4 มกราคม 2545 01:55 น.
--มนต์มีนา--
จะไม่ฝันถึงเธออีกต่อไป
เพราะไม่มีประโยชน์อะไร ที่จะเริ่มต้นใหม่อีกหน
เพราะความรักเป็นเรื่องของคนสองคน
ที่ต้องผ่านร้อน ผ่านหนาว ผ่านฝน อดทนร่วมกันไป
อยากให้เธอลองมองหันกลับมา
ดูฉันสิว่า ฉันอ่อนล้าแค่ไหน
ร้อน ฝน หนาว ทิ้งฉันปวดร้าวคนเดียวร่ำไป
นี่หรือรักที่เธอให้ พอได้ไหม ฉันเหนื่อยเกินไปที่จะทน
3 มกราคม 2545 23:16 น.
--มนต์มีนา--
ฝนที่ตกลงมา
ไม่อาจลบคำสัญญาของเธอได้
ทุกวันผ่าน ถ้อยคำยังคงฝังอยู่ในใจ
เธอจะรักกันจนวันตาย เธอสัญญา
ขอให้ทุกเม็ดฝนเป็นพยาน
คำว่า รักฉันตลอดกาล ไร้ความหมาย
และจากนี้จะมีเพียงความเดียวดาย
กับคำสัญญาที่หญิงใจง่าย จะไม่ลืม
3 มกราคม 2545 10:48 น.
--มนต์มีนา--
ไม่น่าเลย...
ไม่น่าปล่อยใจไปคุ้นเคยกับเธอในวันนั้น
ไม่น่าให้เธอเข้ามาใกล้ชิด - - ผูกพัน
ไม่น่าให้เธอพูดคำมั่นว่าจะรักกัน - - มั่นคง
แล้วสัญญาใจที่เธอให้ฉัน
ก็พาใจให้ฝันด้วยความลุ่มหลง
ว่าเธอจะรัก จะผูกพัน จะมั่นคง
สุดท้ายก็แค่ฝุ่นผงที่เธอย่ำเท้าลง - - เหยียบมันจมดิน
2 มกราคม 2545 16:33 น.
--มนต์มีนา--
เก็บความรักของฉันไว้ให้ลึก
เก็บความรู้สึก เดียวดาย ให้ห่วงหา
เก็บความฝัน คืนวันที่ผ่านมา
เก็บเอาไว้จากวันลาของสองเรา
คงทำได้แค่เก็บมันเอาไว้
เป็นความรู้สึกคิดถึงได้ เพียงยามเหงา
แต่ทุกอย่างจะอยู่ในใจเป็นดังเงา
เพื่อลบรอยเศร้า วันในที่ไม่มีเงาของเธอ
2 มกราคม 2545 16:19 น.
--มนต์มีนา--
และแล้วทุกอย่างก็จบลง
บอกตามตรง ฉันยังคง หวั่นไหว
เพราะความรักยังฝังอยู่ในหัวใจ
เพราะยังไม่อาจทำใจกับการจากไปของใครบางคน
เพราะเธอยังคงเป็นภาพของวันเก่า
เพราะระหว่างเราไม่อาจคืนมาอีกหน
วันนี้จึงทำได้เพียงแค่อดทน
กับความหวังว่าฟ้าหลังฝน .. จะงดงาม
หน้าส่วนตัว
1058
