~นายปากแข็ง-เธอฟอร์มจัด~{6}

ความทรงจำ

ไปหาไรกินกันมั้ยพี่เบด แต่ว่า2คนนั่น.. อีกครึ่งชั่วโมงค่อยมา ยังทันเลย งั้นก็ไปกันเหอะ ผมเดินนำเธอไปยังโรงอาหาร ไม่ต้งรีบก็ได้เธอ โรงอาหารไม่หนีไปไหนหรอกน่า เมื่อซื้อเสบียงและหาที่นั่งกันเรียบร้อยแล้ว เราก็คุยกัน มีคนมาจีบดอตมั้ย อืมมี ไม่มีดีอ่ะ เธอเขี่ยผลไม้ในจานไปมา เอาดีๆดิ ให้ทายดีกว่า อืมมมม..มี เหรอ 
เอ้า!ก็เห็นอยู่แล้วคนนึงนี่ ใคร? ก็นายอาร์กไง ไม่ใช่เหรอ ผมทำหน้างงๆ นี่เธอไม่รู้หรือว่าแกล้งไม่รู้กันแน่นะ อันนี้เราก็ไม่รู้นะ พูดจริงๆนะพี่เบด เธอเอื้อมมือมาเขย่าๆแขนของผม ดูคนออกหมดไม่ใช่เหรอ ทำไมดูนายอาร์กอะไรนั่นไม่ออกล่ะ ไม่รู้สิ เธอก็ปิดปากเงียบเลย ดอตเคยมีแฟนรึเปล่า ไม่รู้สิ ในเมื่อรุกแล้วก็รุกให้เต็มที่ไปเลย 
งั้นเราทายว่าน่าจะเคยมีแล้ว เธอหันมาหนีผมเลย คงงั้นแหละ ก็เคยมีแล้วจริงๆน่ะแหละ ไม่ต้องทำหน้าสงสัยขนาดนั้นหรอก ดอตแค่ไม่อยากพูดถึงน่ะ โทษมั่งเหอะ ไม่เป็นไร โอ๊ย! เธอรีบทิ้งไม้จิ้มผลไม้ลงทันที เป็นไรอ่ะดอต ไวเท่าความคิด ผมรีบดึงมือเธอมาดู แค่เสี้ยนไม้ตำน่ะ ไม่มีไรมากหรอก ปล่อยได้แล้ว ต้องเอาออกนะ เดี๋ยวก็คงหลุดเองแหละ ผมไม่ฟังเสียงเธออีกแต่รีบก้มลงไปบ่งเสี้ยนออก ไม่ต้องพี่เบด 
เธอรีบชักมือหนีทันที เป็นไรอ่ะดอต กลัวพี่เหรอไง ปะ..เปล่าหรอก คือ เราไม่ชอบการบ่งเสี้ยนน่ะ จะว่ากลัวก็ได้อ่ะ ต้องให้พี่โด้ทำคนเดียว(ชักอยากเป็นไอ้โด้เข้าทุกวันๆ) เดี๋ยวพี่ทำให้เหมือนไอ้โด้เลย ไม่เจ็บนะ เบดจะทำเบาๆ คราวนี้เธอยอมให้ผมบ่งเสี้ยนคับ โอ๊ยยย!มือเธอนุ่มจังเลย~~(^.^) ออกละ ไงเจ็บมั้ย ไม่ค่อยอ่ะแต่กลัว กัดฟันจนเมื่อยเลยอ่ะ คลายซะๆ 
ผมก็ยิ้มให้เธอ ไปหาพี่โด้กันเหอะ เดี๋ยวเราเก็บให้ ดอตอยู่เฉยๆเหอะ นี่ เราโดนแค่มือเดียว นิ้วเดียวเองนะ ไม่ได้โดน2มือ ก็ไม่อยากให้ทำนี่ อย่าเป็นล่อน่า นี่! เธอเอามือข้างที่ไร้แผลมาตีไหล่ผม มือหนัก ก็เธอว่าเราเป็นล่อนี่ ช่วยไม่ได้ เธอก็อยู่เฉยๆปล่อยให้ผมเก็บของทั้งหมดเอง แล้วเราก็เดินไปยังสนามบาส ดอต หืม? เธอหันมาเมื่อเราใกล้จะถึงสนามแล้ว 
วันอาทิตย์นี้ว่างมั้ย ก็ว่างนะ ทำไมเหรอ จะชวนไปเที่ยว เออเอาไว้ค่อยคุยกันทางโทรศัพท์นะ ดอตไปไหนมา ไอ้โด้เดินตัดสนามมาหาเธอ(แต่เสียงมาก่อนตัวซะอีก) ไปหาไรกิน แล้วไหงมากะไอ้เบดได้ล่ะ โด้หมุนลูกบาสในมืออย่างกวนๆ พอดีดอตเจอพี่เบดระหว่างทางน่ะ ก็เลยชวนมาด้วยกัน แล้วไปคนเดียวไม่ชวนเพื่อนไปงั้นเหรอ อืม ก็ไปแค่นี้ เพื่อนดอตอยากดูพี่แข่งบาสนี่ ก็เลยไม่ได้ชวน 
เออๆ เดี๋ยวกลับไปด้วยกันเลย ไปก่อนดิ ไปหาไรกิน นะๆ เดี๋ยวไปกินที่บ้าน ดอตก็ต้องทำเองอ่าดิ ชั้นทำให้ เข้าใจป่ะ ไปกลับ ไอ้โด้ดูลนๆแฮะ แล้วอาร์กก็เดินตัดสนามมาหาเธอ ดอตไปกันมั้ย พี่กะคนอื่นๆว่าจะไปกัน ไปมะ เออ..คือ คงจะไปไม่ได้อ่ะคะ พอดีพี่โด้เค้าจะรีบกลับ เออ ผมเข้าใจพฤติกรรมรีบๆของไอ้โด้แล้ว(อย่างงี้ค่อยเข้าท่าหน่อย ดีมากเพื่อน^^) 
ไปได้แล้วดอต ไอ้โด้ถือกระเป๋าของเธอรออยู่แล้ว ง่า งั้นดอตไปแล้วนะพี่อาร์ก พี่เบดไปนะ เดี๋ยวโทรไป เธอพูดจบก็วิ่งไปหาไอ้โด้ที่ยืนรออยู่ แล้วผมก็เดินขึ้นห้องไป / มือเป็นไรอ่ะ โดนเสี้ยนตำน่ะ เอาออกยัง ออกแล้ว ใครเอาออกให้ ห้องพยาบาลเหรอ อ..อืม กัดฟันแทบตาย ไม่กล้าร้องเลยอ่ะพี่โด้ ฉันรีบแต่งเรื่องสดๆเดี๋ยวนั้นเลย 
ขืนบอกไปว่าเขาเป็นคนทำให้ โดนด่าแหงๆ เมื่อกลับถึงบ้าน ฉันก็ตรงเข้าไปเปิดตู้เย็นหาอะไรทาน ไปกินอะไรมาแล้ว ไม่อิ่มเหรอไง รองท้องรอพี่อ่ะแหละ แต่ตอนนี้หิว เออ..พี่โด้ หืม? แอบไปชอบคนที่เค้าชอบคนอื่นอยู่ทำไงดีอ่ะ รักเค้ามากมั้ย พี่โด้เงยหน้าจากหม้อมาม่าที่ต้มอยู่มามองฉัน ก็ไม่รู้สิ เฮ้อ ถามใจตัวเองให้แน่ๆก่อน ว่ารักหรือหลงจะได้ไม่เสียใจ 
พี่โด้จะกันเค้ามั้ย โอ๊ย! ถ้าเป็นความต้องการของเราจริงๆก็ไม่ขัดหรอก ชั้นมีน้องอยู่คนเดียวไม่หวง ไม่ห่วง จะให้ไปห่วงใคร ห๊ะ! พี่แป๊ปไง โหยย หมดมู้ดเลย กำลังซึ้งๆ เอ้า!กินซะ ชามมาม่ารสต้มยำกุ้งควันกรุ่นตรงหน้าเรียกน้ำย่อยได้เป็นอย่างดี ฉันคีบเส้นมาม่าเข้าปากอย่างหิวๆ ชั้นพูดจริงๆนะ ค่าาา ดอตก็มีพี่ชายคนเดียวเหมือนกัน ฉันซดน้ำ อร่อยมะ 
