มองมนุษย์ เมินสังคม

กวีวิเวก

อันสัตว์ใดในโลกย่อมเวียนว่าย

ต่างพลีกายทอดลงตอนวายสิ้น

มิอาจะคู่ฟ้าคู่แผ่นดิน

จักแดดิ้นสิ้นลมทุกตัวไป

 

เหลือทิ้งไว้แต่ส่วนมิสลาย

ร่างเนื้อกลายเหลือแค่งากับเขา

ยังประโยชน์แก่คุณมนุษย์เรา

ประดับเอาสวยงามตามแต่ใจ

 

มนุษย์นั้นถือตนฉลาดยิ่ง

สรรค์สร้างสิ่งต่างๆเปลี่ยนผันโลก

หรือเพียงแค่เราคิดอุปโลก

มือสร้างโลกแท้ไซร้ตรงข้ามกัน

 

คอยทำลายปากอ้างสิ่งนั้นนี้

ทั้งๆที่ทำลายกันทั้งนั้น

ทุบทิ่มแทงมิไว้เผ่าเดียวกัน

แบ่งชาติพันธุ์ฝักฝ่ายให้วุ่นวาย

 

คุณธรรมกฏเกณฑ์ที่ใช้อ้าง

อันใดบ้างมนุษย์มิตราขึ้น

ความเชื่อถือศรัทธาที่กล่างถึง

ให้คำนึงตรองก่อนไร้เร้นแฝง

 

สิ่งใดได้มาง่ายค่าเห็นยาก

คงลำบากกันอีกหลายชั่วหลาน

หลบหลังป่าอยู่หลังเขาให้สำราญ

ผ่านกลอนกาลแผ่วเบาเล่าให้ฟัง

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>