ท่านผู้อ่านทุกท่านครับ ผมขออนุญาตสารภาพตรงๆว่า ผมจนมุมหาทางออกไม่ได้เลยครับ มองไปทางใดมืดมิดไปหมด โอกาสที่ความใฝ่ฝันของตัวเองจะบรรลุผลนั้น ดูเลือนรางเต็มที ผมทราบดีครับว่า การเขียนนวนิยายนั้น สิ่งสำคัญก็คือ การทำให้ผู้อ่านหยั่งเห็นด้วยมโนภาพให้ชัดเจนที่สุด ซึ่งนั่นแปลว่า ผู้เขียนเองก็จะต้องเคยมองเห็นภาพนั้นๆมาแล้วจนสามารถนำมาบรรยาย, พรรณนา ได้ถูกต้อง
คราวนี้ จักษุทวารผมปิดสนิท ไม่มีวันมองเห็นได้อีก แม้กระนั้น ก็ยังดื้อรั้น สร้างความฝันจะเขียนนวนิยายขึ้นสักเรื่องหนึ่ง เรื่องย่อของนวนิยายเรื่องดังกล่าว มีดังนี้ครับผม
ตุลา เทิดเวทางค์ เป็นหญิงสาววัยรุ่นผู้ไม่ค่อยสนใจเรื่องการเมืองเท่าไรนัก ต
3694
4
0
หน้าส่วนตัว
