24 มิถุนายน 2548 20:25 น.

สั่งสอนใจ

นายดนตรี

ทรมานไหมใจรักเขาเอง 	
ไม่กลัวเกรงเก่งนักเจ็บก็สม
มีน้ำหน้ามาให้ปล่อยใจประโลม   
หายาลมดมยาเก่งก็ควร

อยากอวดเก่งเกรงใครละไม่มี      
เจ็บฟรีฟรีกี่ครั้งยังจะป่วน
สงบใจไว้บ้างอย่าชักชวน        
ใครเย้ายวนหยอกหลอกบอกไม่เอา

หยุดความเจ็บลงไว้ที่ตรงนี้   
 อย่าไปมีหาใหม่ไหนอีกเล่า
สั่งสอนจำไว้บ้างใจงี่เง่า   	
ดื้อจะจับเผาฆ่าให้ตาย				
24 มิถุนายน 2548 19:52 น.

ยามมีมีเพื่อน ยามอดหมดเพื่อน

นายดนตรี

โลกมนุษย์แห่งนี้มีแต่ร้าย     		
คนมากมายหลายหลากยากรู้ได้
เห็นดีดีที่คิดอย่าแน่ใจ   		
เดี๋ยวนานไปรู้เองจะซึ่งจริง

ดูแค่ตาอย่ากล้ามาพิสูจน์                     
อย่าเพิ่งพูดภูตผีอาจเข้าสิง
แม้ที่คบนานแล้วยังไม่นิ่ง                    
 ดูจริงจริงจะเห็นเสือพาดลาย

เพื่อนเราเอ๋ยยามยากมากเคยมี		
มาบันนี้หนีกายเหมือนตายหาย		
หวังพึ่งเพื่อนเหมือนหาน้ำกลางพื้นทราย  
คงม้วยตายก่อนใครมาเหลียวแล

ยามเรามีเพื่อนเอ๋ยมาจากไหน       	
จะใกล้ไกลเห็นหน้ามาแยแส
ยามเราหมดอดกะเราไม่มีแน่		
เพื่อนเปลี่ยนแปรไปได้อย่างไรนา				
24 มิถุนายน 2548 19:49 น.

คนในกรงนก

นายดนตรี

เพียงสายตาโหยหิวเสรีภาพ 		
เหมือนพิราบอยากบินโบยโบกฟ้า
อิสระ-เสรีปรารถนา      		
ที่ใฝ่หารอคอยความเป็นไท

ขว้างฟ้ากั้นเพียงกรงประตูปิด             	
ได้แค่คิดออกไปจากนี่ได้
ความเมตตาปราณีอยู่แห่งใด    	
ปลอบดวงใจที่เจ็บปวดข้าให้ที

 ทรมานฆ่ากันเสียดีกว่า 		
ให้มรณามาปล่อยให้เป็นผี
เป็นอิสระปลดกรงที่ตรงนี้		
ทิ้งร่างหนีเป็นผีวิญญาณจร

ตาโหยหาปากโหยหิวคอกระหาย	
ร่างกายใจแหลกเหลวเปลวไฟร้อน
ม้วยแดดิ้นสิ้นชีพไม่อาธร             	
จะไม่วอนขอเกิดอีกเลยใจ				
23 มิถุนายน 2548 20:03 น.

วิญญาณดอกไม้

นายดนตรี

ยามดอกแย้มบานระรินกลิ่มก็หอม   
เก็บกลิ่นออมหอมชมความหวาน
แต่กลิ่นกลับบางเบาจนเจือจาน     
ผ่านตามกาลเวลาก็ร่วงโรย

กลีบทิ้งก้านลาร่วงหล่นลงดิน          
แม้ถวิลอยากอยู่สุดหวนโหย
ต้องปลงดับลงพื้นสิ้นกลิ่นโชย    
ลาร่วงโรยอนิจจังธรรมดา

โอ้ดอกเอ๋ยดอกรักเจ้าพันผูก     
เคยได้ปลูกร่วมฝันสวรรค์หา
กลิ่นขจรร่อนเร่เสน่ห์พา     
ปรารถนาดอกเจ้างามกลางป่าไพร

เจ้ากลับสิ้นกลิ่นชมลมพัดกลิ่น   
หวานเคยกินลิ้มรสก็หดหาย
อาลัยดอกเจ้าเอ๋ยดอกรักตาย  
สู่คาลัยไหศวรรค์นครอินทร์

คงถึงคราเจ้าหลับจงพักผ่อน   
จงหลับนอนผ่อนกายอย่าถวิล
จะกล่อมเห่เพลงร้องให้ได้ยิน   
อย่าอาลัยวิญญาณเจ้าจะดูแล

ยะเยือกเย็นจะห่มผ้าให้หายหนาว   
ไม่ปล่อยเหงาอยู่คนเดียวคงจะแย่
จะตามไปอีกไม่นานจากนี้แน่      
อย่าอ่อนแอจงรอนะคนดี				
20 มิถุนายน 2548 21:40 น.

สองมือจูงมือสองเรา

นายดนตรี

ด้วยสองมือสองแรงจะร่วมสร้าง   
เปิดเส้นทางตำนานรักให้สุขสม
สรรสร้างสุขเจียระไนตื่นตาชม     
รักนิยมชมชื่นหมืนฤดี

ด้วยสองแรงสองเราจะสร้างฝัน    
นำพากันและกันอยู่อย่างนี้
จะล้มบ้างลุกได้เรายังมี    
ไม่ห่างหนีจะจับมือเดินกันไป

อุปสรรคชีวิตขว้างขวากหน้า   
คำสัญญาจะพาเดินอย่าหวั่นไหว
จงเชื่อมั่นกันและกันด้วยหัวใจ    
มือจะไขว่ขว้ากฝันเอื้อมลงมา

ศรัทธารักนำเราได้มาพบ    
จนบรรจบคบกันปราถนา
เราจะสร้างสวรรค์บนพสุธา    
ลืมน้ำตาเจ็บปวดผ่านใดใด

จงมั่นใจเชื่อมั่นศรัทธารัก    
และพิทักษ์รักไว้อย่าให้หาย
สองเรามีสองเราแม้จะตาย    
รักจะไม่มลายสลายดินอยู่จีรัง				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนายดนตรี
Lovings  นายดนตรี เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนายดนตรี
Lovings  นายดนตรี เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟนายดนตรี
Lovings  นายดนตรี เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงนายดนตรี