8 พฤษภาคม 2549 08:28 น.
ษัฏรติ.
ยามเธอจากพรากใจไปไกลตา
นึกถึงคราพากันพายเรือเล่น
นั่งในเรือคุยกันเมื่อยามเย็น
ทุกข์ลำเค็ญเข็ญใจเมื่อนึกเจอ
เธอจากไปห้าวันแต่ฉันนี้
นานนับปีรอคอยอยากพบเธอ
นอนทุกคืนหลับฝันฉันละเมอ
ปากก็เพ้อใจก็คิดจิตสับสน
นั่งรอเธอจนตะวันผันลับฟ้า
มีน้ำตาตกในดังน้ำวน
ดังนกยูงขาดหางและร้างขน
ดังกมลมอดไหม้ให้โศกา
ไม่คิดถึงเพราะเราเป็นชายใจแข็ง
กายก็แกร่งแรงยิ่งเกินสรรหา
เราไม่เคยรอใครทุกทิวา
นี่น้ำตาข้าไหลทำไมกัน...
7 พฤษภาคม 2549 23:13 น.
ษัฏรติ.
ผมรักคุณผมรักคุณผมอยากบอก
ไม่กลิ้งกลอกหรอกหนาแม่ยาหยี
อยากบอกว่านับวันมันทวี
ดังรวีเปล่งแสงแรงฤทธา
ความในใจอยากบอกออกจากโอษฐ์
สิบล้านโกฏิความรักมากหนักหนา
อีกไม่นานเธอคงรู้เมื่อถึงครา
ทุกเวลาอยากให้รู้ ผมรักคุณ
7 พฤษภาคม 2549 23:02 น.
ษัฏรติ.
ยามแรกพบสบตาคราครั้งก่อน
ยังเว้าวอนซ่อนในจิตให้คิดถึง
ยามเหินห่างร้างกายให้คำนึง
ดั่งน้ำผึ้งขาดรังมิยังนาน
ได้ยินเสียงเพียงนิดจิตปั่นป่วน
ธาตุเรรวนด้วยไฟรักที่หักหาญ
ได้เห็นหน้าเพียงนิดจิตสำราญ
อยากหยุดกาลนานมองทั้งสองตา
หน้าส่วนตัว
2158
