เสียงประตูห้องเปิด ..
	ลุงโพธิ์ใช้ไม้เท้าพยุงเดินเข้ามาโดยมีลุงจำรัสคอยประคอง ..
	"สวัสดีค่ะ .. ลุง"  ฉันยกมือไหว้ทั้งสองลุงพร้อมกัน 
	"เออ .. ไหว้พระเถอะหลานเอ๊ย .. "  ลุงรับไหว้ฉันพร้อมกันอีกเหมือนกัน 
	
	"ผมรู้ข่าวแล้วตกใจเลย .. เมื่อตอนไปเยี่ยมพี่ศลที่โรงพยาบาลน่ะ .. 
	ขากลับยังไปนั่งซดเบียร์กันอยู่เลย.. "  
	อ้อ .. นี่เอง .. สาเหตุ .. พ่อเลิกเหล้า เบียร์และบุหรี่มานานมากแล้ว 
	เพราะกลับไปดื่มอีกนี่เอง ..  ในที่สุดลุงจำรัสก็เป็นผู้คลายข้อสงสัยในใจฉัน
	"แล้วนี่เป็นอะไรมากหรือเปล่า? ทำไมต้องมีเครื่องวัดคลื่นหัวใจ.." 
	ลุงโพธิ์หันมาถามฉัน
	"หัวใจเต้นผิดจังหวะค่ะ .. เต้นเร็วมาก .. 
	จึงดันลิ่มเลือดขึ้นไปบนสมอง .. คุณหมอต้องใช้เครื่องวัดคลื่นหัวใจตลอด" 
	ฉันอธิบาย .. ขนาดพูดเองยังฟังดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ .. 
	.. ก็หมอบอกมายังงั้นนี่นา ..
	"เฮ่อ .. "   ลุงโพธิ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ .. ทำไมวันนี้มีแต่คนถอนหายใจ
	ฉันมองพ่อที่นอนหลับอย่างเหนื่อยอ่อนอยู่บนเตียง ..
	พักหลังมานี่ .. สุขภาพของพ่ออ่อนแอลงมาก ..
	พ่อที่เคยแข็งแกร่งดั่งผา .. รับเรื่องทุกอย่างที่กระทบกาย .. ใจ ..
	ฉันไม่เคยเห็นพ่อหวั่น .. 
	สายน้ำเกลือ .. ระโยงระยางคู่สายยาที่มาบรรจบกันบนข้อมือด้านซ้าย .. 
	ฉันมองตามสายสีดำที่ติดอยู่บนหน้าอกพ่อ .. ระเรื่อยไปจนพบเจ้าเครื่องมือสีนวลสวย ..
	.. เครื่องวัดคลื่นหัวใจที่ส่งเสียงเป็นจังหวะตลอดเวลา ..
	.. บางจังหวะเร็ว .. บ้างช้า .. บ้างสม่ำเสมอ ..
	มาวันนี้ .. ฉันยังคงเชื่อเหมือนเดิมว่า .. พ่อก็ไม่หวั่น ..
	ใจเข้มแข็งของพ่อ .. ยังคงต่อสู้กับธรรมชาติของร่างกายที่อ่อนแอลง
	ด้วยเพราะวัยที่มากขึ้น .. 
	หรือเพราะเหล้า .. บุหรี่ .. ที่พ่อโถมทำร้ายตัวเองมาตั้งแต่พ่อยังหนุ่ม .. 
	ไม่ว่าจะเพราะอะไร .. ชีวิตพ่อก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป ..
	
	"แล้วนี่หมอให้ออกได้วันไหน?"  เสียงลุงโพธิ์ดึงฉันจากภวังค์ 
	"ยังไม่ทราบค่ะ .. ต้องรอดูอาการก่อน .."  ฉันตอบ 
	ฉันมองลุงโพธิ์ขยับเครื่องช่วยฟังที่หูข้างซ้าย .. 
	ที่หูลุงโพธิ์ไม่ได้ยินเพราะเส้นเลือดตีบ .. อีกเหมือนกันสินะ
	
	"เฮ่อ .. คราวที่แล้ว นายสามคนไปเยี่ยมฉัน .. คราวนี้เราสามคนมาเยี่ยม .. .. "  
	ลุงโกศลหยุดเสียงไว้แค่นั้น .. ปรายสายตามองไปที่พ่อ ..
	
	" ... แล้วคราวหน้า .. จะเป็นใคร? "   ลุงโกศลละไว้ .. แค่นั้น ..
	ลุงจำรัสหันหลังเปิดประตูเดินออกจากห้องไป ..