เรื่องราวในเน็ต

อัลมิตรา

วันนี้ตื่นสาย กินข้าวสาย กินยาสาย แล้วถือโอกาสเอกเขนกนอนต่ออีกนิดจนเที่ยง เหมือนตัวขี้เกียจยังไงยังงั้นเลย ฮา ..แบบว่า ถือโอกาสชาร์ตแบทพักยกไปในตัว
บ่ายกว่า รู้สึกหิว จำเป็นต้องเสาะหาอาหารใส่ท้องพร้อมกับติดตามข่าวม็อบไปด้วย มีการยิงแก๊สน้ำตากันแล้ว ส่อเค้าถึงความวุ่นวายกันอีกแล้ว  ดูข่าวคนเดียว คิดคนเดียว
ตอนนี้แดดยังแรงอยู่ ตัวขี้เกียจยังคงสิงอีกต่างหาก ก็เลยพักอารมณ์ในเน็ตดีกว่า ปรากฏว่า ..  ตัวงงเข้ามาสิงแทนตัวขี้เกียจ  ... ??? 
ภาษาคนต่างจังหวัดเขาพูดว่าอะไรนะ .. นึกก่อน 
เคยได้ยินคนงานของพ่อพูดเอาไว้นานโน้นนนนนนนนว่า .. "ฮ่วย บักสิเด๋อ!"
มันมีความหมายยังไงก็ไม่รู้แฮะ แต่น่าจะออกแนว ๆ ว่า .." เฮ้ย! อะไรกันเนี่ย!"
ด้วยเรื่องราวในบ้านกลอน บางที การอ่าน การประมวลความคิด ของแต่ละคน ..ไม่เหมือนกัน  หลายปีมาแล้ว อัลมิตราเขียนเรื่องเกี่ยวกับ เบื้องลึก - เบื้องหลัง ก็มีคนเข้าใจผิดกันเยอะ  เคยเขียนใต้ร่มมลุลี เอาอีกล่ะ ดันไปกระทบใจบางคนที่กำลังอกหักรักคุดอีกต่างหาก เปลี่ยนแนวเป็นเขียนถึงเพื่อนคนหนึ่งที่ชื่อ ขอโทษครับผมเมา ก็ทำให้หลายคนสะดุ้งตามกัน
เห็นมั๊ย อิทธิพลของตัวหนังสือ มันทำให้ผู้อ่านเกิดความรู้สึกถึงความที่ตัวเองเป็นไปเกี่ยวข้อง  ทั้งที่บางทีแล้ว ที่มาของการเขียน มันเป็นคนละเรื่องราวกัน
จะเป็นการยากไหมนะ หากตอนที่อ่าน ให้ถือหินหนัก ๆ สักก้อน เอาไว้ถ่วงใจ ฮา .. คิดไปนั้นเชียวอัลมิตรา
.................................................................
มีเรื่องจริงที่อยากเล่าเพื่อแชร์ประสบการณ์  ..
ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน ณ วันที่ ฤกษ์ ชัยพฤกษ์เห็นอัลมิตราแต่ไม่แสดงตัว (อ้างอิง)
อัลมิตราประกาศชวนเพื่อนบ้านกลอนไปไปงานออกแขกทำบุญบ้านกวีสุนทรภู่ที่วัดเทพธิดาราม ที่งานจะมีการสมทบทุนซ่อมแซมกุฏิที่สุนทรภู่เคยจำวัด และหารายได้สมทบทุนงานกวีสุนทรภู่ มีอาจารย์กวีมากมายที่ร่วมงานนี้ เรียกได้ว่า ได้ไปกระทบไหล่กวีใหญ่ของเมืองไทยก็งานนี้แหล่ะ
