แด่คนที่แอบรักที่ห่างไกล... หลายเดือนผ่านกาลเคลื่อนคล้อยคอยคะนึง เฝ้าคิดถึงรำพึงถึงซึ้งถวิล แต่เพียงน้องนางนั้นอันแอบอิง คนเคยพิงคิงชิดมิตรคู่กาย ยามรุ่งเช้าพราวพร่างน้ำค้างน้อย ฉันอ้อยสร้อยคอยแอบฝันยันจนสาย ว่าได้กอดนอนนุ่มหนุนแนบกาย มิอยากคลายคลี่ผ้าห่มจมที่นอน แม้นเธอนั้นมีชายหมั้นอยู่เคียงแล้ว ใจจึงแคล้วให้แอบคิดจิตสั่งสอน ว่าอย่าเพ้อละเมอคลั่งถึงบังอร เกินงามงอนอ่อนทำใจไม่สบาย จึงอยากแต่งกลอนรักกลอนบทนี้ กลอนที่ดีมีความหวังดั่งใจหมาย เผื่อลมรักจะพาพัดคำทักทาย ถึงเธอหมายสุขสบายคลายทุกข์ตรม
1308
0
0
หน้าส่วนตัว
