tiki

๏ ร่วมสมัย  อันดับห้า ๚ ...
นำบทกลอน คุณ กุ้งหนามแดง เรื่อง โรงเรียนของหนู
งานนี้ถึงจะเป็นแนวเพื่อชีวิต แต่ก็เป็นสิ่งที่
ทุกคนรู้สึก สัมผัสได้ ว่าเป็นเรื่องที่เขาทุกคน
ไม่อยากให้มันเป็น ไม่อยากให้เกิด อยากให้
แก้ไข  ผู้ประพันธ์ นำเสนอให้เห็นการ เผาทำลาย
โรงเรียน ซึ่งผลก็ตกแก่เด็กที่ไร้อาคารสถานที่
เรียน อนาคต ก็ ชะงักงันอยู่เพียงเท่านั้น
    สั้นๆ สี่บท
     แต่บ่งความเนื้อหาสังคมในวันนั้น
เป็นคำถามให้ผู้อ่านพิจารณาเอง.........
ทิกิ_tiki 
  
  โรงเรียนของหนู    
กุ้งหนามแดง  
โรงเรียนหนูอยู่ไกลเกินใครเขา
ชั้นเรียนเราตีแขนงแบ่งคูหา
มุงด้วยแฝกกันแดดฝนผจญมา
หลายเพลาทนสู้เชิดชูตน
ทนลำบากเดินเท้าเข้าเรียนครบ
สัปหงกแค่บกพร่องมิล่องหน
ตกซ้ำชั้นต้องระกำยอมจำนน
ไม่มีบ่นเรียนไปใจเย็นเย็น
มาวันนี้ยืนเศร้าเฝ้าถามหา
คุณครูขาอยู่ไหนใยไม่เห็น
โรงเรียนไหม้เถ้าดำยิ่งลำเค็ญ
เข้าประเด็นขัดแย้งแกล้งทำลาย
ปัญหาของผู้ใหญ่หนูไม่รู้
รู้สึกอยู่ภายในใจสลาย
วิชาเดียวติดตนไปจนตาย
หนูไม่ขายวิญญาณผลาญโรงเรียน..
..
  
   Poem ID :   55469 - ผู้ชม 63   ผู้ตอบ 12  
 Written by :   กุ้งหนามแดง  
 Posted by :   รหัสสมาชิก : 7067 - กุ้งหนามแดง  
 Source :   -  
 Date - Time:   17 มิ.ย. 47 - 23:15  
 Note :   -  
 E-Mail :   kungnamdang@yahoo.com  
   
 : วันนี้ฟังเพลง....โรงเรียนของหนู..ของคุณพงษ์สิทธิ์  คัมภีร์..
เลยเก็บมาเขียนน่ะ ....
ขออนุญาตเขียนแนวเพื่อชีวิตบ้างน่ะค่ะ..
..เชิญวิจารญ์ตามสะดวกค่ะ..
..   7067 - กุ้งหนามแดง  
: 290534 - 17 มิ.ย. 47 - 23:35  
 
 : กลอนไพเราะมากๆๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ อ่านแล้วคิดถึงภาคใต้ 
เหตุการณ์ที่กำลังทำให้เด็กตาดำ ๆ ต้องมารับเคราะห์
กับความโลภของผู้ใหญ่ค่ะ  ชื่นชมในผลงานเสมอนะค่ะ 
รักและคิดถึงเสมอด้วยค่ะ  
: 4521 - ผู้หญิงไร้เงา  
  : 290552 - 18 มิ.ย. 47 - 00:05  
 
 : ไม่อยากไปโรงเรียนเบื่อเรียนอ่อน
ครูเคยสอนตอนสายก็หายหน้า
ทิ้งการบ้านให้งานพรวดกวดวิชา
ข้อสอบหาที่นั่นทุกวันรอ
 : suprapai  
 : 290592 - 18 มิ.ย. 47 - 08:22  
 
  : มีเพลงเก่าอยู่เพลงหนึ่ง ครูเคยสอนร้อง 
แต่อัลมิตราจำไม่ค่อยได้ ทำนองว่า เป็นครูอยู่บนดอย 
ไปถึงโรงเรียนก็เจียนสายจวนใกล้เวลา เห็นศิษย์
รออยู่พร้อมหน้า ก็รีบมาทำการสอน เหนื่อยยากลำเค็ญ 
บางวันต้องไปอาศัยหลวงตา อะไรทำนองนี้ค่ะ 
คุณกุ้งพอจะนึกออกไหมคะ .. หลายหนแล้วที่ใจแว๊ป
ถึงเพลงนี้ แต่อัลมิตราไม่ทราบชื่อเพลง 
ก็เลยค้นไม่เจอซักที ค่ะ  
: 2189 - อัลมิตรา  
 : 290595 - 18 มิ.ย. 47 - 08:26  
 
  :          คุณแต่งได้ดีมากครับแต่ว่าคุณพาดไปทางใต้ 
ส่วนคุณอัลฯนั้นพาดไปทางเหนือ กลายเป็นเหนือใต้
 สมกับเพื่อนรักที่รักกันยิ่งนะครับ  555
ที่คุณอัลฯว่าเมื่อก่อนผมก็มีแผ่นครับ รู้สึกว่า 
คุณ จรัล มโนเพชร คุณแพทย์หญิงพันทิวา นี่แหละ
ร้องแล้วเอามาร้องหลายๆคน เหมือนคุณแหละ
นึกชื่อเพลงไม่ออก  ครูชาวดอย หรือเปล่า
คลับคล้ายคลับคลาครับ  
 สรุปแล้วคุณกุ้งฯแต่งได้ยอดเยี่ยมมากครับ
   แก้วประเสริฐ.  
: 6104 - แก้วประเสริฐ  
 : 290665 - 18 มิ.ย. 47 - 13:09  
 
: เศร้าค่ะ  
 : 4895 - tiki  
 : 290691 - 18 มิ.ย. 47 - 14:28  
 
  เอ ... ได้ยัง  
: ลิงเร่ร่อน  
 : 290865 - 19 มิ.ย. 47 - 11:57  
 
 : ตอบกลับค่ะ:
คุณผู้หญิงไร้เงา:
ค่ะ ปัญหาของผู้ใหญ่กระทบกับเด็กด้วยค่ะ
คิดถึงคุณเสมอค่ะ..
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
คุณ suprapai:
อืม..สมัยก่อนไม่ต้องกวดวิชาเลยค่ะ..แต่ก็ได้
อย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ ลุ่มๆ ดอนๆ ..แหะแหะ อายค่ะ
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
คุณอัลมิตราค่ะ:  เพลงนี้ใช่หรือเปล่าค่ะ
แม่พิมพ์ของชาติ
แสงเรืองๆ ที่ส่องประเทือง 
ไปทั่วเมืองไทย 
คือแม่พิมพ์อันน้อยใหญ่ 
โอ้ครูไทยในแดนแหลมทอง 
เหนื่อยยากอย่างไร 
ไม่เคยบ่นไปให้ใครเขามอง 
ครูนั้นยังลำพอง 
ในเกียรติของตนเสมอมา 
ที่ทำงานช่างสุดกันดาร 
ในป่าพงไพร 
ถึงจะไกลก็เหมือนใกล้ 
เร่งรุดไปให้ทันเวลา 
กลับบ้านไม่ทันบางวันต้องไป 
อาศัยหลวงตา 
ครอบครัวคอยท่าไม่รู้ว่าไปอยู่ไหน 
ถึงโรงเรียนก็เจียนจะสาย 
จวนได้เวลา 
เห็นศิษย์รออยู่พร้อมหน้า 
ต้องรีบมาทำการสอน 
ไม่มีเวลาที่จะได้มาหยุดพอพักผ่อน 
โรงเรียนในดงป่าดอน 
ให้โหยอ่อนสะท้อนอุรา 
ชื่อของครูฟังดูก็รู้ชวนชื่นใจ 
งานที่ทำก็ยิ่งใหญ่ 
สร้างชาติไทยให้วัฒนา 
ฐานะของครูใครๆ ก็รู้ 
ว่าด้อยหนักหนา 
ยังสู้ทนอุตส่าห์ 
สั่งสอนศิษย์มาเป็นหลายปี 
นี่แหละครูที่ให้ความรู้ 
อยู่รอบเมืองไทย 
หวังสิ่งเดียวคือขอให้ 
เด็กของไทยในผืนธานี 
ได้มีความรู้เพื่อช่วยเชิดชู 
ไทยให้ผ่องศรี ครูก็ภูมิใจที่ 
สมความเหนื่อยยาก 
ตรากตรำมา...
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
คุณ tiki: 
ค่ะ เรื่องมันเศร้า..
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
คุณแก้วประเสริฐ:
แอบตอบทีหลังให้แป้วเล่นๆ อ่ะ
พี่ท่านก็ชมเกินไป...ยังต้องฝึกฝนอีกมากมายค่ะ
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
7067 - กุ้งหนามแดง  
 : 290874 - 19 มิ.ย. 47 - 12:09  
 
: เป็นงานดีดีอีกงานหนึ่งค่ะ
อ่านแล้วนึกถึงตอนไปออกค่ายอาสา
ตอนนั้นอยู่ปี 2 ได้มั่ง  ไปเป็นเดือนเลย
เดินเท้าเข้าไปหลายกิโลมาก  
ทั้งโรงเรียนมีครูอยู่คนเดียว....ใจเด็ดน่าชื่นชมจริง
.......................................................................  
 : 6595 - magic  
 : 291061 - 19 มิ.ย. 47 - 21:41  
 
: ใช่ค่ะ...การออกค่ายอาสาพัฒนาเป็นงานที่
นักศึกษาทุกคน..น่าจะได้ใช้ชีวิตดูน่ะค่ะ..
..
ตอนที่อยู่มหาวิทยาลัย..กุ้งก็ได้ช่วยหาทุนน่ะค่ะ
 เป็นส่วนร่วมที่น้อยนิด..แต่ก็ถือว่า
ได้เรียนรู้ชีวิตอีกด้านแง่มุมหนึ่งค่ะ..
..ขอคารวะครูที่เสียสละ ทุกๆ ท่านค่ะ.
.เพื่ออบรมให้เด็กเป็นคนดี.
.ของสังคมต่อไป..
 : 7067 - กุ้งหนามแดง  
  : 291285 - 20 มิ.ย. 47 - 11:47  
  %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
      งานนี้ถึงจะเป็นแนวเพื่อชีวิต แต่ก็เป็นสิ่งที่
ทุกคนรู้สึก สัมผัสได้ ว่าเป็นเรื่องที่เขาทุกคน
ไม่อยากให้มันเป็น ไม่อยากให้เกิด อยากให้
แก้ไข  ผู้ประพันธ์ นำเสนอให้เห็นการ เผาทำลาย
โรงเรียน ซึ่งผลก็ตกแก่เด็กที่ไร้อาคารสถานที่
เรียน อนาคต ก็ ชะงักงันอยู่เพียงเท่านั้น
    สั้นๆ สี่บท
     แต่บ่งความเนื้อหาสังคมในวันนั้น
เป็นคำถามให้ผู้อ่านพิจารณาเอง.........
ทิกิ_tiki