ทีนี้.. มีสมาชิกบ้านกลอนคนหนึ่งสนใจอยากไปงานบุญนี้ บ้านอยู่ จ.ชลบุรี ช่วยงานที่บ้าน ไม่มีรายได้ แต่เธอคนนั้นสนใจงานกวี และอยากมาร่วมงานบุญ เธอบอกกับอัลมิตราอย่างนั้น แต่ติดขัดทุนทรัพย์ อัลมิตราจึงถามเรื่องค่าใช้จ่ายในการเดินทาง จากนั้นก็บอกกับเธอว่า "มาเถอะ ค่าใช้จ่ายจะจัดการให้"
ไม่ได้อวดรวย ไม่ได้อยากได้หน้า ไม่ได้อยากเอาบุญคุณ ... 
ก็เธอคนนั้นอยากมาก อัลมิตราก็แค่ทำให้เธอได้มาตามความตั้งใจ เท่านั้นเอง
.. นี่คือความคิดของอัลมิตรา ..
ในวันงาน เธอก็เดินทางมายังจุดหมาย เราร่วมงานกันอย่างราบรื่น เรียบร้อยทุกอย่าง ซึ่งไม่น่าจะมีผิดปกติ ขากลับ เห็นว่า มีรถจะผ่านเส้นทางที่เธอจะต้องไปขึ้น บขส. ก็เลยฝากฝังให้เธอติดรถไปด้วย เรื่องควรจบแค่นั้น ..
แต่ ปรากฏว่า .. 
อีกวันถัดไป จู่ ๆ มีข้อความจากผู้ที่อัลมิตราฝากให้เธอติดรถไปนั้น ตำหนิอัลมิตรายกใหญ่ในเวป  ในความรู้สึกแรกคือ " อะไรวะ งง ว่ะ"       และความรู้สึกถัดมาก็คือ "ช่างมันเหอะ ไม่เห็นจะรู้เรื่อง"
ผ่านมาห้าปี อัลมิตราซึ่งลืมไปแล้วด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้น ก็เพิ่งจะมาฟื้นความทรงจำตอนที่ เธอคนนั้นบอกว่า "หนูอยากถามอะไรพี่หน่อย เหตุการณ์ตอนนั้น......"   อัลมิตราก็มีหน้าที่ตอบไป "หนูเข้าใจพี่ผิดมานาน" เธอว่างั้น  ส่วนอัลมิตราก็ได้แต่เหรอหรา " อ๋อ เออ อึม"
ที่จริงแล้ว หากเราไม่ได้พบกันอีกครั้ง ความรู้สึกที่เธอมีต่ออัลมิตราก็คงจะมีแต่ภาพลบตลอดไป  หรือ อาจเป็นเพราะ โชคชะตา ทำให้อัลมิตราได้มีโอกาสอธิบายในเจตนาที่กระทำลงไป
.................................................................
:)  แค่บอกเล่าประสบการณ์จริง ตัวตนของเธอทั้งสองคน ก็คงสามารถยืนยันในคำเขียนของอัลมิตราได้ แดดเช้าและหิ่งห้อยน้อยใจ ซึ่งทั้งคู่ก็ยังคงเป็นเพื่อนของอัลมิตราอยู่ มีฮาเฮกันบ้างหากโอกาสเอื้ออำนวย ห่างหายกันบ้างตามระยะทางและระยะงาน 
อัลมิตราอยากสรุปว่า 
เรื่องราวในเน็ต .. บางที มันไม่มีอะไรเลย 
เรื่องราวในเน็ต .. บางที คนอ่านนั่นแหล่ะ ที่เป็นคนสร้าง
หรือเพื่อนคนอื่นมีประสบการณ์ทำนองนี้ ก็สามารถแชร์ความคิดกันได้นะ :)
				
