18 มีนาคม 2548 13:39 น.
ต้นรัก กลางหทัย
หวั่นไหว ว้าวุ่น วอกแวก
ว่ายแหวก วกวน เวิ้งว้าง
แววหวัง วาววับ วาดวาง
เว้นว่าง แว่วหวาน ไหวหวั่น ฯ
18 มีนาคม 2548 13:19 น.
ต้นรัก กลางหทัย
อยากพูดด้วย...ด้วยหัวใจ ใฝ่อาทร
อยากพูดด้วย...เพื่ออวยพร ตอนใฝ่ฝัน
อยากพูดด้วย...ช่วยปลุกใจ ให้มุ่งมั่น
อยากพูดด้วย...ยามป่วยพรัน ฉันห่วงใย
อยากพูดด้วย...อำนวยสุข ทุกเวลา
อยากพูดด้วย...ช่วยปัญหา คราแก้ไข
อยากพูดด้วย...ด้วยคิดถึง รำพึงใจ
อยากพูดด้วย...แทบม้วยไป ใจทรมา
อยากพูดด้วย...กรวยน้ำใจ ไม่อยากปิด
อยากพูดด้วย...ร่ำรวยจิต คิดห่วงหา
อยากพูดด้วย...ไม่ขวยขัด ปัดทีท่า
อยากพูดด้วย...ช่วยปรึกษา คราทุกข์ใจ
อยากพูดด้วย...ด้วยภักดี มิมีร้าง
อยากพูดด้วย...อวยช่องทาง บ้างได้ไหม
อยากพูดด้วย...ยามงงงวย ช่วยเปิดใจ
อยากพูดด้วย...คนสวยใย ไม่พูดเอย?
17 มีนาคม 2548 13:15 น.
ต้นรัก กลางหทัย
จากวันหนึ่ง... ซึ่งประสบ พบเจอกัน
สายสัมพันธ์ เริ่มพันผูก ปลูกรักษา
มีไมตรี ที่งดงาม ติดตามมา
คอยห่วงหา อาทรกัน ปันน้ำใจ
จนวันหนึ่ง...ซึ่งรู้ซึ้ง ถึงความจริง
รักแอบอิง สิงใจฉัน คิดฝันใฝ่
ใช่สัมพันธ์ ฉันพี่น้อง ปองห่วงใย
แต่หัวใจ เผลอใคร่รัก ถักผูกพัน
ต่อมา... ฉันหาทาง สร้างความรัก
ด้วยประจักษ์ รักแน่แท้ ไม่แปรผัน
คอยเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ แด่เธอนั้น
ทุกยามวัน ฉันเฝ้าหวง สุดห่วงเธอ
กระทั่ง... ฉันพลั้งเอ่ย เผยความใน
บอกเธอไป ว่าใจปัก รักเสมอ
เฝ้าคิดถึง คะนึงหา พาละเมอ
ใจพร่ำเพ้อ รักเธอจริง ยิ่งทวี
นับจากนั้น... เธอผันเปลี่ยน เจียนต้องจบ
ฉันต้องพบ ประสบทุกข์ ไม่สุขี
เหมือนรังเกียจ เกลียดชัง ตั้งมากมี
หลายท่าที เธอมีตอบ บอบช้ำใจ
ถึงวันหนึ่ง... ซึ่งฉันท้อ ต่อความรัก
อยากหยุดพัก รักแค่นั้น ไม่ฝันใฝ่
แต่หนักยิ่ง ยากนิ่งหยุด ฉุดรั้งไว้
เพราะภายใน ใจฉันปัก รักมั่นจริง
ต่อจากนั้น... ฉันหาทาง สร้างรักต่อ
ไม้ถดท้อ จดจ่อรัก ตระหนักยิ่ง
ตามดำริ นิยามรัก ไม่ผลักทิ้ง
เฝ้าหาสิ่ง ยิ่งคุณแท้ มอบแด่เธอ
แต่ก่อนนี้...ทุกทีให้ น้ำใจปัน
ทุกสิ่งสรรพ์ ที่หมั่นนอบ มอบเสนอ
ฉันอาจหวัง หวังเยื่อใย จากใจเธอ
แต่เสมอ ที่เจอโศก วิโยคครัน
ณ วันนี้... ฉันมีจิต พิจารณา
จนรู้ว่า ค่าของรัก ที่ฝักฝัน
ใช่อยู่ที่ มีสิ่งมอบ ตอบแทนกัน
เพียงได้ปัน หมั่นหยิบยื่น ก็ชื่นพอ
นับแต่นี้... มีแต่ให้ ใจบริสุทธิ์
แม้สะดุด อุดอั้นบ้าง ไม่หมางหนอ
เธอจะเห็น เป็นเช่นไร ไม่จี้จ่อ
จะไม่ขอ ขอสิ่งใด จากใจเธอ
นับแต่นี้... รักนี้จะ งามสง่า
มีคุณค่า กว่ารักอื่น ยื่นเสนอ
เป็นรักที่ มีแต่ให้ น้ำใจเอ่อ
ขอให้เธอ เจอแต่สุข ทุกคืนวัน
ถึงวันหน้า... ฉันอาจทุกข์ ไม่สุขสม
วิโยคตรม อารมณ์หมอง ไม่ปองฝัน
หรือจะเป็น เช่นอื่นใด ใช่สำคัญ
ขอเพียงเธอ เจอสุขสันต์ เท่านั้นพอฯ
16 มีนาคม 2548 10:46 น.
