1 ธันวาคม 2547 12:00 น.
[ไร้ตัวตน]
กระเสือกกระสนล้มลงทุรนทุราย
เห็นความตายนั้นรออยู่ตรงหน้า
ติดโรคร้ายฉันไร้ทางจะเยียวยา
ทางรักษาทำได้เพียงรอวันตาย
..........................................
วันเอดส์โลกครับ
ทุกคนให้อภัยไหมครับ สำหรับคนที่มั่วเพศไม่เลือกหน้า
สำหรับผมๆ ไม่ให้อภัย ให้มันตายๆไป...
แต่คนที่จริงใจหลงไปมีเพศสัมพันกับไอ้พวกคนเลว..โดยทีไม่ได้ตั้งใจ
ผมให้อภัยครับ
เราไม่ใช่เขา เราคงไม่รู้หรอกครับว่าความรู้สึกของเขาเป็นไง......
30 พฤศจิกายน 2547 02:13 น.
[ไร้ตัวตน]
[ไร้ตัวตน]
บ้านเช่าหลังหนึ่ง...กลางดึก(อ่านแล้วใช้จินตนการณ์ไปด้วยนะครับ)
ผมเป็นเด็กบ้านนอกคนหนึ่งที่ต้องมาเรียนในเมืองใหญ่เพื่อหาความรู้ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่ผมโกหก
วันหนึ่งกลางดึก ผมเมามาจากงานเลี้ยงแล้วเพื่อนก็มาส่งผมที่บ้าน ผมเดินโซชัดโซเชในมือถือขวดเหล้าเดินตรงไปที่ห้องเช่าหลังใหม่ที่ผมพึ่งเช่าใหม่ ได้ข่าวว่าห้องที่ผมอยู่นั้นมีผี เขาบอกว่าเป็นผีดุด้วย ผมตื่นเต้นกับผีดุห้องผม ผมเดินมายังประตูห้อง มือกำลังจะบิดลูกกรประตู แต่ก็ไม่ได้ทันได้บิด ประตูเปิดออกเอง โห...มันยิ่งทำให้ผมตื่นเต้น สงสัยผีมันคงเริ่มจะดุแล้วหละ ข้างในห้องมืดมากเพราะผมไม่ได้เปิดไฟทิ้งไว้ในห้อง ด้วยความเมาผมร้องตะโกนไปว่า
"ผีห่าหอกอะไรว่ะ อยู่บ้านไม่รู้จักเปิดไฟ" แล้วไฟก็สว่างขึ้น "555ขอบคุณ นี่สิเขาเรียกเพื่อนร่วมห้อง" ผมเดินไปยังห้องน้ำหวังว่าจะอาบน้ำซะหน่อย ผมมองลงไปในอ่างน้ำ รู้สึกว่าอ่างน้ำผมขุ่นมากเป็นสีเลือด คล้ายๆกับมีเลือดปนอยู่ในน้ำ ผมหวังว่าคงมีศพอยู่ในนั้นแน่ๆ ผมก็เลยเอื้อมมือของผมลงไป ควานหาอะไรในน้ำ ผมควานอยู่นาน แต่แล้วก็เจออะไรไม่รู้อยู่ในน้ำ มันคล้ายๆเนื้อนิ่มๆ ผมก็เลยหยิบมันขึ้นมาจากน้ำ มองดู พระเจ้าช่วยนี้อะไรกันนี่ มันเป็น...มันเป็นตุ๊กแกที่ตกลงไปในน้ำแล้วเน่า ท่าทางมันจะเน่าหลายวัน วันนั้นมันทำให้ผมไม่ได้อาบน้ำเลย เซ็งๆ วัยรุ่นเซ็ง กลับไปนอนดีกว่า ผมเดินไปที่ห้องนอน พอผมนอนลง แล้วไฟก็ดับเองอีกละ นอนดีกว่า ผมหุ่มผ้า หลับตา แล้วก็รู้สึกเหมือนว่ามีอะไรอยู่ในผ้าหุ่ม ผมใช้มือจับดู "เฮ้ย...!