30 มิถุนายน 2549 05:08 น.

..๏ อ่อนข้อ๚ะ๛

บินเดี่ยวหมื่นลี้

๏ เห็นแก่แม่สั่งไว้ในวันก่อน
จึงจำอ่อนข้อให้หลากหลายสิ่ง
ทั้งการบ้านห้องหับที่พักพิง
มิเฉยนิ่งปล่อยสกปรกรกรุงรัง

พอได้คืบสืบสาวจะเอาวา
มิไว้หน้าเกรี้ยวกราดตวาดสั่ง
อยากสวนกลับจับตบ(จูบ)ดูสักครั้ง
จำยับยั้งเพราะคำแม่ย้ำมา

แต่วันนี้สุดทนบนทางทาส
ขอประกาศปลดแอกแยกขี้ข้า
ตะโกนก้องร้องป่าวชาวพารา
กาลามังซักผ้า...ใครเอาไป(โว๊ย)...๚ะ๛				
28 มิถุนายน 2549 12:13 น.

..๏ ฟ้าสางที่สุราษฎ์ธานี

บินเดี่ยวหมื่นลี้

๏ กี่หยาดหยดรดรินจนสิ้นสาย
เซ่นความหมายว่ารักและภักดิ์มั่น
กี่บาดแผลแล่กรีดจิตจาบัลย์
สังเวยฝันลวงหลอกช้ำชอกใจ

กี่อาทรห่วงหามาสูญสิ้น
กับลมลิ้นปลิ้นปล้อนเขาย้อนใส่
กี่คำนึงแหนหวงและห่วงใย
มาร้างไปเพราะกลับกลอกลวงหลอกกัน

ขอจบรักจบฝันตราบวันสูญ
แม้นอาดูรพูนใจให้โศกศัลย์
ดีกว่าจมหล่มลวงทุกช่วงวัน
ปล่อยผ่านผันลับสิ้นมิยินดี

เมื่อหัวใจร้างไร้ในเมฆหมอก
ความช้ำชอกจักหายมลายหนี
วันฝนซาฟ้าสาง...ที่สุราษฏ์ธานี
ดวงฤดีจงก้าวย่างอย่างทรนง๚ะ๛				
23 มิถุนายน 2549 14:16 น.

..๏ เพียงหนึ่งหวัง๚ะ๛

บินเดี่ยวหมื่นลี้

๏ แม้นหัวใจดวงนี้มีค่าน้อย
อีกด่างพร้อยรอยแผลแต่หนหลัง
ผ่านเรื่องราวหลายหลากมากรัก-ชัง
ยังคงหวังเพียงเจ้าจักเข้าใจ

เพียงสองมือถือฝันวันอ่อนล้า
ผ่านเวลาเนิ่นนานเกินขานไข
บางเสี้ยวส่วนสูญสิ้นซบดินไป
บางเสี้ยวไยรอคืนเพื่อฟื้นตน

เพียงหนึ่งหวังวาดวางอย่างหวาดหวั่น
หมายเจ้าจันทร์มอบรักให้สักหน
แม้นเศษเสี้ยวหนึ่งน้อยพลอยได้ยล
ห้วงกมลแสนยินดีและปรีดา

เพียงหนึ่งใจมอบวางอย่างเกรงกริ่ง
หวังแอบอิงพิงพักได้รักษา
บาดแผลเก่าลึกรอยคอยเยียวยา
โปรดเมตตาอย่าเมินหมางระคางใจ๚ะ๛				
19 มิถุนายน 2549 11:50 น.

..๏ ห่วงใย๚ะ๛

บินเดี่ยวหมื่นลี้

๏ ตะวันคล้อยลอยลับดับแสงฉาน
ทิวาวารกล่าวลาภูผาใหญ่
เจ้าจันทร์เพ็ญเด่นแขมาแต่ไกล
บทเพลงไพรขานขับรับราตรี

ฟ้าสกาวพราวจันทร์เฉิดฉันฉาย
ดาษดาวรายวับแวมแต่งแต้มสี
มองเพ็ญดวงห่วงหากัลยานี
ป่านฉะนี้คงเหว่ว้าให้อาลัย

ยามดึกดื่นคืนหนาวพราวน้ำค้าง
คงอ้างว้างเนิ่นนานเกินทานไหว
ผ้าผืนบางห่มเนื้อเอื้ออุ่นไอ
ฤๅเทียมในอ้อมกอดตลอดคืน

ยามเหว่หว้าหาใครมาไล่เหงา
อีกโศกเศร้าหมองหม่นต้องทนฝืน
ร้อยภิรมย์คงร้างไร้ไม่ยั่งยืน
เทียบหนึ่งชื่นสุขอุราคราใกล้กัน

ตะวันคล้อยลอยลับดับแสงสูรย์
ยิ่งพอกพูนความเศร้าเคล้าโศกศัลย์
จึ่งฝากรักผ่านดาวหาเจ้าจันทร์
บางใครนั้นแสนห่วงหาและอาทร๚ะ๛				
16 มิถุนายน 2549 04:30 น.

..๏ คืนหมอง๚ะ๛

บินเดี่ยวหมื่นลี้

๏ ลมแผ่วแผ่วพลิ้วไหวใบไม้ร่วง
หมู่ดาวดวงเร้นตนอยู่หนไหน
ปราศโสมส่องล่องเลื่อนเป็นเพื่อนใจ
เคยอำไพประกายแจ่มกลับแรมลา

ห้วงราตรีที่เหงาเข้าซ้อนทับ
ด้วยเดือนดับลับตนเกินค้นหา
ฤๅอาลัยกลายแล้วในแววตา
ที่ผ่านมาเพียงหยอกเอินให้เพลินชม

มองใบไม้ปลิดปลงหล่นลงพื้น
แอบสะอื้นทรวงในคล้ายขื่นขม
ยิ่งดึกดื่นรื้นน้ำค้างที่พร่างพรม
ทุกข์โศกตรมพลันโถมทับจับหัวใจ

ลมแผ่วแผ่วพลิ้วไหวใบไม้ร่วง
ทุกห้องห้วงร้าวรานเกินทานไหว
ปราศคำปลอบมอบหวังร้างเยื่อใย
โอบลูบไล้เพียงน้ำตาท่วมราตรี๚ะ๛				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟบินเดี่ยวหมื่นลี้
Lovings  บินเดี่ยวหมื่นลี้ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟบินเดี่ยวหมื่นลี้
Lovings  บินเดี่ยวหมื่นลี้ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงบินเดี่ยวหมื่นลี้
>