18 สิงหาคม 2549 21:32 น.
...ดอกไม้ในสายลม...
อันความสุข...อยู่ได้...ไม่นานนัก
มันมาพัก...เดี๋ยวก็ไป...ไหนอีกเล่า
เพราะอะไร...ที่มันไม่...อยู่กับเรา
ใช่ฉันเหงา...เปล่าเปลี่ยว...เหี่ยวหัวใจ
อันความสุข...เดี๋ยวเดียว...ไปอีกเเล้ว
เจ้าจะเเคล้ว...ข้าไป...เเห่งหนไหน
เจ้ามาพัก...เเปปเดียว...เจ้าก็ไป
ใช่ฉันไล่...เจ้าให้ไป...ที่ไหนกัน
อันคาวมสุข...เดี๋ยวเดี๋ยวมา...เดี๋ยวเดี๋ยวไป
ฉันอยากให้...เธอเป็น...เพื่อนกับฉัน
เธอมาเเล้ว...เธอหายไป...ในฉับพลัน
ทิ้งฉันนั้น...นั่งเศร้า...เหงาใจเอย
17 สิงหาคม 2549 21:29 น.
...ดอกไม้ในสายลม...
อยู่ว่างว่าง...เวิ่งว้าง...ว่างเปล่าจิต
คอยนั่งคิด...เรื่อยเปื่อย...เฉื่อยเเฉะฉัน
นั่งนั่งอยู่...คิดคิดไป...เรื่อยเรื่อยกัน
นั่งนานนาน...ก็เมื่อย...เลยไปนอน
12 สิงหาคม 2549 00:59 น.
...ดอกไม้ในสายลม...
ประนมมือแนบอกยกไหว้แม่
ที่เหลียวแลเลี้ยงดูมาจนใหญ่
ลูกทำผิดขอแม่นั้นจงอภัย
แต่นี้ไปลูกจะขอเป็นคนดี
ขอขอบคุณคุณแม่ที่อุ้มท้อง
ให้ลูกนอนในครรภ์แม่เป็นสุขี
แม่อุ้มท้องมานานนับเกือบปี
จนวันที่ลูกน้อยได้ออกมา
แม่เจ็บหนักทั้งค่ำยามลูกออก
แม่ทนคลอดขาดใจเพื่อลูกหนา
แม่ร้องโอดร้องโอยทั้งน้ำตา
แม่นั้นหนาเกือบสิ้นชีวาวิน
จนกระทั้งลูกลอดคลอดออกมา
ลูกเกือบคร่าชีวิตแม่จนได้สิ้น
ลูกขอโทษคุณแม่ทั้งชีวิน
ก็ไม่สิ้นพระคุณของแม่เลย
ขอบพระคุณคุณแม่ที่ฟูมฟัก
ไม่เคยพักรักลูกทำเพิกเฉย
แม่รักลูกหาที่เปรียบมิได้เลย
ลูกห้ามเพิกห้ามเฉยตอบแทนคุณ
พระคุณแม่ยิ่งใหญ่หาใดเหมือน
เฝ้าย้ำเตือนช่วยลูกคอยเกื้อหนุน
พระคุณแม่มีแต่ความการุญ
คอยค้ำจุนลูกน้อยกลอยใจเอย
...รักเเม่...
หน้าส่วนตัว
1160
