ข้าฝัน ถึงสังคม ที่ดีงาม

ประภัสสุทธ

๏ ข้าฝัน ถึงสังคมที่ดีงาม

รุ่งอร่าม รามเรือง เมืองสงบ

มวลชน คนทั่วไป ไม่ใฝ่รบ

จึงบรรจบ คบกัน มั่นสันติ

๏ ทุกชาติ ชนชั้นเชื้อ เสมอภาค

ปลาย-ราก ถึงหมากผล “จน” ทิฐิ

มิกีดกัน กั้นแบ่ง แข่งอริ

ดำรง คงศานติ ต่างสานต่อ

๏ ข้าตื่น ตาแตก แหวกจากฝัน

หวาดหวั่น เสียงเหล่านั้น ณ หน้าหอ

ฝูงชน ล้นเป็นพัน พรูพรั่งรอ

เพื่อฟัง คำด่าทอ จากผู้นำ

๏ “ รัฐร้าย จงออกไป ไสให้พ้น

คอร์รัป ชั่นเมืองคน จนชอกช้ำ

โกงบ้าน กำแหงเมือง เรื่องระยำ

ขอทวง ความเป็นธรรม เถอะทุกท่าน ”

๏ “ พี่น้อง ผองประชา ขอมาร่วม

มาหลอมรวม โห่ร้อง ความกล้าหาญ

เข่นขับไล่ เป่าปัด รัฐบาล

เปิดบ้าน ขานรับ ทัพคนสี.....”

เฮ้ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!...T_T

๏ ข้าเดิน กลับเข้ามา สู่ความจริง

ทุกสิ่ง ล้วนวิ่งวน คงวิถี

รัฐบาล ใดใด ก็ตามที

ไม่สามารถ หลุดหนี จาก “บ่วงกิน”

๏ ข้าฝัน ถึงสังคม ที่ดีงาม

รุ่งอร่าม รามเรือง เนืองแผ่นหิน

ผู้อธรรม ย่ำเมือง โบกโบยบิน

ผู้มีศีล กรีดร้อง ก้องโหยหวน

 

16 ตุลาคม 2556

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน