อัลมิตรา

คุณพ่อจอดรถรอรับอยู่แล้ว ดังนั้นพอเสียงออดเลิกงานดัง อัลมิตราก็เลยกระโดดแผล็วทันที
ใช้เวลาไม่นานนักบนทางด่วน แต่ตอนที่ลงจากทางด่วนนี่สิ รถจะจอดตรงไหนดี 
ใต้ทางด่วนรถตู้มีมากเสียจนหาช่องเสียบไม่ได้ ในที่สุดอัลมิตราก็ตัดสินใจลงจากรถก่อน
ที่เหลือ ทิ้งภาระให้คุณพ่อคิดว่าจะจอดรถที่ไหน ถ้าไม่มีที่จอด ก็จะไปจอดที่ ม.จุฬา
เดินตัดถนนมาหน่อยก็มาถึงร้านเดินอ้าว ๆ ขึ้นไปยังห้องจัดเลี้ยงที่ชั้นสอง
เห็นไอดาโฮ่นั่งอยู่คนเดียว ก็ทักทายกันสองสามคำ จากนั้นก็ช่วยกันตระเตรียมเข้าของ
สักพักก็เรไรก็แบกถุงใหญ่ผลักประตูห้องเข้ามา ดูเขาแปลกใจที่อัลมิตรามาเร็ว ก็เลยถาม
อัลมิตราบอกว่า คุณพ่อมาส่งตอนนี้กำลังหาที่จอดรถ เขาเพิ่งไปรับเสื้อที่ส่งไปสกรีนด์มา
"มาเลย มาเลย มาช่วยกันพับเสื้อ" 
จากนั้นเรไรก็ส่งเสื้อมาให้ช่วยกันพับ สักพักเพื่อนก็ทยอยกันเข้ามา
ไม่ว่าจะเป็นปีกฟ้า หรือขาวกรมท่า ใครเข้าห้องมาตอนนั้น ต้องช่วยกันคนละไม้คนละมือ
พี่จิ๋งและแม่จิตรตามหอบสัมภาระมาสมทบ ในนั้นมีลูกโป่งและสายรุ้งและสเปรย์สี
เรามีเวลาไม่มากนัก อัลมิตราไม่ถนัดงานลูกโป่ง หนำซ้ำต้องคอยวิ่งหนีเรไร
เรไรเป็นนักแกล้งที่น่าซัดเสียจริง รู้ว่าอัลมิตรากลัวเสียง ยังอุตส่าห์ตามแกล้งอีก
ห้องก็คับแคบ โต๊ะจัดเลี้ยงตั้งอยู่ตรงกลาง อัลมิตราหามุมหลบไปซุกที่พี่จิ๋ง 
ครั้นจะวิ่งไปแอบหลังคุณพ่อ เส้นทางก็ลำบากที่จะฝ่าไป 
ที่สำคัญ ต้องฝ่าดงระเบิดลูกโป่งเสียด้วย ..แย่จัง