comments powered by Disqus
  • บ้านนอกเหมือนกัน (อารมณ์เก่า)

    24 พฤศจิกายน 2555 18:38 น. - comment id 131105

    อย่างพวกเราคือแก่ประสบการณ์ล่ะมั้งตี้(แก่อายุด้วย อ่ะฮิ)  ก็เล่นท่องเน็ตกันมามากกว่าสิบปี  กินข้าวหน้าจอ เล่นไปดูหนังไป ติดจนงอมแงม แงะไม่ออก จนมิตรเป็นอื่น  และอื่นๆมาเป็นมิตร 555  สุดแต่ว่าจะจูนเครื่องรับกันติดไหม  และเมื่อถึง ณ วันที่อิ่มตัว เราก็เจนจบกระบวนยุทธ ลูกรับลูกส่งทันกันหมด20.gif
  • บ.น.ม.ก.

    24 พฤศจิกายน 2555 18:40 น. - comment id 131106

    อ้อ...ช่วงนี้อาจใช้ชื่อที่เคยใช้เดิมบ้างเน้อ....แบบวันวานยังหวานอยู่(ซะเมื่อไร)42.gif
  • ฤกษ์(ไม่ได้ล๊อกอิน)

    24 พฤศจิกายน 2555 20:59 น. - comment id 131107

    ถูกพาดพุง  ยังจำได้ดี วันนั้นวันที่ 9 กย.49
    ได้สบตากับอัลมิตราเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต คืนนั้นเขียนกลอนลงไว้ว่า
    
    "เสื้อยืดเหลืองตัวแพงจัดแจงใส่
    จะรีบไปลงแขกงานแต่งบ้าน
    วัดเทพธิดารามเขาจัดงาน
    ใจเบิกบานได้เยือนเพื่อนนักกลอน
    
    วงพิณพาทย์ระนาดตะโพนกลองโยนดัง
    แขกมานั่งรอท่าหน้าสลอน
    อัลมิตราป๋าแก้วแจ้วเว้าวอน
    เธอมองค้อนสบตาผินหน้าเมิน
    
    คงเห็นคนอมโรคโกโรโกโส
    ผอมพุงโรรุงรังนั่งขวยเขิน
    กระมิดเมี้ยนเหนียมอายคล้ายส่วนเกิน
    แขกมิได้รับเชิญอุตส่าห์มา
    
    อาราธนาศิลห้าสัตปริตร
    เสียงพระสวดศักดิ์สิทธิ์มนต์คาถา
    ภัตตาหารเลี้ยงเพลประเคนศรัทธา
    เสร็จพิธีพากันมารับประทาน
    
    ทั้งแกงส้มแกงจืดตักราดหน้า
    กระเพาะปลาขนมจีนแกงเขียวหวาน
    ทับทิมกรอบก๋วยเตี๋ยวเคี้ยวชื่นบาน
    อิ่มสำราญทั่วถ้วนล้วนยินดี
    
    ถึงภาคบ่ายไปโบสถ์โสตสดับ
    เสวนานั่งหลับเพราะอิ่มหมี
    เลี่ยงมาชมของเก่าเข้ากุฎี
    กราบลงที่ท่านสุนทรเคยนอนจำ
    
    ระลึกคุณความดีมีเก่าก่อน
    อ่านประวัติเล่าย้อนนานฉนำ
    ดนตรีชีวิตบรรเลงตามเพรงกรรม
    เหลือผลงานท่านทำได้ร่ำเรียน.."
    
    และกลอนบทนี้เองที่ได้มีการต่อโต้กันอีกหลายยกครบรอบปีก็ยังมาเขียนถึงอีกจนถูกหาว่านำมาล้อเลียนไม่จบไม่สิ้นก็เลยเลืกลากันไปอันที่จริงก็เข้าใจดีมาตั้งแต่แรกแล้วละแต่ยังหาเรื่องตอแยไปยังงั้นเองจนไม่กล้าไปสบตาอีก.
  • อัลมิตรา

