r-u-n

จากวันนั้นฉันก็ได้ยินเรื่องของเขาผ่านคำบอกเล่าของว่านบ่อยๆ ดูท่าทางเธอเองก็มีความสุขและเป็นปลื้มมากที่ได้พูดถึงเขา เธอเล่าว่าเขาเป็นรุ่นพี่ที่คณะ และข้อดีอีกไม่รู้กี่ข้อที่ทำให้ฉันอดหมั่นไส้ไม่ได้
"เราว่าเค้าดูเด็กออก" ฉันนึกถึงสายตาที่ดูสนใจใคร่รู้รวมทั้งท่าทางการเดินแกว่งๆ ที่เคยเห็นแล้วเริ่มวิจารณ์ ในวันที่เรานอนคุยกันที่หอเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม
"ฮื่อ จริงๆ แล้วเค้าอายุมากกว่าพวกเรานิดเดียวเองนะ แต่ว่าเค้าเก่ง นี่รู้ไหม..." ว่านเล่าต่อ เธอมีข้อมูลมากมายที่ได้จากที่โน่นที่นี่ จนฉันเองเองก็รู้สึกทึ่งกับเรื่องราวที่เธอช่างไปเสาะหามาเล่า ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเขาคนนั้น พี่เชน
"อืออออ... แล้วทำไมว่านชอบล่ะ" เพื่อนในกลุ่มที่ชื่ออัญถาม
"ก็น่ารักไง เก่งด้วย" ว่านทำหน้าฝัน ยิ้มแก้มแทบปริ ซึ่งฉันเองก็ยังจำภาพนั้นได้ติดตา
"ผู้ชายขาวๆ ไม่เห็นดูดีเลยอ่ะ" ฉันพูดอย่างที่ใจคิด
"แล้วจะหาใครดำเหมือนพี่ผมสวยแกล่ะ" เพื่อนซี้ของฉันได้ทีแขว่ะฉันบ้าง คนที่กลุ่มฉันเรียกกันว่าพี่ผมสวย คือคนที่ฉันแอบชอบ เค้านั่งโต๊ะใกล้ๆ กับโต๊ะกลุ่มเรา แต่เพื่อนๆ ในกลุ่มลงมติแล้วว่าคนนี้ "ไม่ผ่าน" และจะหาเรื่องขัดคอเวลาที่ฉันชมเขาเสมอๆ