอบให้ อย่างกระจ่างใจเลยละจ้ะ น้องนางฟ้า นะนะ

2 พฤศจิกายน 2551 22:21 น. - comment id 909935
.........ตั๊บแก.........
