23 มีนาคม 2555 16:26 น.

๏ แด่เธอผู้เป็นที่รัก๚ะ๛

บินเดี่ยวหมื่นลี้

๏ สายสวาทขาดวิ่นรักสิ้นเชื้อ
มิคงเหลือเพียงน้อยของรอยฝัน
แม้นหัวใจเหนื่อยล้าแสนจาบัลย์
มิอาจหันย้อนกลับไปนับรอย

เพียงซากร่างหยัดยืนบนผืนหล้า
บ่วงมายาพรางเงาจนเหงาหงอย
สะอื้นอั้นอุราน้ำตาปรอย
คราวันคล้อยล่วงพลบเข้ากลบวาร

เจ็บเกินเจ็บแทรกซอนยอกย้อนจิต
รักผ่าวพิษนาฎกรรมเกินร่ำขาน
ทุกก้าวย่างทดท้อทรมาน
ทนซมซานฝืนอยู่สู้ชะตา

หยาดน้ำค้างจางหายยามสายย่ำ
แต่ชอกช้ำฝังอยู่เกินรู้สา
จักกี่วารผ่านผันสูรย์-จันทรา
มิลับลารอนแรงทิ่มแทงใจ

**แด่เธอผู้เป็นที่รัก
กลางซากปรักรอป่น..ความหม่นไหม้
อาจแทรกซอนซึมทั่วทั้งหัวใจ
แต่จะเลือนลับไปจนไร้รอย**

แด่เธอ..ผู้ไม่แพ้
แม้บาดแผลเกินนับความยับย่อย
ความขื่นขมตั้งหน้าตั้งตาคอย
หลายพันร้อยคราวครั้งประดังทรวง

จงอย่ายอมค้อมต่ำให้ช้ำชอก
ในกลิ้งกลอกเปลือกแก่นความแหนหวง
หากหวานชื่นมธุรสอันปดลวง
อย่าเหนี่ยวหน่วงกุมกำในสัมพันธ์

เมื่อศรัทธาแห่งรักปรักซาก
เหลือเพียงกากด่างพร้อยของรอยฝัน
จงฝังกลบเถิดหนาความจาบัลย์
จบสิ้นกันศรัทธาคำว่า "รัก"๚ะ๛				
8 มีนาคม 2555 14:39 น.

๏ เยื่อใย๚ะ๛

บินเดี่ยวหมื่นลี้

๏ ฟากสรวงแดนแสนห่างจากกลางเถื่อน
มองดาวเดือนโพ้นฟ้าสุดตาเหลียว
ฤๅโทษแถนปางบรรพ์ยังฝั้นเกลียว
เกินโน้มเกี่ยวเถื่อน-สรวงคล้องพ่วงกัน

เพียงสายใยอาทรแทรกซอนอยู่
ทุกอณูดวงแดมิแปรผัน
เกลียวฝั้นสองดวงมานนานนิรันดร์
ป้องปกขวัญดวงใจด้วยไมตรี

ช่วงคาบแห่งหนาวลมใกล้ล่มแล้ว
ต้นดอกแก้วรานงามจนทรามสี
ยามดอกใบหล่นร่วง..ห้วงฤดี
หวั่นในที..กลัวรักจะหักราน

ครายามยลพจน์ถ้อยที่ร้อยพากย์
เจ้าจารฝากความคำลำนำสาส์น
ที่ไหวหวั่นกลางห้วงของดวงมาน
ก็พ้นผ่านลับล่วงจากทรวงใน

แม้มีบ้างบางคืนสะอื้นอั้น
จำกลืนกลั้นน้ำตามิบ่าไหล
เฝ้านับคืนนับวันที่ผันไป
หวังถอนไถ่ปลดเปลื้องทัณฑ์เบื้องบน

**ขอฝากสายลมร่ำแห่งค่ำนี้
พาไมตรีเคลื่อนผ่านข้ามลานหน
หอบหวานชื่นแผ่ระนาบโอบทาบมน
จากอกคนกรุงไกรสู่ไพรวัน**

ระลอกลมพลบค่ำพลิ้วรำร่าย
กิ่งแก้วส่ายก้านใบดูไหวสั่น
ดอกสุดท้ายเบ่งบานบนลานจันทร์
ก่อนถึงวันรุ่งเช้าจักเฉางาม

แต่ดอกรักเบ่งบานเต็มลานป่า
ด้วยลมพาห่วงใยคอยไถ่ถาม
จากกรุงไกรข้ามฝั่งมารั้งความ
ทุกโมงยามอาทร ร้อน ฤๅ เย็น

ผ่านช่วงกาลลมหนาวอีกคราวหนึ่ง
แต่หวานซึ้งอักษราทุกคราเห็น
ยังบ่งบอกความเผยดั่งเคยเป็น
มิซ่อนเร้นเงื่อนงำแม้นคำใด

เช้าเคยฉ่ำย่ำกรายด้วยสายหมอก
น้ำค้างหยอกยอดแก้ววาวแววใส
นับจากนี้คงผ่านล่วงกาลไกล
หมุนเวียนไปตามห้วงของช่วงกาล

ที่รักของคนไกล
นานเพียงไหนคงยังรั้งประสาน
เยื่อใยแห่งสองเราให้ยาวนาน
แม้จบปราณวางวาย..ยังหมายครอง๚ะ๛				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟบินเดี่ยวหมื่นลี้
Lovings  บินเดี่ยวหมื่นลี้ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟบินเดี่ยวหมื่นลี้
Lovings  บินเดี่ยวหมื่นลี้ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงบินเดี่ยวหมื่นลี้
>