เมื่อฉันต้องเดินเข้าคุก

กระต่ายใต้เงาจันทร์

   ตั้งแต่วัยเด็ก  พ่อแม่  มักดูแลและคอยปกป้อง  ไม่อยากให้ลูกทุกคนเจอเลวร้ายในชีวิต   ซึ่งรูปแบบในการกระทำแต่ละครอบครัวย่อมแตกต่างกันไป  ตามพื้นฐานชีวิต  ความเคยชิน สภาพแวดล้อมและสถานะทางครอบครัว  แม้แต่ตัวกระต่ายเอง  พ่อมักจะปกป้อง ไม่อยากให้เจอแต่สิ่งเลวร้าย แต่บางทีในความเป็นมนุษย์นั้นเราก็ไม่อาจฝืนชะตาฟ้าลิขิตได้
 ลูกใครติดยา  พ่อใครค้ายา  แม้แต่แม่ใครเป็นผู้หญิงหากิน  พ่อจะไม่ให้เฉียดเข้าใกล้  แม้แต่ลูกหลานที่ไม่ได้ทำแต่เป็นพี่น้องกันก็ตาม  พ่อเอาความรัก  ความทนุถนอม ความหวงและความห่วงไม่อยากให้กระต่ายเจอสิ่งไม่ดี
เห็นคนเหล่านี้   หรือญาติ  หรือลูก   หลาน  บางคนเพิ่งออกจากคุก  บางทีไม่ได้ติดยา  แต่พ่อไม่รับเข้าทำงานแม้แต่จะเปิดประตูรั้วต้อนรับแต่พ่อก็พูดจาให้กลับไปดีๆ
เคยถามพ่อหลายครั้ง  เพราะกระต่ายเองก็สงสารเห็นบางคนน้ำตาซึมกลับไป    พ่อว่ากันไว้ดีกว่าแก้  รู้หน้าไม่รู้ใจ  ภาพเหล่านี้จึงอยู่ในใจเรื่อยมา
จนมีช่วงจังหวะชีวิต ที่ต้องเดินเฉียดคุกเฉียดตาราง  อยู่ช่วงหนึ่ง  รู้สึก  เลยว่า  นั่นคงเป็นความรู้สึกของคนเหล่านั้น  ที่ถูกมองด้วยสายตาเหยียดหยาม   เคลือบแคลงสงสัย  และดูถูก
กระต่ายเข้าใจสภาพนี้ดียิ่งเราไม่ได้ทำผิด  เราก็ยิ่งวนเวียนหาคำตอบว่า  เราผิดอะไร   แล้วสิ่งที่เราทำดีหล่ะ  ไหนใครบอกว่า  ทำดีได้ดี  แวปหนึ่งจะมีจิตด้านลบเข้าครอบงำ  เราต้องตามมันให้ทันและสะกดสิ่งเราลงไปให้ได้เอาจิตฝ่ายดีมาดำเนินชีวิตเหมือนเดิม
จึงต้องใจตั้งแต่นั้นมา  ...ถ้ามีโอกาส..ฉันต้องเดินเข้าคุก...ไปบรรยายเรื่องการใช้ชีวิตกับหลักธรรมให้นักโทษฟังสักครั้ง..มีนิสิตถามว่าถ้าถูกให้ไปพูดแดนประหารจะพูดอย่างไร
กระต่ายคงจะเหล่าแต่เรื่องสนุกสนาน  ให้เค้าฟังแล้วมีความสุขเค้าจะได้มีความสุขก่อนตายคิดอย่างนี้จริงๆคะ
แต่เมื่อมีโอกาสไปบรรยายสถานพินิจ  กระต่ายก็ต้องหากิจกรรมเพื่อดึงกลุ่มและความรู้สึกแต่ละคนออกมาให้ได้ ร้อยกว่าคน  กระต่ายหวังเพียงว่าได้มาห้าคน  ที่มาใช้ชีวิตที่ดีกลับตัว  ได้  ใชชีวิตอย่างมีความสุขและสังคมยอมรับได้
มีบางคนเข้าไปอยู่ในนั้นเพราะแค่ให้เพื่อนมารับแต่ไม่รุ้ว่าเพื่อนขโมยรถมอร์เตอร์ไซด์มา  มีทั้งคดีค้ายา  เป็นเยาวชนทั้งสิ้น  เราต้องใช้ทั้งความอ่อนหวานในความเด็ดขาด  ความเข็มแข็งในความเมตตาเหล่าประสบการณ์ที่ตัวเองเคยผ่านหรือว่าเรื่องที่เคยไปเจอมา
มีประมาณสามสี่คนในนั้นร้องไห้..ถามกลับมาว่า...แล้วหนู...แล้วผมออกมาจะใช้ชีวิตอย่างไร
ก็บอกไปว่า  เราต้องเป็นคนดี  ไม่ใช่แค่คิด แต่ต้องทำด้วย  และต้องมีความอดทนพร้อมทั้งขอบคุณชีวิตที่เรามาอยู่ในที่นี้  เอามาเป็นพลัง  สร้างความต้านทานชีวิตเพราะเราต้องผ่านมันไปให้ได้  มีหลายเรื่องที่เด็กๆได้ระบายและแลกเปลี่ยนความคิดมีกิจกรรมร่วมกันรวมทั้งงานเขียน  ที่ขอมาจาก  คุณวิสุทธิ์  ขาวเนียม  และต้นกล้า  อันดามัน  ในเรื่อง ลมมลายู  และ เพลงผีเสื้อ พร้อมลายเซ็นในเล่ม  โดยให้หัวข้อเรื่องว่า..ฉันจะเป็นคนดี...เด็นๆสนใจกันมากและอยากเขียนเลยต้องขอขอบคุณในส่วนนี้ที่ร่วมกันแบ่งปันอยากน้อยก็สอนให้เด็กรักการอ่านและเขียน  กระต่ายเองก็นำหนังสือธรรมมะและเรื่องสั้น  นวนิยาย  สมุดโน๊ตไปแจกหลายเล่มคิดว่าอย่างน้อยเด็กคงจะได้อะไรกลับไปบ้างและมีความสุขเล็กๆทั้งคนให้และคนรับ
เราไม่สามารถรู้ได้เจาะลึกว่าอะไรเป็นสาเหตุให้เด็กเหล่านี้  เดินทางผิด  แต่กระต่ายคิดว่า  เราควรจะชี้ทางในสิ่งที่เด็กจะต้องเดินในทางที่ถูกจะทำหรือไม่นั่นกระต่ายคิดว่า  ตัวเองได้ทำแล้วมีความสุขและจะยิ่งมีความสุขถาเด็กๆเป็นคนดีใช้ชีวิตอยู่ในสังคมอย่างมีความสุขแต่ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักเพราะคิดว่าทำดีที่สุดเท่าความสามารถและกำลังเราทำได้ก็พอคะ  ไม่ยึดติดว่าจะต้องได้ในสิ่งที่เราทำทุกอย่าง
เด็กๆอยากรู้เรื่องกฎหมายยาเสพติดคะ   กฎหมายเยาวชนอายุสิบแดปีเกี่ยวกับโทษยาเสพติด  
กฎหมายเกี่ยวกับลักทรัพย์  กระต่ายไม่มีความรู้ตรงนี้จึงต้องเสาะแสวงหา  และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าถ้าใครอ่านเจอ  ช่วยตอบและบอกมาทีแม้กระทั่งหลักธรรมคำสอนที่กระต่ายสามารถนำไปถ่ายทอดให้เด็กๆรู้จักการใช้ชีวิตจะขอบพระคุณอย่างสูง
สิ่งอัศจรรย์ที่อยู่ในคนโดยเฉพาะคนไทยด้วยกันทั้งๆที่ไม่รู้จักว่าใครเป็นใครแต่ในจิตใจที่ซุกซ่อนอยู่ส่วนลึกของหัวใจคือการให้  ความเมตตาสิ่งนี้คงเรียกว่า...สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก...
ใช้หัวใจเขียน
                                                        กระต่ายใต้เงาจันทร์				
				
				
				
				
				
				
				
				
				
comments powered by Disqus
  • cicada

    3 ตุลาคม 2554 02:45 น. - comment id 126713

    11.gif11.gif11.gif
    
    แซมแวะมาคุยด้วยเฉยๆ นะคะ 
    แซมไม่มีความรู้เรื่องกฏหมายหลายๆ กฏ ในเมืองไทย..  
    แต่ด้วยเลือดไทยที่เข้มข้น เลยพยายามรักษากฏของศีลห้าแทน
    ได้ครบบ้าง ไม่ครบบ้าง  แต่ก็ป้องกันการเข้าไปอยู่ในคุกได้เป็นอย่างดีค่ะ...
    
    เรื่องเยาวชนที่มีปัญหา..
    โดยส่วนตัว แซมเชื่อเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นอย่างมาก..
    คนไทยเรา..ผู้ใหญ่..ผู้อาวุโส ที่เกิดก่อน  ชอบอ้างคำว่า "ข้าอาบน้ำร้อนมาก่อนเอ็ง..."
    ไม่เหลือ ที่ว่างให้เด็กๆ ได้แสดงความคิดเห็น  ได้แสดงตัวตนของพวกเขา..
    บางครั้ง ก็เกิดช่องว่างระหว่างวัย ซึ่งนำไปสู่พฤติกรรมที่ไม่ถูกไม่ควรได้..
    
    เด็กๆ มากมาย จะไม่ปรึกษาพ่อแม่ เมื่อมีปัญหาคับข้องใจ..แต่กลับไปปรึกษาเพื่อนแทน...
    
    เพราะการปรึกษาเพื่อน  อย่างน้อยจะไม่ถูกดุ  จะไม่ถูก ตัดสินก่อนการสืบสวน...
    
    เด็กผู้ชายน้อยคนนักที่จะมาบอกพ่อ แม่ว่า...
    -พ่อ/แม่ ครับ  เมื่อคืนผมฝันเปียก
    -หรือ บอกว่า เทอมนี้ผมสอบตก
    -หรือ ผมหลงรักน้องหมวยข้างบ้าน..
    -หรือ..ผมเป็นเกย์....
    
    เด็กผู้หญิงกี่คน ที่มาบอกแม่ว่า..
    -แม่คะ  หนูต้องการใช้ยาคุมกำเนิด..
    -เอ้อ..หนูเสียตัวไปเมื่อตอนวีคเอ็น แล้วแฟนหนูเค้ากำลังไปมีคนใหม่...
    -แม่ขา.ประจำเดือนหนูขาดไป 3 เดือนแล้วค่ะ..
    -หนูเรียนไม่รู้เรื่องเลย ไม่เข้าใจซักอย่างที่ครูสอน
    
    ประเด็นของแซมคือ..
    เด็กๆ กลัวผู้ใหญ่จนไม่กล้าปรึกษาปัญหา....
    เลยไปหาคำแนะนำที่อื่น ที่ทำให้ไปลงเอยในที่ ที่ไม่ควรจะไป..
    
    แซมเคยฝึกงานในสถานพินิจฯ..
    ทั้งชาย-หญิง แซมเป็นเหมือนเพื่อนของพวกเขา ตอนนั้น แซมอายุเกือบจะไล่เลี่ยกับพวกเด็ก..
    เด็กๆ ไม่เกิน 18  แซมเองไม่เกิน 20
    
    แซมเป็นแค่ พี่แซม..ของเด็กๆ 
    ไม่ใช่อาจารย์  ไม่ใช่ผู้ปกครอง
    ไม่ได้เป็นคนที่จะบอกเค้าว่า..
    อย่าทำอย่างนี้  อย่าทำอย่างโน้น
    แต่เป็นคนที่อยากจะรู้ว่า เกิดอะไรขึ้นกับเด็กๆ พวกนี้  พวกเค้าคิดอะไรกันอยู่..
    
    คุณกระต่ายคะ..
    เด็กที่ฉลาดที่สุด และเรียบร้อย น่ารัก ที่สุด...แซมพบว่าเป็นคนที่มีปัญหามากที่สุด....
    (เอ่อ....มีคนชมแซมว่า แซมฉลาด น่ารัก เรียบร้อยที่สุด...24.gif...
    อืม...น่าสงสัย...24.gif อะไรมันทะแม่งๆที่นี่นะ... 24.gif)
    
    อย่างที่แซมพูดนะคะ  นี่แค่ความคิดส่วนตัวของแซม ไม่เกี่ยวกับวิชาการใดๆ....และไม่เกี่ยวกับผู้บริหารระบอบไหนๆ ทั้งสิ้น...
    
