7 พฤษภาคม 2545 07:50 น.
--มนต์มีนา--
ฉันนั่งมองรูปเธอ
แล้วร้องไห้กับรูปเธอ
ฉันอ่านจดหมายฉบับเก่าของเธอ
น้ำตาของฉัน..หบดลงบนจดหมาย
.. ฉันรีบกรีดมันทิ้งไป
ฉันไม่อยากให้ตัวหนังสือของเธอ
... เปื้อนรอยน้ำตาของฉัน
ฉันค่อยๆ กวาดสายตา
ลงบนตัวอักษร ทีละตัว - - ทีละตัว
ค่อยๆ ซึมซับความเป็นเธอ
ที่ฉันเคยรู้จัก
ตอนนี้ วันนี้ ฉันทำได้แค่นั้น
ทำได้แค่ใช้มือของฉัน สัมผัสรูปของเธอ..
..จดหมายของเธอ อย่างแผ่วเบา
ฉันไม่อยากเห็นมันเจ็บ เจ็บเหมือนที่ฉันเจ็บอยู่ตอนนี้
เพราะว่า. . ฉันรักเธอเหลือเกิน
ฉันไม่อยากเห็นเธอเจ็บ
ฉันไม่อยากให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเธอ..ต้องเจ็บ
นาฬิกาสีเหลือง ข้างๆ เก้าอี้ของฉัน
ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ
ทำหน้าที่ของมันอย่างมั่นคง
ตราบใดที่ถ่านเล็กๆ ในนั้นยังมีพลัง
ส่วนฉัน - - ฉันยังอยู่ตรงนี้
รักเธอ รอเธอ อย่างมั่นคงเช่นกัน
นานเท่านาน ตราบเท่าที่หัวใจของฉัน..
ยังเต้น . . เป็นเสียงเธอ
. .. เธอ .. . . . เพียงแค่คนเดียว
6 พฤษภาคม 2545
23.36 น.
14 เมษายน 2545 01:55 น.
--มนต์มีนา--
ผิดเอง..ที่เชื่อใจ
ผิดเอง..ที่มั่นใจว่าเธอคงไม่มีใครที่ไม่ใช่ฉัน
ผิดเอง..ที่เข้าใจผิดคิดว่าเรารักกัน
ผิดเอง..ที่คาดหวัง วาดฝันไปคนเดียว
ผิดเอง..ที่รักเธอหมดหัวใจ
ผิดเอง..ที่ทุ่มเทลงไป เธอไม่เกี่ยว
ผิดเอง..ที่พูดว่า ฉันรักเธอ อยู่ฝ่ายเดียว
ถูกแล้ว..ที่เธอไม่เคยรักกัน แม้เพียงเศษเสี้ยวของหัวใจ
21 กุมภาพันธ์ 2545 12:00 น.
--มนต์มีนา--
ฉันเพิ่งเข้าใจลึกซึ้ง
ว่าไม่อาจก้าวเป็นที่หนึ่งในใจเธอได้
เพราะรู้อยู่ เธอมีเขาเต็มหัวใจ
และไม่อาจเปลี่ยนคำว่ารักของใครที่เธอแคร์
เธอกับเขารักกัน
ระหว่างเรา..ความสัมพันธ์ก็ต้องจบมัน -- ไม่มีข้อแม้
ที่ไม่ร้องไห้ ไม่ได้แปลว่าหมดรัก ไม่ได้แปลว่าไม่แคร์
คือฉันใช่ไหมที่พ่ายแพ้..ก็แค่อยากกลับมาดูแลหัวใจตัวเอง
--- - - - - - ---- - - - - --- -- - - -- - -- --
เข้าใจแล้วว่าอะไรเป็นอะไร
ร้องไห้มามากพอแล้ว คงพอแล้วล่ะ สำหรับน้ำตา
คนแพ้ ก็ยอมรับว่าแพ้ คงไม่แปลกอะไร
ถ้าจะกลับมาดูแลและรักตัวเองบ้าง
5 กุมภาพันธ์ 2545 16:19 น.
--มนต์มีนา--
เงยหน้ามองเข็มนาฬิกา
ทบทวนช่วงเวลาที่เลยผ่าน
มองความจริงตรงหน้า.. กับวันวาน
ฉันผ่าน คืนทุกข์-วันทรมาน มานานเท่าไร
แล้วใคร.. ที่หัวใจยังโหยหา
ใครกัน ทำให้ทุกเวลา ต้องหวั่นไหว
แล้วอีกกี่รอบ ของการหมุน จะยังว้าวุ่นหัวใจ
จะเข้มแข็งใช่ไหม..หัวใจ เพื่อชดเชยเวลาที่เสียไปให้กลับคืน
5 กุมภาพันธ์ 2545 16:19 น.
--มนต์มีนา--
เงยหน้ามองเข็มนาฬิกา
ทบทวนช่วงเวลาที่เลยผ่าน
มองความจริงตรงหน้า.. กับวันวาน
ฉันผ่าน คืนทุกข์-วันทรมาน มานานเท่าไร
แล้วใคร.. ที่หัวใจยังโหยหา
ใครกัน ทำให้ทุกเวลา ต้องหวั่นไหว
แล้วอีกกี่รอบ ของการหมุน จะยังว้าวุ่นหัวใจ
จะเข้มแข็งใช่ไหม..หัวใจ เพื่อชดเชยเวลาที่เสียไปให้กลับคืน
หน้าส่วนตัว
642
