บินเดี่ยวหมื่นลี้

ขวัญ ทำงานฝ่ายประชาสัมพันธ์และการตลาดเป็นคนอุปนิสัยร่าเริงเข้ากับคนได้ง่ายและเจอะเจอคนมากโดยหน้าที่การงานได้วางไว้ให้เป็นเช่นนั้น…แรกแรกก็ผมกับขวัญก็เพียงเพื่อนร่วมงานเหมือนอีกหลายคน แต่ด้วยความที่ต้องทำงานร่วมกันค่อนข้างบ่อยพูดได้ว่าเกือบทุกวันต้องได้ทำงานร่วมกัน ซึ่งผมก็ไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์ของเราเริ่มก่อตัวขึ้นเมื่อไร ความห่วงหาอาทรการใส่ใจระหว่างกันเริ่มขึ้นทีละน้อยจนกลับกลายเป็นคนรักกันโดยที่มีเพื่อนๆของผมและเขาคอยเชียร์อยู่ห่างๆ….
 “ ขวัญพรุ่งนี้พี่จะกลับบ้านไปเยี่ยมแม่นะคงค้างสักสองวัน ” ผมบอกเธอหลังจากที่ทานมื้อเย็นด้วยกัน
“แล้วพี่จะเอารถมอเตอร์ไซด์ไปเหรอ ไกลนะตั้งสองร้อยกิโล ” เธอมองหน้าผมคล้ายกังวลในการเดินทางของผมทั้งที่ไม่ใช่ครั้งแรกในการขับมอเตอร์ไซด์ไปและกลับบ้าน
“ พี่น่าจะซื้อรถยนต์อีกซักคันเผื่อเดินทางไกล ” ขวัญพูดโดยที่คงลืมนึกไปว่ารถยนต์ผมมีอยู่แล้วที่บ้านแม่ ผมทิ้งเอาไว้ให้ท่านใช้และอีกอย่างผมชอบที่จะขับมอเตอร์ไซด์มากกว่า
“ รถยนต์มีอยู่แล้ว ซื้อทำไมให้เปลืองตังค์อีก ไม่เป็นไรหรอกขวัญหากจำเป็นจริงๆ พี่จะเอารถจากบ้านมาใช้ กลับกันหรือยังดูเหมือนฝนจะตั้งเค้าแล้วนะ เดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้าน ” 
หลังจากจ่ายค่าอาหารผมก็ส่งเธอกลับบ้าน ซึ่งส่วนมากจะเป็นแบบนี้ตลอดมา