กลับมารักตัวเอง

Parinya

ยามอยู่ในวังวนทนบาดจ็บ
แม้จะเก็บอาการประมาณไหน
เมื่อวันหนึ่งถึงจุดสุดทำใจ
ต้องเดินไปจากจุดที่สุดทน
จะหยุดเจ็บปวดใจนั้นไม่ง่าย
ต้องตะเกียกตะกายหลายร้อยหน
เหมือนกำลังแหวกว่ายสายน้ำวน
ป่วยไข้จนเกือบไม่รอดทอดอาลัย
คนอื่นมิเหลียวแลแย่อยู่แล้ว
ตนต่อแถวทำร้ายซ้ำทำอยู่ได้
ตนควรต้องอาทรตนก่อนใคร
และขอบใจคนคดให้บทเรียน
มิรู้จะเกิดอะไรในพรุ่งนี้
จะยังมีหรือไม่ ใดจะเปลี่ยน
มีคนใหม่เห็นค่ามาแวะเวียน
มาเยี่ยมเยียนต่อไปหรือไม่มี
จะยังเหลือคนหนึ่งซึ่งยังอยู่
ยังเป็นคู่อยู่เคียงไม่เลี่ยงหนี
จนถึงวันสุดท้ายปลายชีวี
อยู่คงที่จนวันเผา...ตัวเราเอง
จงเข้มแข็งเถิดหัวใจเลิกไห้ห่ม
สู้ยิบตาอย่าให้ตรมมาข่มเหง
หนีจากความทุกข์โศกโลกวังเวง
แล้วร้องเพลง "รักตัว" เพราะกลัวตาย
comments powered by Disqus
  Parinya

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>