    24 พฤศจิกายน 2555 21:23 น. - comment id 131108

    พี่สาว .. อย่างเรา ๆ เนี่ย กว่าจะเจนจบครบกระบวนท่า ก็มากรอยแผลกันนะ
    บางแผลเกิดจากตัวเอง บางแผลจู่ ๆ ก็ถูกตีหัวแบะมา .. ฮา หลายรสชาติดีแท้
    ตี้เองก็ก่อการร้ายบ่อย จนได้รับฉายามากมาย แต่ที่ก่อการดีก็พอจะมีให้อ้างบ้างล่ะ
    แต่ทั้งหมดนั่นล่ะ ความรู้ที่ไม่มีสอนในโรงเรียน ประสบการณ์ที่รับมาเต็ม ๆ
    อ้าว ๆ พี่สาว .. วันวานยังหวานอยู่ ... จุ๊กกรู๊  ตอนนั้น หวานตรึม หวานซะเพียบเลย
    
    คุณฤกษ์ .. รู้หรอกน่า นั่นเป็นวิธีการส่งสัญญานให้รู้ว่า "ฉันก็ไปงานบุญนั่นนะ"
    ด้วยการเขียนกลอนเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น เพื่อยืนยันอย่างชัดเจน.. ไม่ได้โม้
    วันนั้นน่ะ เจ้างานคือเพื่อนกลุ่มอาศรมชาวโคลง ทั้งคุณฤกษ์และอัลมิตราก็แขกทั้งนั้น
    จะว่าไม่เชิญไม่ได้นะ เพราะแปะเชิญชวนซะหราในเวป แหม๊ ทำเป็นงอแง เดี๋ยวปั๊ด..
  • บุหรง

    24 พฤศจิกายน 2555 21:52 น. - comment id 131109

    กำลังลองเขียนเล่นๆ  
    ประมาณเรื่องนี้เลยค่ะ
    
    
     เรื่องราวในเน็ต....บางทีมันไม่มีอะไรเลย
    
    
    7.gif36.gif  สุขภาพเป็นไงบ้างค่ะ
  • ร้อยฝัน

    25 พฤศจิกายน 2555 08:26 น. - comment id 131111

    บางทีก็แค่โลกออนไลด์น่ะ  บางคนคิดไปได้ว่าเป็นจริง  เรื่อง บางเรื่องมีเค้าลางจากเรื่องจริง  เรื่อง บางเรื่องจินตนาการล้วน ๆ แต่ก็เคยโดนด่าด้วยการแอดเข้ามาขอเป็นเพื่อน แล้วเรื่องในมุ้งเรื่องในเมืองของใครต่อใครฉันไม่ยุ่งด้วย ไอ้ Hotmail ของฉันไว้เก็บงาานเท่านั้น ไม่ได้ไว้แย่งอะไรใคร  กรุณาอย่า Hack
    เดี๋ยวได้ของแถมกลับไป จะหาว่าสวยไม่เตือน 19.gif20.gif
    
    อารมณ์นี้แหละคุณอัลมิตรา
  • กุ้งหนามแดง

    25 พฤศจิกายน 2555 10:17 น. - comment id 131112

    ขนาดเห็นกันทุกวันยังเข้าใจผิดกันบ่อย นับประสาอะไรกับตัวหนังสือที่ต่างคนต่างตีความตามความเข้าใจของตัวเอง  เราว่างั้นน่ะ..
    
    หญ้าไม่ต้องปลูกก็งามได้ แต่ไมตรีจะงอกงามได้ต้องช่วยกันปลูกจ๊ะ  
    
    วันนี้อากาศดีมาก แดดร่มลมตก ได้ถางหญ้าตอนเช้าไปหนึ่งเอเคอร์ อิอิ
  • เพียงพลิ้ว

    25 พฤศจิกายน 2555 16:27 น. - comment id 131116

    จะทำให้มีอะไรก็มี จะทำให้ไม่มีก็ไม่มี แต่บางทีไม่ได้ทำอะไรก็มีค่ะ แล้วก็บางทีทำอย่างไรก็ไม่มีค่ะ 
    
    แต่ก็ชอบนะคะ อดเล่นไม่ได้สักที
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • แก้วประภัสสร

    27 พฤศจิกายน 2555 15:41 น. - comment id 131119

    บางครั้งก็อยากตะโดนดังๆว่า 
    เฮ้ย ..เรื่องมันเป็นแบบนี้ 
    เฮ้ย..มันไม่ใช่อย่างที่คิดนะ
    
    อยากรู้เรื่องคนอื่นเป็นทุกข์
    
    เพ้อฝัน ปั้นแต่งเกินไปก็เป็นทุกข์
    
    พร่ำพรรณามากเกินไปเขาก็หาว่า บ้าป่าวหว่า
    
    พอแต่งกลอนจินตาการนอกความจริง
    บางคนอินเกิลลลลล ก็มาบอกว่าเสียใจด้วยนะ  เป็นกำลังใจให้นะ
    
    หลายเรื่องแต่งขึ้นมา จริงบ้าง เท็จบ้าง แต่รับรองไม่เท็จแบบผิดศีลแน่นอนค่ะ เพราะกลอนไม่ได้หลอกลวงใคร
    อยู่ที่คนอ่านพิจารณาเอง
    
    วันหนึ่งมีมิตรรักแฟนมาถาม
    " คุณคะ เห็นทำอาหารลงเรื่องสั้นและเฟสบุ๊กบ่อยๆ ขอเมนูอาหารสำหรับคนเพิ่งคลอดลูกด้วยค่ะ อย่าบอกนะว่า แม่แก้วไม่เคยท้อง ไม่เคยมีลูก"
    
    แรงมาก...65.gif
    
    เลยตอบไปว่า " ขอโทษนะคะ 
    อาหารแบบนั้นไม่รู้จริงๆ  
    เพราะไม่เคยท้อง ไม่เคยมีลูกค่ะ " 
    
    " อ้าว ก็เห็นเรียก แม่แก้วๆๆ ยังไม่มีลูกเหรอคะ "
    
    เวงกำ กำไม่แบ 555555 
    
    20.gif20.gif20.gif
  • อัลมิตรา

    28 พฤศจิกายน 2555 19:48 น. - comment id 131145

    คุณบุหรง.. :) ตอนนี้สุขภาพก็ว่าดีอยู่นะ แต่ว่าหมออยากนัดผ่าตัดอีกหน ไม่รู้ยังไงแอะ
    
    คุณร้อยฝัน .. ฮา ออกตัวแรงมากขอบอก เรื่อง hotmail นี้ก็จี้เส้นนะ เคยมีเรื่องเหมือนกัน
    หนหนึ่งที่เกิดข้อพิพาท แล้วทีนี้ hotmail ของอีกคนดันเข้าไม่ได้ เขาหัวฟัดหัวเหวี่ยงอัลมิตรา
    หาว่าอัลมิตราเป็นคนแฮคเมล์ กระทั่ง IE ที่เข้าไม่ได้ หรือคอมพ์เสีย ก็หาว่าอัลมิตราปล่อยไวรัส
    นั่นว่าไปนั่น .. บอกว่าไม่ได้เป็นคนทำ ไม่รู้เรื่อง ก็ไม่เชื่อ 
     เฮ้อ ! เสกหนังควายเข้าท้องเป็นอย่างเดียว  ทำไมไม่เชื่อกันบ้างน๊า ..555
    
    คุณกุ้งหนามแดง .. วันที่ 25 เวลานั้น กำลังวุ่นในครัว เตรียมเพล ที่วัดลิ้นช้างล่ะ มีงานกฐิน
    ตอนแรกกะว่า ปลอดโปร่งแฮะ หลวงพ่อบอกว่า ไม่ต้องออกโรงทาน ร้านโรงทานเยอะแล้ว
    แต่จะให้เป็นกรรมการนับเงินกฐิน  เราก็เลยกะว่า สบายล่ะ จะแวะชิมซะทุกโรงทานเลย
    ที่ไหนได้ .. ผิดคาดอ่ะ  ไม่มีเวลาย่างกรายไปไหนเล้ย ยังโชคดีหน่อย มีคนเก็บข้าวห่อใบบัวไว้ให้
    วันนั้นอากาศก็ดีนะ ฝนตกตีห้าตามเวลานัดเดินทาง และในงานกฐินไม่มีฝน จบงานฝนตกจั่กๆๆๆ
    
    คุณเพียงพลิ้ว .. บางทีเราละเลยให้เรื่องราวมันดำเนินไปโดยที่เราไม่ได้ออกตัวชี้แจง
    แต่บางทีเราก็คิดว่า น่าจะปล่อยให้เลยตามเลย ปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ ซึ่งบางทีก็คิดผิดนะ
    
    คุณแก้วประภัสสร .. อันนี้อีชั้นแย้งด้วยคนเจ้าค่า เพราะอีชั้นผู้เป็นหมอตำแยประจำหมู่บ้าน
    ยังมิเคยไปช่วยกดเบ่งอึ๊บ อึ๊บ อึ๊บ เลยค่ะ
    
    ปล. ไข่นี้ ไม่ตกเป็นของใคร 5555
  • din

    29 พฤศจิกายน 2555 14:43 น. - comment id 131175

    16.gif16.gif
    
    คุณอิม 
    
    เรื่องราวในเน็ตที่เขียนนั้น
    หลายเรื่องเป็นเรื่องจริง
    หลายเรื่องเป็นเรื่องจริงผสมจินตาการของตัวเอง
    ยังไม่เคยมีใครเข้าใจผิดในเรื่องที่เขียน
    
    แต่จากกลอนที่เขียนมีคนทึกทักเอาว่า
    เราเป็นใครอีกคนในเว็บโน้น เว็บนี้ 
    บอกว่าไม่ใช่ ไม่รู้จักใครที่เขาเอ่ยถึงก็ไม่เชื่อ
    
    เข้าใจผิดและโต้กันหลังไมค์อยู่นาน 
    กว่าเขาจะเข้าใจได้ว่าเราไม่ใช่ใครที่เขารู้จัก
    ไม่ใช่ใครที่ทำให้เขาทั้งรัก ทั้งแค้น 
    และเราไม่รู้จักใครคนนั้นเลย
    เล่นเอาเหนื่อยไปด้วยกันทั้งสองฝ่าย
    
    16.gif16.gif
  • แก้วประเสริฐ

    29 พฤศจิกายน 2555 17:30 น. - comment id 131176

    36.gif16.gif36.gif
    
        คุณ อิมครับการเขียนของคุณทำให้
    ผมอดที่จะเม้นท์เสียไม่ได้ ผมจะเล่าให้
    ฟังไม่เกี่ยวกับเน็ตหรอกสมัยนั้นไม่มีเน็ต
        ผมมีเพื่อนฝูงหนึ่งที่นิยมเรื่องงานเขียน
    อย่างช่วยไม่ได้ เพราะเหตุึที่เราเรียนหนัง
    สือชั้นมัธยมของโรงเรียนมีชื่อหนึ่งแถว
    บ้านคุณนั่นแหละ  เหตุโน้มน้าวอารมณ์งาน
    เขียนนี้เกิดจากศิษย์รุ่นพี่ จะว่ารุ่นพ่อก็ได้นะ
    ได้รับศรัทธาจากครูอาจารย์มากจะมักนำมา
    พูดเสมอๆในระหว่างการเรียน เรียงความ
    ว่าศิษย์นี้เก่งกาจมาก  ใครหรือ อ้อๆๆผมจะ
    บอกให้ คือ "พนมเทียน" นั่นแหละนักเขียน
    ระดับแนวหน้า เรื่องก็ไม่มีอะไรมากนักหรอก
    ทุกๆคนจะเขียนอะไรก็ได้มาผลัดกันอ่าน
    กันและกัน  วันหนึ่งไอ้อาจมันแหก
    แตกร้องลั่นๆ  ผมสงสัยถามว่า
       "เฮ้ยๆเรื่องอะไรกันว๊ะ"  มันบอกว่าก็ไอ้เห้...
    ...นะซิมันเสือกเอาเรื่องครอบครัวกูไป
    เขียนให้เพื่อนๆอ่านกัน  ฉิบหายหาก
    มาให้พวกเราอ่านก็ไม่เป็นไร แต่นี่???"
        ผมก็บอกว่า
      "ไม่ดีหรือว๊ะ???...ไม่เห็นมีอะไรนี่หว่า"
       "ดีส้นเท้าแนะไอ้เห้...มันเอาเรื่องพ่อแม่
    กูมาเขียน  เขายิ่งปิดกันอยู่ด้วย"
        "อ้าวๆๆๆ???...แล้วมันเดือดร้อนนักหรือ???"
        "มันบอกว่าพ่อกูกำลังไปจีบสาว จะมีแม่
    ใหม่ให้กูซิว๊ะ"
       "พ่อแม่กูทะเลาะกันแทบบ้านพังนะโว้ย!!!.."
       "หน๋อยมันเอามาให้พวกเราอ่าน  เสือกดัน
    อวดตัวเอาไปให้แถวบ้านอ่านอีกด้วย เรื่อง
    เลยไปกันใหญ่"
        ผมได้ฟังอ้าปากค้างไปเลย  ใช่แล้วหาก
    เราเขียนไม่ยุ่งกับใครก็จะดี จะสร้างจินตนาการ
    อย่างไรก็ได้ แต่ห้ามไปยุ่งกับเรื่องครอบครัว
    คนอื่น  อย่างไอ้อาจมันวุ่นวาย   
       ผมคิดแล้วตั้งอธิษฐานในใจว่า หากวันใด
    ผมได้มีโอกาสงานเขียน จะไม่ยุ่งกับเรื่อง
    ใครๆทั้งสิ้นยกเว้นเขาจะยินยอม
      เมื่อเราเรียนจบและต่างไปเรียนต่อและทำงาน
    
    งานที่เราเขียนนี้ช่างมีประโยชน์จริงๆเพราะ
    นำมาใช้งานเขียนในราชการได้เป็นอย่างดี
        ส่วนคุณเขียนมานี้ทำให้ผมเขียนเพื่อเป็น
    อุทาหรณ์แก่คนที่เริ่มงานเขียนเอาไว้นะครับ
    มิได้จะขัดขวางทางแต่อย่างไร เหมือนคุณ
    ที่เขียนเรื่องในเน็ตนั่นแหละ อิอิ  คงจะคล้ายๆ
    กัน   เอาละฝอยมามากเท่านี้นะ รักเสมอ
    
                 16.gifแก้วประเสริฐ.16.gif
  • อัลมิตรา

    29 พฤศจิกายน 2555 21:08 น. - comment id 131188

    คุณ din .. ในเน็ตเป็นโลกที่บางทีก็ชุลมุนมากเหมือนกันค่ะ
    บางที ก็ถูกพ่วงเกี่ยวเข้าไปพัวพันกับเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง จนเกิดเรื่อง
    บางเรื่องไม่ได้รู้เรื่องราวเลย ... นี่ล่ะ โลกในเน็ต
    
    คุณแก้วประเสริฐ .. โอ้ รุ่นเดียวกันกับนักเขียนสุดโปรดของอัลมิตราเชียวนะนั่น
    คุณไวท์โรดเขาก็เคยเล่าว่ารู้จักกับคุณพนมเทียนเหมือนกันนะ 
    เขาก็คือคนที่ให้เพชรพระอุมาครบชุดแก่อัลมิตรานั่นไง จำได้ป่ะ หลายปีมาก
    พนมเทียนเป็นนักเขียนที่อัลมิตราอยากพบนะ เขาเป็นคลังความรู้ทีเดียว
    อย่างเรื่องของการผจญภัยในป่า อัลมิตราน่ะอ่านหนังสือแบบตั้งใจมาก ๆ เลย
  • กรต

