" สายเกินไปที่จะให้เรากลับหวน
รักเรรวนควรเก็บพับกลับไปหนา
เหมือนแก้วร้าวบ่ดีได้เขาตีตรา
เปรียบอุราแตกสลายคล้ายคลึงกัน
หลากเรื่องราวที่ผ่านไปไม่ย้อนกลับ
ได้เพียงรับเป็นบทเรียนยากเปลี่ยนผัน
แก้ไม่หายปรับไม่ได้ไล่ไม่ทัน
เพราะคืนวันลับล่วงแล้วแคล้วเพลา "