30 มกราคม 2553 20:25 น.

**พายุใจ**

ปรางทิพย์

0682.jpgท่ามทิวาราตรีที่ขื่นขม
คลื่นถล่มลมแรงดั่งแกล้งฟ้า
เสียงฝนซัดพัดหอบรอบชายคา
หยาดน้ำตาครารินถวิลตาม

นอกหน้าต่างครางครวญดุจหวนไห้
พายุไกลไล่ฝนมาล้นหลาม
ลมกระแทกแทรกโหมเสียงโครมคราม
สุดครั่นคร้ามยามเปลี่ยวแสนเดียวดาย

ฟ้ามืดมนหม่นหมองร่ำร้องถาม
ไยก้าวข้ามความรักหักสลาย
ทิ้งน้องน้อยคอยเฝ้าเหงาใจกาย
ไร้จุดหมายคล้ายลบจบสิ้นกัน

มองกิ่งไผ่ไกวแกว่งแข่งลมฝน
ยามทุกข์ทนหนทางระหว่างฝัน
คนเคียงข้างร้างฝืนท่ามคืนวัน
ขาดสะบั้นสัญญามาเปลี่ยนแปลง

ดวงระวีที่ซับรับฟ้าสาง
หยาดน้ำค้างพร่างพรูรอสู้แสง
ปล่อยความฝันอันโหยยามโรยแรง
ให้มันแล้งแห้งหายกับสายลม

ดอกไผ่บานลานรักจักเงียบเหงา
เคยแนบเนาว์เงาเลือนเหมือนทุกข์ถม
พายุใจไยหวนรวนระทม
ฤาสาสมตรมจินต์จนสิ้นใจ

531503584.jpg				
23 มกราคม 2553 16:29 น.

**รักข้ามขอบฟ้า**

ปรางทิพย์

s6.jpgมองสายรุ้งพุ่งพาดวาดขอบฟ้า
           สุดสายตาคราห่างต่างวิถี
           ดุจชีวิตจิตคว้าหาเสรี
           หลายเดือนปีที่ด้นค้นตำนาน

           แสงอรุณกรุ่นไอไล้หมอกฝน
           ดั่งต้องมนต์ยลเยือนเลือนสถาน
           หมู่นกกาหากินทั่วถิ่นกาล
           คงมินานผ่านไปให้คำนึง

           บทรักหวนชวนชื่นในคืนหนาว
           ร้อนผะผ่าวคราวรัดสัมผัสซึ้ง
           พิศวาสปรารถนาแสนตราตรึง
           สุดคะนึงถึงรสทุกบทตอน

           ฝากจุมพิศชิดสายที่ปลายรุ้ง
           อีกโค้งคุ้งมุ่งฝันบรรจถรณ์
           ถึงคนไกลไว้เตือนยามเคลื่อนจร
           ห่วงอาทรวอนหวังสุดฝังใจ
         
           เสียงกระซิบทิพย์ฝากอีกฟากฟ้า
           จากขวัญตาว่ารักมิผลักไส
           ในอ้อมแขนแสนอุ่นกรุ่นละมัย
           มิมีใครไหนเลยร่วมเชยปราง

           ณ สุดสายปลายรุ้งมุ่งสู่ฝัน
           นับรอวันฟันฝ่ากล้าสะสาง
           ใจสองใจ...ใกล้ชิดสนิทวาง
           เพียงฟ้ากว้างขวางเราเท่านั้นเอง

s2.jpg				
16 มกราคม 2553 01:42 น.

**สวนขวัญ...วันหมาย**

ปรางทิพย์

1766675_GK6TN3hFpD3718.jpgผีเสื้อผินบินผ่านลานดอกไม้ 
     เฝ้าโลมไล้ไล่เรียงเคียงเกสร
     สูดกลิ่นหอมดอมดมภิรมย์วอน
     สุดจะถอนจรจากจำพรากลา

     เจ้านกไพรไซร้ขนบนรังหวง
     สลัดท่วงช่วงหางพลางเหลียวหา
     มองหนอนน้อยค่อยคืบกระดืบมา
     ชั่วพริบตาคว้าจิกพลิกจงอย

     สายธารใสไหลเรื่อยลมเฉื่อยฉิว
     ดอกหญ้าปลิวพลิ้วพัดสบัดฝอย
     ท่ามพฤษาวารีระวีลอย
     จนบ่ายคล้อยคอยชมสุขสมใจ

     วันเราสองท่องเที่ยวเดินเกี่ยวก้อย
     ร่วมเรียงร้อยถ้อยกานท์ผสานใส
     ถักทอฝันวันหมายสื่อสายใย
     แม้ยามไกลใช่ร้างห่างสัมพันธ์

     เสียงกอไผ่ไหวเบียดดังเสียดสี
     ดุจวจีพี่มอบคอยปลอบขวัญ
     ยามอ่อนแอแพ้พ่ายร่ายจำนรรจ์
     ร่วมฝ่าฟันหันสู้อย่างคู่ควร

     จงจดจำคำมั่นสัญญารัก
     พี่ฟูมฟักพักใจคราไห้หวน
     จะสานก่อต่อเติมเสริมเนื้อนวล
     ณ กลางสวนมวลพฤกษ์จารึกรอย


%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%A5%E0%				
3 มกราคม 2553 13:46 น.

**สิ้นสวาท**

ปรางทิพย์

fantasy_clubzad0031.844n01u1tukgkgkswkogสายลมหนาวโบกพลิ้ว     ทิวสน                              
เลยผ่านแนวใบจน           หม่นเศร้า
ฤาเพียงแค่ยอมทน          ฟันฝ่า                                  
เรียมร่ายหมายรอเฝ้า       เท่านั้นดังฝัน...ฯ

หิมะพราวขาวปลอดจากยอดสน
ท้องฟ้าหม่นปนเทาให้เหงาหงอย
หนาวแสนหนาว...ร้าวเหมือนรักเลื่อนลอย
ใจดวงน้อยพลอยท้อต่อชะตา

มองปุยขาวพราวผลอยลิ่วลอยคว้าง 
ดุจเวิ้งว้างร้างใจสุดไขว่คว้า
รสสวาทบาดจินต์สิ้นมายา
อนิจจาคราไกลไยระทม

ขอบฟ้ากว้างห่างไกลไห้โศกศัลย์
ทวิฝันวันเก่าเฝ้าขื่นขม
ดังม่านหมอกยอกนักยามรักตรม
จำใจข่มก้มหน้าขอลากานต์

สายลมหนาวราวเป็นเช่นคนเหงา 
พัดหอบเอาเงาพรากยากประสาน
ยะเยือกเย็นเข็ญใจไร้วันวาน
ฤาอีกนานผ่านพ้นกมลวาย

ท่ามสายลมพรมพัดสบัดหา
หยาดน้ำตาครารินสิ้นความหมาย
กอดตัวเองเวงวังแทบคลั่งตาย
ใจสลายกายช้ำระกำทรวง

เหม่อมองฟ้าคราหม่นพ้นความฝัน
ต้องหนาวสั่นวันใหม่ฤทัยหวง
รักแสนรัก...หักลามิกล้าทวง
จงอย่าห่วงลวงปรางดั่งนางครวญ

ลมหนาวโชยผ่าวท้อ       หนอใจ
เรียมคร่ำครวญถึงใคร      หนึ่งนั้น
เคยเคียงคู่จรไกล            เปรยฝาก
หมายข่มเหงาใจคั้น        จากนี้จางหาย.....

Y_208.JPG				
26 ธันวาคม 2552 22:42 น.

**ระทม**

ปรางทิพย์

Untitled-2_1.jpgเหมันต์ครวญหวนกรายสายลมหนาว   
เมฆหมอกขาวราวม่านสุดทานไหว
ยามเหว่ว้าอาวรณ์ทอดถอนใจ        
มีบ้างไหมใครพร้อมถนอมปราง

ม่านหมอกกั้นคั่นหม่นดังคนเหงา
บดบังเงาเคล้าโศกวิโยคร้าง  
ยามหมดรักผลักไสหัวใจคราง 
จึงทิ้งขว้างหมางเมินสุดเกินทน

มองต้นหลิวปลิวไกวฤทัยหมอง
ภาพเธอสองครองคู่ดูสับสน
เจ็บแสนเจ็บ...เก็บไว้ในกมล
อยากหลีกพ้นหม่นท้อทรมาน

โอ้รักเอ๋ยเคยชิดสนิทใกล้ 
เหตุไฉนไยเขาจึงเฝ้าผลาญ
ยื่นความช้ำย้ำเตือนดังเลือนกาล
ลืมวันวานหวานชื่นให้ขื่นตรม 

จำหลบลี้หนีไกลอย่างไร้ฝัน
อย่าห่วงวันผันแปรแม้ขื่นขม
มิคิดโกรธโทษใครให้ระทม
หากสาสมถมทับดังลับลา

หลายวันคืนฝืนข่มตรอมตรมเศร้า
ดูอับเฉาเงาร้างอย่างโหยหา
สายสวาทขาดสิ้นรินน้ำตา
ร้าวอุราคราจบมิพบใคร

100820956				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟปรางทิพย์
Lovings  ปรางทิพย์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟปรางทิพย์
Lovings  ปรางทิพย์ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟปรางทิพย์
Lovings  ปรางทิพย์ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงปรางทิพย์