24 มิถุนายน 2550 22:32 น.
อาฮุย
เคยยินคำ เพื่อนบอก ฉันเอาไว้
เธอรู้ไหม หากจะฝัน ไกลสุดฟ้า
ให้ฝันถึง ซึ่งจันทร์ ท่ามดารา
มองโพ้นฟ้า ผ่านดารา ที่พร่างพราว
เพราะหากไป ไม่ถึง ซึ่งดวงจันทร์
หากนึกหวั่น บนทาง ที่แสนยาว
เธอยังอยู่ ท่ามกลางแสง แห่งดวงดาว
เป็นเรื่องราว เตือนจิต จากเพื่อนยา...
รู้แล้วหนา เพื่อนจ๋า ในวันนี้
ในคำที่ เคยบอก จำรักษา
ถึงวันนี้ มิได้ไป ถึงจันทรา
มีดารา แสงปรากฎ ช่างงดงาม
24 มิถุนายน 2550 22:29 น.
อาฮุย
รอใครคนนึงมาแสนนาน
เคยพบพานวันวานให้โหยหา
จากวันนั้นที่เธอมาร่ำลา
จำวาจาเฝ้ารอมิท้อใจ
เธอบอกให้รอก่อนจะได้ไหม
ย้ำให้ใจรออยู่มิไปไหน
เฝ้ารอแล้ววันปีผ่านนานเพียงใด
ก็แล้วใยไม่คืนกลับช้ำอุรา
หรือวาจาพูดเพียงให้รอเก้อ
เฝ้ารอเธอคืนกลับคำรักษา
จนสุดท้ายสูญสิ้นคำสัญญา
เพิ่งรู้ว่าที่ผ่านมาแค่หลอกใจ
ต่อไปนี้หัวใจจะเลิกคอย
ใจดวงน้อยเคยคอยอยู่มิรู้ไหว
ไม่เคยแบ่งปันใจไปให้ใคร
จนสุดท้ายเหลือเพียงแต่ตัวเรา
23 มิถุนายน 2550 10:31 น.
อาฮุย
ความรักมิอาจบังคับได้
หัวใจก็ยากนักหากจะฝืน
ผิดหรือที่หัวใจรักยั่งยืน
มิอาจฝืนใจที่รักเธอ
และเธอเองก็คงเป็นเช่นฉัน
มิอาจหันเหรักไปจากเขา
คิดแล้วอุราเอ๋ยช่างแสนเศร้า
มิใช่เราที่เขาเฝ้าหมายปอง
ลองมองคิดถึงใครอีกคน
สับสนเพราะเขาคงเศร้าหมอง
เขาคงเจ็บเพราะฉันมีใจจอง
เพราะเราสองต่างรักคนที่รักใคร
ทำไมถึงเป็นดังเช่นนี้
ใยต้องมีความรักผิดวิสัย
ทำไมรักต่างคนก็รักไป
ทำไมใยต่างรักมิสมใจ
หรือใครกันกำหนดเป็นเช่นนี้
เป็นวจีกรรมเกิดแต่หนไหน
เป็นเพราะใจผิดพลาดแต่คราใด
โอ้เอ๋ยใจ...ยากฝืนใจใครสักคน
19 มิถุนายน 2550 21:17 น.
อาฮุย
ความฝัน ล่องลอยไป
แสนไกล เกินไขว่คว้า
หัวใจ ก็อ่อนล้า
เกินกว่า จะก้าวไป
หัวใจ แสนชาชิน
มิยลยิน สิ่งใดใด
เธอมา ล้างลาไกล
พาฝันไป พร้อมกับเธอ
เพราะเธอ คือความฝัน
ที่ฉันนั้น เฝ้าค้นหา
วันนี้ เธอจากลา
ทั้งฟ้า ก็มืดมน
สักคน จะมีไหม
ที่จะมา เปลี่ยนความฝัน
ใครกัน มิแปรผัน
ฝันถึงกัน ตลอดไป
17 มิถุนายน 2550 18:22 น.
อาฮุย
เพิ่งอ่าน หนังสือ เล่มนึงจบ
ทำให้พบ สบมุมใหม่ น่าแปลกหนา
เพิ่มกำลัง ปลุกชีวิต คิดศรัทรา
ยิ่งรู้ค่า ของชีวา จักควรมี
เป็นชีวี ของเขา 'ไล่ตงจิ้น'
มิเคยยิน ชื่อเสียง เพียงใครหนอ
พอได้อ่าน รู้จัก ขอทานมอ
มิเคยท้อ ต่อชีวิต ด้วยจิตดี
มีพ่อบอด ตลอดจน แม่ยังบ้า
ตลอดมา เลี้ยงหาน้อง มีเป็นโหล
สู้ชีวิต ลิขิตไป จนเติบโต
ด้วยมโน มีธรรม ค้ำหัวใจ
นั่งอ่านไป น้ำตาไหล จิตใจหนอ
เราคิดท้อ ทดถอย นั่งคอยฝัน
คิดถึงเขา เขาสู้อยู่ ทุกวี่วัน
สำเร็จพลัน ดังฝัน ที่เฝ้ารอ
จนวันนี้ เขามี ครบทุกอย่าง
ใช่เพียงร่าง เปล่าเปลือย กับขันหนอ
มิต้องกิน เพียงอาหาร ที่เหลือรอ
มิต้องขอ ข้าวใคร ให้อาทร
อุทธาหรณ์ วอนคิด สักนิดเถิด
แสนประเสริฐ เกิดมา พ่อแม่สอน
มีบ้านน้อย อบอุ่น ซุกหัวนอน
มิต้องรอน แรมร้าง ค้างตามดง
ขอจงคิด กตัญญู รู้คุณท่าน
จงยึดมั่น ความดี มิถดถอย
สักวันหนึ่ง ผลลัพธ์ มิเลื่อนลอย
จะคอยเป็น กำลัง พลังใจ
*** ขอบคุณ คุณไล่ตงจิ้น สำหรับ...
อัตชีวประวัติ ของอดีตขอทานที่ทุกคนเคยเย้ยหยัน
มีพ่อตาบอด แม่กับน้องชายคนโตปัญญาอ่อน
ทั้งหมด 14 ชีวิตที่เขาต้องเลี้ยงดู
เขาต่อสู้กับชีวิตจนได้เป็น "บุคคลดีเด่นของไต้หวัน"
เพราะใจที่... ไม่ยอมแพ้เพียงคำเดียว
***อ้างอิง จากหนังสือ ไล่ตงจิ้น ลูกขอทาน ผู้ไม่ยอมแพ้ต่อชะตาชีวิต
ข้าพเจ้าต้องขออภัยท่านด้วย ที่กลอนนี้ อาจกล่าวมิได้มีถึงเศษเสี้ยวความ รู้สึก และชีวิตจริงๆของท่าน แต่ข้าพเจ้าก็เขียนมันมันด้วยความชื่นชมยิ่ง
หน้าส่วนตัว
770