นี่พี่โด้ มาม่ามันปรุงเสร็จไม่ใช่เหรอ แล้วนี่จะไม่อร่อยได้ไงอ่ะ หว่า รู้ทันจนได้ 555 แล้วมือถือฉันก็ดัง ว่าไง เขานั่นเอง ทำไรอยู่ กินมาม่าอยู่ มากินด้วยมะ 555 รอด้วยล่ะ จะไปนั่งกินด้วย ไปทำเอาเองนะ จะหมดแล้ว ทำให้หน่อยสิ ไม่อ๊าววว ขี้เกียจ ยังไม่ถึงบ้านเหรอ อืม นั่งรถอยู่ เดี๋ยวถึงค่อยโทรมาก็ได้ เปลืองแย่ เขาก็เป็นประเภทงก(เล็กๆ)อ่านะ 
ไม่ว่างเหรอ ว่างแต่ไม่ได้ไม่อยากคุยหรอกนะ แต่กลัวพี่ไม่มีตังค์ งั้นเอาไว้เราโทรไปใหม่ จ้า พูดเพราะมั่งเหอะ ก็พูดอยู่นี่ไง แล้วเขาก็วางสายไป แต่ประโยคก่อนวางสายนี่สิ ทำเอาหัวใจแทบลงไปกองที่เท้า เราชอบคนพูดเพราะ (โอ๊ยยย จี๊ดพิลึกแฮะ^^) กลัวจะมีอาการให้เธอรู้ แค่เจอก็ยังสั่น จะไม่เพียงหลบตาเธอเท่านั้น. กลัวจะมีอาการให้เธอเห็นแล้วเธอนั้นรู้ทัน ก็กลัวเธอนั้นไม่เหมอนเดิม ว่าไง ฉันกรอกเสียงลงโทรศัพท์บ้านอย่างคาดว่าจะเป็นเขา รู้เหรอว่าเป็นใคร 
อืม ก็พอรู้อ่ะ ฉันชำเลืองไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ที่ผนังห้อง 20.47เวลาที่เขาชอบโทรมาเสมอๆ ว่างอยู่มั้ย ก็ว่าง เดี๋ยวรี่เสียงเพลงแปปนึงนะ ฉันกดพักสายแล้วก็รีบวิ่งไปรี่เสียงวิทยุที่กำลังฟังอยู่แล้วก็กลับมาคุยโทรศัพท์ต่อ ปล่อยให้เสียงวิทยุคลอไป ฟังเพลงอยู่เหรอ ก็พอดีเบื่อๆน่ะ ฟังไรอยู่ วิทยุ แต่ไม่ต้องถามนะว่าเพลงอะไร ไม่รู้เหมือนกัน 555 โทรมาคุยเฉยๆเหรอ ไม่ได้เหรอไง ได้สิๆ มีไรจะปรึกษาหน่อย ว่ามา 
เรื่องวี่น่ะ ว่ามาสิๆ ทำไงดี ทำใจ ทำแบบเดิมนั่นแหละ จีบหญิงมันไม่ยากนักหรอก ตกลงวันอาทิตย์ว่าเหรอเปล่า ว่าง ที่ไหน กี่โมงล่ะ ไปทำไรมั่ง ขอรวบรัดนะ จะไปนอนแล้ว อ้าว!อืมเจอกันที่หน้าโรงเรียน 10โมงครึ่ง ไปเดินเที่ยวน่ะ พี่ก็ไม่รู้ อยากไปไหนล่ะ ไปไหนก็ได้อ่ะ				
comments powered by Disqus
  • กระดาษกาว

    5 ตุลาคม 2547 19:50 น. - comment id 77770

    สนุกๆๆค๊า ... 
    จะติดตามนะคะ
  • ลอยไปในสายลม

    25 ธันวาคม 2547 11:01 น. - comment id 80152

    อิ อิ

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน