5 กันยายน 2551 00:16 น.

หยุดเถิด..เลือดเนื้อไทย

ญาณากร.

cha04.jpg


หยุดเถิด..เลือดเนื้อไทยซึ่งไหลบ่า
เห็นนั่นไหมหยาดน้ำตาอันพร่าหม่น
คราบความทุกข์แห่งพี่น้องและผองชน
ซึ่งเกลื่อนกล่นด้วยโถมถาไทยฆ่าไทย

เสียงเพลงชาติที่เคยพร่ำทุกคำร้อง
เคยตรึกตรองหยุดคิดสักนิดไหม
"ไทยนี้รักสงบ"?ที่ศพใคร
เอกราชอยู่ไหนจะไปเอา

ต่อให้ย่ำเหยียบไทยกูไม่สน
เพราะอื่นคนนอกนั้นมันขลาดเขลา
แท้ผู้กล้านั่นหรือคือเหล่าเรา
จะเดินเข้ามรสุมตะลุมบอน

หรือสันติวิธีไม่มีแล้ว
จึงเปลี่ยนแนวเป็นรบพุ่งมุ่งสั่งสอน
ฟาดด้วยดาบสาดด้วยปืนยื่นร้าวรอน
กี่เดือนร้อนแผ่นดินนี้สักกี่คน

สองมือพ่อที่หมายมุ่งผดุงชาติ
แผ่นดินพ่อที่หวังวาด..พินาศป่น
ลูกของพ่อหรือแค่เหล่าทรชน
น้ำตาพ่อมีไหมคนที่สนใจ

เพราะไทยทำหรือฟ้ากราดสาดทุกข์เข็ญ
เพราะไทยเป็นหรือไทยเองละเลงใส่
เพราะอื่นพวกอื่นชนหรือคนไทย
จะจับแพะที่ไหน..ก็ไทยเอง




ลำดับเหตุการณ์

4 กันยายน  2551  :กลุ่มนักศึกษารามฯ ถูกยิงบาดเจ็บ 2 รายขณะรวมพลเตรียมบุกหน้าบ้านสมัคร

2 กันยายน  2551: นปช. ปะทะกับ กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย บริเวณสะพานมัฆวานรังสรรค์     มีผู้เสียชีวิต 1  ศพ  บาดเจ็บ  43 ราย

ภาพเหตุการณ์
cha13.jpg

cha14.jpg

3078-attachment.jpg

3072-ap.jpg





ภาพจากไอเอ็นเอ็นนิวส์และแหล่งข่าวอื่นๆ				
29 พฤษภาคม 2551 13:32 น.

ฤดูกาลแห่งกำสรวล

ญาณากร.


วิปริตแพร่สะพัดอุบัติขึ้น
เงาทะมึนคืบคลานตระหง่านฟ้า
ปลาบประกายพร่างสาดพาดนภา
รานโลกาโกลาหลเยี่ยงโลกันตร์

พายุโหมห้าวทะยานผลาญถล่ม
จึงปลิดจมวายชีวาตม์ว้างหวาดหวั่น
หยาดน้ำตาอาดูรสูญเผ่าพันธุ์
จะรู้แท้เท่าทันนั้นที่ใคร

โอ้ตะวันชิงพลบเคยอบอุ่น
โอ้อรุณแห่งสางอันพร่างใส
ครั้นบัดนี้รุ่มร้อนดั่งฟอนไฟ
แหละแผดไหม้โลกธาตุกราดเหล่าชน

ธรรมชาติถูกย่ำยี...กลียุค
เรารานรุก..เรากอบกำทุกร่ำหน
เห็นปัจจัยเป็นปัจเจกอเนกนนท์
จึ่งคิดแค่บันดาลดลเพียงคนเดียว

ประกาศิตแห่งคำธรรมชาติ
กลั่นเป็นหยาดน้ำตาอันบ่าเชี่ยว
กรรโชกกราดด้วยเพลิงกาฬที่ผลาญเทียว
และโกรธเกรี้ยวกระหึ่มห่มด้วยลมแดง

ฤดูกาลแห่งกำสรวลก็อวลสิง
สรรพสิ่งละเลิงหายมลายแห่ง
ประวัติการปรับเวียนความเปลี่ยนแปลง
จึ่งสำแดงมหันต์โทษพิโรธแล้ว !				
16 พฤษภาคม 2551 20:00 น.

ฤาโลกไม่ยุติธรรม

ญาณากร.

กลางกระแสมรสุมหลุมความคิด
นิ่งสนิทแนบซบสลบไสล
สุดแล้วแต่บงการสถานใด
จะเป็นไปเพื่อสนองของบัญชา

เพราะไม่อาจหวังได้ดั่งใจคิด
ไม่อาจมีแม้สิทธิ์อันโหยหา
ว้างวจีจบคำจำนรรจา
เก็บสะอื้นกลืนน้ำตา..อย่าได้ยิน

ยอมรับบาปต่ำช้าชะตาชีวิต
เป็นคนผิดจรจัดดั่งตัดสิน
อยู่กับเงาตัวเองละเลงดิน
กลบชีวินม้วยมอดตลอดกาล

เก็บปากเสียงน้อยนิดอันผิดที่
เก็บศักดิ์ศรีเขลาขลาดเคยอาจหาญ
เก็บความหวังเคยมีค่ามาช้านาน
สิ้นสุดแล้ว..แหลกลานเพราะมือใคร

อำนาจเงินสาดซัดจนบัดซบ
อวลตลบสัตย์ซื่อหรือผลักไส
เมื่อปลิดแล้วจะป่าวร้องก้องแดนไตร
ว่าโลกไม่ยุติธรรมกับฉันเลย				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟญาณากร.
Lovings  ญาณากร. เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟญาณากร.
Lovings  ญาณากร. เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟญาณากร.
Lovings  ญาณากร. เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงญาณากร.