กรุณายืนยันการออกจากระบบ
...ดอกไม้ในสายลม...
ใครเล่าหนาที่เลี้ยงเราเฝ้าคอยห่วง ใครเล่าหนาคอยควงจูงมิให้ล้ม ใครเล่าหนาที่คอยเฝ้าใจพะวง ใครเล่าหนาใจมั่นคงรักเราเอย ใครคนนั้นพลันตื่นเมื่อเราหลับ ใครคนนั้นคอยรับใช้ไม่นิ่งเฉย ใครคนนั้นเฝ้าเราอยู่มิห่างเลย ใครคนนั้นฉันเชยชม“พ่อฉันเอง”
วันสิ้นโลก - อัลมิตรา
หน้าส่วนตัว
1381