    แซมก็แค่...คนติดดินที่เห็นอะไรเตี้ยๆ
    ค่ะ...11.gif
    
    ขอบคุณที่แชร์เรื่องราวนะคะ..
    
    ขอให้วันนี้เป็นวันดีๆ ของกระต่ายฯ
    
    แซมค่ะ
  • กลั่นแก้ว

    3 ตุลาคม 2554 19:50 น. - comment id 126766

    1.gif1.gif16.gif16.gif36.gif36.gif
  • กระต่ายใต้เงาจันทร์

    3 ตุลาคม 2554 22:36 น. - comment id 126772

    สวัสดีคะคุณแซม
    
    สิ่งที่คุณเขียนมามีประโยชน์สำหรับกระต่ายมากมายคะ  อ่านแล้วอ่านอีก  ทำให้กระต่ายได้เห็นมุมมองที่กว้างขึ้น ถ้าคุณแซมเป็นเด็กผู้หญิง คงน่ารัก  ซุกซน  จนกระต่ายอยากจะหอมและกอดสักครั้ง 
    มีความความสุขในทุกวันนะคะ
  • กระต่ายใต้เงาจันทร์

    3 ตุลาคม 2554 22:37 น. - comment id 126773

    สวัสดีคะ  คุณกลั่นแก้ว
    
    ขอบคุณที่แวะมาคะ11.gif36.gif
  • ร้อยฝัน

    4 ตุลาคม 2554 16:21 น. - comment id 126787

    ฉันกลับจากค่าย   มีอะไรมากมายที่เราสอนเรา
        ต้นกล้าที่เพียรเพาะ เป็นร้อยต้น
    อาจจะเติบโตอย่างที่เราตั้งใจเพียงสิบต้น
    
    แต่ต้นกล้าสิบต้นนั้นจะเป็นไม้ใหญ่ที่ยังประโยชน์ต่อผืนป่า ต่อสรรพสิ่งที่ได้อาศัยพึ่งพิง 
          ฉันจะไม่่ถามว่าทำเพื่อใคร  แต่ฉันถามตัวเองว่าสุขใจไหมที่เราเป็นผู้เพาะกล้านั่น   และฉันก็ได้คำตอบแล้ว
              นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ และเป็นสิ่งที่ฉันสุขเมื่อได้ทำมัน
      
               สู้ ๆ โว้ยเพื่อน
  • ฤกษ์(ไม่ได้ล๊อกอิน)

    5 ตุลาคม 2554 10:52 น. - comment id 126801

    เด็ก...ย่อมมีความนึกคิดและกระทำอย่างเด็ก
    ส่วนใหญ่ด้วยความคะนอง และสนุกสนานไม่รู้ว่าการกระทำนั้นผิด ไม่มีการแนะนำสอนสั่ง เมื่อโตขึ้นก็จะทราบเองและถ้าอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีพฤติกรรมนั้นก็จะลดน้อยและหมดไปในที่สุด
            สมัยผมเป็นเด็กแก่นแก้วไม่รู้ดีรู้ชั่วเท่าไร กลับจากโรงเรียนจะต้องเดินผ่านสวนผลไม้เป็นระยทางไกลหลายกิโล เจ้าของสวนหลาย ๆ สวนก็รู้จักกับผู้หลักผู้ใหญ่บ้านเราพวกเราก็จะเข้าไปเก็บผลไม้กินมาตลอดทางโดยไม่รู้ว่า นั่นคือการขโมย ส้ม ฝรั่ง กะลิงปลิง มะเฟือง ละมุด ชมภู่ พุดทรา ราบมาตามรายทางแล้วแต่ชนิดไหนกินได้แทบทุกวัน เจ้าของเขาไม่เคยว่าเห็นเป็นลูกเป็นหลาน ต่อเมื่อโตขึ้นจึงรู้จึงเข้าใจ ตอนใหล้จบมัธยมพฤติกรรมก็เลิกไปเอง 
             การสอนสั่งอบรมตั้งแต่เด็กจึงเป็นหนทางที่ดีที่สุด

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>