มันเป็นคน" มีผู้หญิงคนหนึ่งมามุดได้ผ้าหุ่มผม เธอมุดเลื้อยมาถึงหน้าผม ด้วยความเมา ผมเอามะเงกโขกเข้าไปที่หัวเธอ แล้วเธอก็มุดกลับไปที่เดิม แล้วผมก็เอื้อมมือกำลังจะเปิดโคมไฟที่อยู่ข้างๆเตียงผมอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร พอผมหันไปเปิดโครมไฟ มีเด็กคนหนึ่งทาแป้งที่หน้าขาวมากกกก มองมาที่ผม ตาจ้องหน้าผม ผมก็เลยจ้องคืน เราจ้องกันนานมาก ผมยักคิ้วใส่ แต่เด็กก็ยังจ้องหน้าผม ผมมองตาซูมเข้าไปเห็นหน้าเด็กคนนั้นที่มีลอยด่างบนแก้ม สงสัยจะทาแป้งไม่เนียน ผมก็เลยลุกเดินไปหยิบแป้งที่อยู่ในโต๊ะแป้ง แล้วก็เดินมาที่เด็ก เทแป้งลงในมือ แล้วก็ทาให้เด็กนั่นไป แล้วเด็กก็หายไป สงสัยเขาคงจะมาขอแป้งผม แม่คงทาให้ไม่เยอะ ต่อมาผมเกิดหิวน้ำเลยเดินไปหยิบน้ำที่ชั้นล่าง ผมเปิดไฟเดินลงมา พอผมเดินลงมาถึงชั้นล่างเสร็จ ประทานโทษครับไฟดับแล้วก็มีเสียงเหหมือนมีใครไม่รู้ สงสัยจะกินควายมาทั้งตัวมั้งครับ เรอ...มันเป็นเสียงเรอดัง"อ่า...อ่า.." คงอิ่มมาก ผมเลยร้องถาม" ใคร...ใคร...กินควายมาหรือไง...เสียงทุเรดมาก"แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งตะเกียกตะกายมาจากชั้นบนลงมาทางบันใด โห...ผมเห็นแล้วน่าสงสารมากครับ กว่าจะลงมาจากบันใดได้ ทรมานเหลือเกิด ผมมองไปที่หัวเข่าของเธอ แดงหมดเลย สงสัยจะถลอกกับขอบบันใด...เธอคลานมาที่ผม ตอนนั้นผมยืนติดอยู่กับตู้เย็น เธอคลานมาหาผม แล้วเธอก็พูดว่า..."ขอน้ำฉันกินหน่อยค่ะ ฉันเรอมานานมากแล้ว ผัวของฉันไม่ให้ฉันกินน้ำ ฉันก็เลยหิวน้ำจนตาย" ผมสงสารเธอมากก็เลยเปิดตู้เย็นยื่นน้ำให้เธอกินดับ อาการเรอ...........เธอชอบใจใหญ่เชียว............
29 พฤศจิกายน 2547 18:37 น.
[ไร้ตัวตน]
คุณครับ
คุณครับ คุณเดินตามผมมาทำไมเหรอ
ผมไม่ได้เดินตามคุณมา
นั่นๆไงคุณเดินตามผม(เลี้ยวช้าย) คุณเลี้ยวช้ายตามผม
ผมไม่ได้เลี้ยวตามคุณ
ผมชักจะโกรธแล้วนะครับ จะเอาไงก็ว่ามา
ผมจะเอาชีวิตคุณ
คุณพูดแบบนี้นึกว่าผมกลัวเหรอ อย่ายั่วโมโหนะเว้ย(กำหมัด)
ผมจะเอาชีวิตคุณ
บอกแล้วนะ อย่าหาว่าไม่เตือน ขืนพูดอีกละก็......
ผมจะเอาชีวิตคุณ
ผมบอกคุณแล้ว...(กำหมัดขึ้นกำลังจะต่อย)
นี่อะไรคุณรู้ไหม(ชักมีดขึ้นมา)
เล่นมีดด้วยเหรอ (วิ่งนี้ อย่าสุดชีวิต) ช่วยด้วยครับ.....ช่วยด้วยครับ...ช่วยผมด้วย
ไม่มีใครช่วยคุณหรอก (วิ่งตามติดๆ)
ช่วยด้วย (วิ่งเข้าไปที่ซอยเปลี่ยว สดุดหินล้มลง)
(วิ่งมาถึงตัว)คงเป็นเรื่องน่าเศร้าของคุณนะ(ก้มลงเก็บไม้ยาวใกล้มือ หวดไปที่ขา ทำให้ไม่สามารถวิ่งหนีได้)
โอ้ย...ได้โปรดเถอะ คุณจะเอาอะไรก็เอา ผมจะให้ ขออย่าเดียวไว้ชีวิตผมเถอะ
ผมจะเอาสิ่งที่ผมบอกคุณไง (จับขาลากมาที่ลับตา ลอยเลือดเกลื่อนไปทั่ว ทั้งที่ยังมีชีวิต)
ผมไปทำอะไรให้คุณเหรอ ปลอ่ยผมเถอะ ได้โปรด (เอามีดกรีดไปที่ขาและแขน แล้วเอาเกลือทาให้ทั่ว)
พอได้แล้วหละผมไม่อยากจะฟัง(ชักมีดขึ้นมาเงื้อมือขึ้น......)
