ปราณรดี

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ...
ปราณเปิดดูหน้าจอ เห็นชื่อคนที่โทร. มา พอจะรู้ว่า เป็นเขาอีกแล้ว
สวัสดีค่ะ ... คุณมารุต
ปราณรดี ... ทำอะไรอยู่ครับ
ปราณมาเดินเล่นเลียบหาดบางแสนค่ะ
ปราณไปกับใคร เขารีบถามทันทีที่ปราณจบคำตอบ
ปราณมาเดินคนเดียวค่ะ ไม่ได้เดินมานานแล้ว ...
ทำไมปราณมาเดินคนเดียว ไม่ระวังบ้างเลยหรือ เป็นผู้หญิงไม่ควรเดินหาดคนเดียวรู้ไหม ทำไมปราณไม่บอกผมว่า ปราณอยากมาเที่ยว ผมจะได้มาเป็นเพื่อน
ก็ปราณคิดอยากจะมากะทันหันไม่ได้วางแผนไว้ก่อนนี่คะ ...
ผมเป็นห่วงปราณ รู้ไหม ... ปราณก็รู้ว่า ผมรักปราณ
ปราณรู้ค่ะ
แล้วปราณไม่รักผมบ้างหรือ
ไม่รักค่ะ
ครับ ... แต่ผมรักปราณ ผมเป็นห่วงปราณ
ไม่เป็นไรค่ะ คุณมารุต ... ปราณอายุก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว ปราณก็คิดอะไรคนเดียว ทำอะไรคนเดียว ตัดสินใจอะไรเองได้ มีสำนึกรับผิดชอบและบรรลุนิติภาวะตั้งนานแล้วนะคะ คุณเองก็อายุไม่ต่างจากปราณเท่าไรนัก ไม่จำเป็นต้องมาเป็นผู้ปกครองปราณค่ะ ขอตัวได้ไหมคะ  ปราณอยากถ่ายรูป มีมุมมองดีๆ ที่ปราณจะเก็บข้อมูล หากบางที ระหว่างเวลาคุยกับคุณ ปราณอาจจะได้แหล่งข้อมูลและพูดคุยกับแม่ค้าแถวๆ นี้ ทำให้ปราณได้เรียนรู้อะไรต่ออะไรอีกมาก ที่จะมาคิดถึงเรื่องของตัวเองค่ะ
ปราณครับ ... เมื่อไหร่ปราณจะมีหัวใจสักที
ปราณมีหัวใจค่ะ มีหัวใจเรียนรู้ชีวิต ปราณรักชีวิตค่ะ
ได้ยินเสียงเขาถอนหายใจดังและแรง ...