เดินมาไกล บนทาง ที่อ้างว้าง ท้องฟ้ากว้าง เวิ้งว้าง ไร้จุดหมาย ทั้งเหนื่อยกาย หนาวเหน็บ แสนเดียวดาย คนมากมาย เรียงราย ต่างวายวน ไม่สับสน จนเจน ดั่งเป็นเช่น สิ่งที่เห็น กลับเร้น ต้องเฟ้นหา เวลาพา ใครพานพบ จบเข้ามา เพียงสบตา ก็ร้างรา มิอาวรณ์ อนาทร คลอนใจ ให้หม่นหมอง ต้องทำนอง ผันชิวิต ที่คิดฝัน ที่เคยคิด ชีวิต ต้องแบ่งกัน กลับมีฉัน เท่านั้น ที่มั่นคง จะดำรง คงอยู่ มิรู้ไหว อาจหนาวใจ ไร้รัก ที่พักหา ที่ผ่านมา ยังเจ็บ เก็บน้ำตา ซ่อนเหว่ว้า บังไว้ มิใครยล
หน้าส่วนตัว
755