อ้า......!
Cut...Cut...Cut...แสดงได้ไม่ดี เอาใหม่ๆ...มุมหนึ่งในกองถ่าย
29 พฤศจิกายน 2547 13:48 น.
[ไร้ตัวตน]
หวัดดีครับ
คุณยายครับ มาหาหมอ ป่วยเป็นอะไรเหรอครับ
มาหาหมอจะต้องป่วยด้วยเหรอค่ะคุณหมอ
ก็ส่วนมากหละครับ
แล้วคุณยายมาหาผมทำไมเหรอ?
แค่ว่าจะมาตรวจร่างกายเฉยๆค่ะคุณหมอ พักนี้เจ็บนิดๆหน่อยๆ
อ๋อได้เลยครับ
นอนลงบนเตียงเลยครับคุณยาย
แหหมคุณหมอไม่เว้นแม้กระทั่งคนแก่เลยเหรอค่ะ
คนตายก็ไม่เว้นครับคุณยาย
แล้วเราคุยเรื่องเดียวกันไหมหละเนี่ย
คงงั้นครับ คุณยายครับ อ้าให้กว้างๆนะครับ
นี่คุณหมอ อย่ามาทะลึ่งกับคนแก่นะ ยายมีผัวเป็นตำรวจนะ
คุณยายครับ อ้าปากกกกว้างๆ
อ๋อ....
สงสัยคุณยายจะกินลูกอมเยอะไป ปากคุณยายปากแดงหมดแล้ว
นี่ๆคุณหมอ ยายกินหมากหนะ
อ๋อ เข้าใจผิดครับ คุณยายครับ คุณยายฟันน้ำนมขึ้นแล้ว
หา.....! ยายยังจะมีฟันน้ำนมขึ้นอีกเหรอค่ะคุณหมอ
ฟันน้ำนมครับ ผมเอานิ้วจิ้มชิมดูแล้ว
นี่คุณหมอ กวนประสาทนะค่ะ
อ๋อครับ คุณยายครับ ผมมีข่าวดีจะบอกครับ คุณยายท้อง
หา........! แก่จนจะเข้าโลงอยู่แล้ว ยังจะมีอารมณ์มาท้องอีกเหรอ
แล้วนี่อะไรครับ(จับไปที่ท้อง)
ท้องค่ะคุณหมอ
ก็ท้องไงหละครับ
นี่คุณเป็นหมอจบมาจากไหนเหรอค่ะ
ผมจบสูงครับคุณยาย ผมตรวจดูแล้วหละครับคุณยาย คุณยายเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก สงสัยผมต้องผ่าตัดคุณยายแล้วหละ
หา.......!
คุณยายนอนนิ่งๆนะครับ เดี๋ยวผมให้ยาสลบมาฉีด อย่าเกร็งนะครับเดี๋ยวเข็มหัก (ฉีดเข้าไปที่คอ) อ่า..! ต่อไปก็ผ่า(เอามีดกรีดลงไปที่ท้อง) หนังเหนียวจังเลยยายแก่หนิ (มีคนเดินมาที่ห้อง)
เฮ้ย...! ไอ้บ้า ทุกคนจับตัวเร็ว มันอยู่นี่ (รีบหนี) จับมันคนบ้าหลุดออกมาจากโรงพยาบาลบ้า........
29 พฤศจิกายน 2547 13:08 น.
[ไร้ตัวตน]
ยิ้มรับเช้าวันใหม่ที่สดใส
ยิ้มเปิดใจให้กว้างแสนสุขสม
ยิ้มลืมทุกข์ลืมเหงาเศร้าของตน
ยิ้มลืมคนที่ลืมเราเขาไม่แล
................................................
จากวันนี้เราจะสู้ด้วยใจแกร่ง
ถึงอ่อนแรงตัวอ่อนล้าไม่ถอยหนี
มีชีวิตเพียงครั้งเดียวทั้งชีวี
ขอยอมพลีเพื่อความฝันวันของเรา
หน้าส่วนตัว
2760
Lovers
0 คน เลิฟ[ไร้ตัวตน]
