กาพย์ ตามความหมายเดิมนั้นมีความหมายอย่างกว้างกว่า
ที่เข้าใจกันในภาษาไทยปัจจุบัน ความหมายเดิมหมายความ
ครอบคลุมถึง บรรดาบทนิพนธ์ที่กวีได้ร้อยกรองขึ้น ไม่ว่าจะเป็น
โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน หรือ ร่าย นับว่าเป็นกาพย์ทั้งนั้น แต่
เมื่อนำมาใช้ของไทย เราให้หมายความแคบลง โดย หมายความถึง
คำประพันธ์ชนิดหนึ่งของกวีเท่านั้นเอง
กาพย์ หรือ คำกาพย์ หมายถึง คำประพันธ์ หรือบทร้อยกรอง
ประเภทหนึ่ง ซึ่งมีกำหนดคณะมีลักษณะวรรค พยางค์ และสัมผัสที่
ค่อนข้างเคร่งครัด คล้ายกับฉันท์ วรรคหนึ่งของกาพย์มีคำค่อนข้าง
น้อย(3-6 คำ) แต่เดิมนิยมใช้แต่งร่วมกันระหว่างกาพย์หลาย
ชนิดหรือแต่งร่วมกับ โคลงแ
หน้าส่วนตัว
2995
2
0
