๛ ความรักงดงามฤๅหนามพิษ ๛

ช่ออักษราลี

ราตรีที่ฟ้าพร่างดาว..........
แสงเรืองวาวพยับจับเวหน
ดั่งเทพอัปสรร่ายฟ้อนมนตร์
พาดใจคนแหล่งหล้าสู่ฟ้าไกล



ความรักและคิดถึง..........
ดั่งมนตราสีน้ำผึ้งโศกซึ้งไหว
แผ่ ขม,หวาน,ซ่านถึงหนึ่งฤทัย
ล่วงหลับใหลในพิษกฤตยา



ความรักคืองดงาม..........
ฤๅไฟลามลุกไหม้ในสิเน่หา
ฤๅหยาดค้างหยาดมาว้างกลางอุรา
ฤๅนำพาหนามพิษลิดฤดี



ทุกมวลอณูแห่งรัก..........
ล้วนจำหลักพาดลงแล้วตรงนี้
ทุกรอยซอกแผลใจในชีวี
น้อมรับอย่างยินดีจักกี่รอย



ด้วยฤทธิ์แห่งคิดถึง..........
ล้วนโศกซึ้งอุราพาละห้อย
หวง,ห่วง,หา,ทุกนาทีที่เฝ้าคอย
รอเคียงรอยเคียงขวัญทุกวันไป



ราตรีที่ฟ้าพร่างดาว..........
ประกายวาวเด่นสรวงดวงไสว
แพรพิลาสเฉกห่มพรมอำไพ
ห้วงหัวใจฝากถึงเพียงหนึ่งเดียว