
ยามตด เรา ดม ยามกิน เรา ดู ยามนอน เรา ตื่น ยามยิ้ม เรา ร้อง ยามรัก เรา เศร้า ยามเมา เรา นอน ยามเรียน เรา หลับ ยามกลับ เรา ตื่น ยามกลืน เรา ติดคอ (เหมือนกลอนที่ฝืดดดดดดของเรา)

บนถนนสุดทางของกาลเวลา ทิ้งเพียงคราบน้ำตาที่แสนเศร้า อยากจะเอื้อมมือคว้าเธอเบาๆ แต่เห็นเงาของเธอเพียงเลือนลาง โปรดกลับมาอยู่ตรงนี้แค่เพียงครั้ง อยากจะฟังคำว่ารักที่ลางหาย ฉันตอนนี้เหมือนคนทุรนทุราย เป็นหรือตายความหมายไม่ต่างเลย