ต้นรัก กลางหทัย
ฉันร่ำร้อง ก้องภายใน ใฝ่หารัก
เจอทุกข์หนัก เพราะรักเขา เขาไม่สน
ทุ่มเทใจ ไขว่คว้ารัก ปักกมล
ยอมปล่อยตน ให้เจ็บปวด รวดร้าวใจ
นานนับนาน ผ่านเวลา ใฝ่หารัก
ยังไร้หลัก ประจักษ์หมาย ขวนขวายใฝ่
ดุจเรือน้อย ในสมุทร สุดกว้างไกล
แม้จริงใจ แต่ไหวหวั่น สั่นผวา
เหนื่อยแสนเหนื่อย เมื่อยหัวใจ ใฝ่หารัก
แต่ทอถัก ทางรักอยู่ มิรู้หย่า
ยอดพธู จะรู้ไหม ใจฉันล้า
เห็นที่ท่า เธอเฉยเมย เลยตรอมตรม
คิดคิดไป ในยามครา ใฝ่หารัก
แล้วเจอทุกข์ บุกบั่นหนัก รักไม่สม
เริ่มประจักษ์ เห็นรักแท้ แน่อารมณ์
ขอชื่นชม รักของแม่ แน่แท้จริง
ในยามนี้ ยามที่ล้า ใฝ่หารัก
ฉันขอพัก กับรักแม่ ที่แผ่ผิง
ความอบอุ่น ละมุ่นใจ ที่ได้อิง
นับเป็นสิ่ง ยิ่งคุณแท้ แม่มอบมา ฯ
15 มีนาคม 2548 15:49 น.
ต้นรัก กลางหทัย
ฉันผิด..........อะไร............ใยถือโทษ
พิโรธ...........โกรธฉัน........กันถึงไหน
เพียงแค่......ฉันรัก............ประจักษ์ใจ
เอ่ยไป.........ให้รู้...............ใช่หลู่กัน
ฉันผิด.........มากหรือ........จึงดื้อตอบ
แค่หอบ.......หิ้วรัก.............ปักใจฝัน
ด้วยความ....ซื่อตรง............และคงมั่น
เสาะสรร......หมั่นพา..........มาให้เธอ
ขอโทษ........น่ะครับ...........กับความผิด
ที่จิต............คิดภักดิ์..........รักเสมอ
ขอโทษ........น่ะครับ............กับความเผลอ
ที่เพ้อ...........เผยรัก.............ออกจากใจ
เพราะเหตุ....ใดนั้น...............ฉันยากรู้
รักอยู่...........ยากหยุด..........ฉุดรั้งไว้
เธอจ๋า..........อย่าโทษ...........โปรดเห็นใจ
ยังไง............ใจก็..................ขอรักเธอ
แม้เจ็บ..........เหน็บหนาว.......ร้าวรันทด
ขออด............ขอทน...............ทนเสนอ
รักแท้.............แน่นัก...............รักเสมอ
แม้เธอ...........เก้อเกลียด..........รังเกียจกันฯ
หน้าส่วนตัว
639
