11 พฤศจิกายน 2553 22:13 น.

นักเรียน

มีใครก็ไม่รู้ได้บอกไว้ว่า...
 ‘ชีวิตคือการเรียนรู้  และจะหยุดเรียนรู้ก็ต่อเมื่อลมหายใจนั้นดับลง’

หลายครั้งเหมือนกันที่ฉันได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ   ทั้งผิดถูกชั่วดี  
จนหลงคิดว่าตัวเองนั้น ‘แก่ประสบการณ์’แล้ว
และอีกหลาย ๆ ครั้งเช่นเดียวกัน  เมื่อได้เผชิญหน้ากับความสุข  
ความสนุกเพลิดเพลิน

ตั้งหน้าตั้งตา  ‘เรียน’  และ  ‘รู้’  มัน   
แต่ก็หลายเวลาที่พลั้งพลาดกลายเป็น  ‘เรียน’ จน ‘หลง’ ไปก็ออกบ่อย
แม้แต่ตอนที่ได้เข้าเรียน   ‘วิชาชีวิต   ว่าด้วยทุกข์’   

(ซึ่งเป็นวิชาที่ไม่เป็นที่ปรารถนามากที่สุดเลยล่ะ) 


ฉันมักจะโดด หลบหนีมันสุดชีวิตเลยทีเดียว  
แต่ก็ทุกครั้งสิน่า...  ที่ต้องคอยมาตามแก้ตามซ่อม
โดยมากก็มักแก้ไม่ตกซะทีเดียว  ไม่ว่าจะเรียนมากี่ปี ๆ ก็ตาม

‘วิชาชีวิต’  คงจะเป็นวิชาที่ต้องเรียนรู้ไม่จบไม่สิ้นจริง ๆ กระมัง!!

…………………………………..

แล้ววันนี้เธอกำลังเรียนรู้อะไรอยู่เหรอ?
เธอกำลังสนุกกับมัน  หรือกำลังพยายามดิ้นรนหาทางออกกับเรื่องไหนอยู่หรือเปล่า...

ประสบการณ์ของเราอาจตรงกัน  หรือแตกต่างกันฉันไม่รู้...
ซึ่งก็ไม่แปลกอะไรนัก...  
ฉันเชื่อว่า ‘ชีวิต’ แต่ละคนมีความมหัศจรรย์ในตัวมันเองทั้งนั้น

ความทุกข์หนักหนาของฉัน   อาจเป็นความรู้สึกเฉย ๆ ของใครอีกหลาย ๆ คนก็ได้  และเธอก็คงไม่ต่างกัน.

เธออาจจะเคยได้ยินประโยคนี้
‘ทุกปัญหามีทางออกของมันอยู่แล้ว’   หรือ  
‘พระเจ้าไม่เคยสร้างปัญหา  โดยที่ไม่สร้างทางออกของมันไว้ด้วย’

ฉันมักใช้มันเตือนใจบ่อย ๆ เวลาเจออะไรที่สร้างความลำบากใจ  
หรือทำให้ใจฉันห่อเหี่ยว..


แต่ก็อย่างว่า...
บางทีมันก็จนใจหมดหนทางจริง ๆ นะ  มืดบอดไปหมดทุกด้านเลย
ฉันเลยไม่อยาก  ‘เสียเวลา’  ค้นหาให้เคร่งเครียดปวดขมับ

…………………………………..



คงเป็นอย่างที่เขาว่าจริง ๆ มั้ง


   ...คนเราต้องเรียนรู้จนกว่าจะตาย....



แม้แต่ใน  ‘ห้องเรียนชีวิต’  นี้  มีวิชาที่ท้าทายมากมาย  
วิชาที่ต้องตั้งโจทย์เอง   กำหนดตัวเลือกเอาเอง  
ค้นหา ‘ความจริง’ ของใครของมัน
แล้วเลือกตอบในตัวเลือกที่มั่นใจที่สุด  และเฉลยด้วยตัวเอง


‘ความจริง’ ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง  คือไม่ว่าฉัน  เธอหรือใคร   
ต่าง ‘โชคดี’ ที่ได้ต้นทุนมาตั้งแต่เริ่มเข้าเรียนแล้ว

ความจริงที่ว่า.. เราต่างเป็น ‘มนุษย์’  
มีกำลังมากมายพอที่จะยืนหยัดด้วยตัวเอง  
ดำเนินชีวิตอย่างมี ‘ปัญญา’  และสามารถมี ‘ความสุข’ ได้ทัดเทียมกัน...



หวังว่าเธอคงยังไม่ลืม ‘ความจริง’ ประการนี้หรอกนะ?



ชีวิตมันวิเศษ  การได้มาซึ่งชีวิตเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!  
หากว่าเธอกำลัง  ‘ติดแหง่ก’  อยู่กับ  ‘บทเรียน’  
ที่ยากมากมายก่ายกองเพียงใด..


อยากให้หันกลับมามองชีวิต   ไม่มีอะไรจะยิ่งใหญ่ไปกว่านี้แล้วล่ะ



บทเรียนชีวิตอาจไม่ได้หยุดเพียงแค่นี้...
มันต้องมีต่อไปเรื่อย ๆ (แต่ถึงไหนฉันไม่สามารถตอบได้หรอก)



และหวังอีกว่าเธอจะจัดการกับมันให้จงได้นะ
อย่าปล่อยให้ ‘ความตาย’  มันรีทายเธอออกเสียก่อนล่ะ!!!