๑. คุณูปการงานหนักยากละทิ้ง
สร้างสรรค์สิ่งวิไลให้รุ่นหลัง
หวังคำสอนเรียนรู้จะอยู่ยัง
แต่โลกความจีรังมิอาจมี..
๒. เรือลำเก่าลอยคว้างร่างผุกร่อน
อุทาหรณ์ตราจากฝากเหลือที่
มวลหมู่ชนคนหน้าใหม่ให้มากมี
สงสารแต่ " คนดี...ที่โลกลืม "...
ด้วยความหวังดี
**.. เช่นรวีโชติ ..** ( ก.ประแสร์ ศิษยาพร )