    30 พฤศจิกายน 2555 07:52 น. - comment id 131193

    ดีจร้า...อาคุงอิม...6.gif
    
    ชอบภาพนี้ (ที่แปะไว้) จังเลย 11.gif
    
    รักษาสุขภาพเยอะๆ (พูดซ้ำๆ ย้ำๆ รำคาญก็จาพูด (พิมพ์) อิอิ ) 11.gif4.gif6.gif11.gif64.gif46.gif36.gif
  • อัลมิตรา

    1 ธันวาคม 2555 22:33 น. - comment id 131237

    คุณกีรติ .. เป็นไงบ้าง คิดถึงนะ อัลมิตรายังสบายดีอยู่ หัวฟูกับงานบานตะไท ค่ะ
  • ขอโทษครับ...ผมเมา

    4 ธันวาคม 2555 15:41 น. - comment id 131262

    เจ๊....
    
    จำวันแรกที่เราเจอกันได้ไหม  ......
    
    ........ผมจำไม่ได้  .......................
    
    จำได้อย่างเดียว ว่า เมา.................51.gif51.gif20.gif20.gif20.gif20.gif20.gif
    
    สบายดีนะครับ ..........คิดถึงและห่วงใยเสมอครับ
  • ทักทาย

    5 ธันวาคม 2555 09:44 น. - comment id 131272

    สวัสดีคุณอิม คุณใครเอ่ย คุณกุ้งหนามแดงและ คุณ คุณ ไทยโพเอ็มทุกท่าน...เรื่องอย่างนี้ต้อง อามิตา (พุทธ) ปลง ปลง ปลง ถ้าเรื่องอ่านแล้วแทงใจดำก็ชีช้ำกระหล่ำปี แต่เรื่องไหนอ่านแล้วโดนก็ช่ำชื่นหัวใจ ทุกเรื่องทุกราว ล้วนแต่มีในสังคมปัจจุบัน และ อดีตกาลทั้งนั้น โดนมาก โดนน้อย หรือว่า โดน จะ จะ แต่ไอ้ประเภทไม่รุเรื่องป่าวฉันไม่รุฉันไม่เกี่ยวแต่พูดอารัยมาดักคอพรึบๆหัวเราะแหะๆ องค์เข้าบ้าง นั่งมองหน้ากันแล้วก็ร้องเพลงแซวอีกแน่ะ แต่พูด วกไปวนมา ป่าวอีกแระ แล้วไอ้ที่พูดมาตะกี๊ ที่ฉันเก็บข้อมูลไว้ในสมองอันทึบๆ ผสม กับความเมาเรียบร้อยแล้ว ฉันคงจินตนาการเอาเองมั๊ง หรือ ว่า ฉันอาจจะฝันไปก็ได้ แบบ ละเมอน่ะ ไมแค่นั้นนะอีกแล่ววว  แม๋พูดผสานเสียง เป็น เพลง ออเคตต้า หรือ เมดเล่ย์เลย จบนี่ปุ๊บ ขึ้นใหม่ปั๊บ คนั้นจบ คนนี้เอ่ย บ้างก็เลี่ยง บ้าง ก็เอ่ยเถียงแทนสารพัดสารพัน  เพราะ ณ เกือบ 10 ปี ที่แล้ว นังทักทาย คนนี้ยังไม่รุตื้นลึกหนาบาง ยังใหม่กับโลกไซเบอร์ โลกมายา  โลกแห่งมนต์ตรา ถามหน่อยถ้าเป็นเหตุการ์ณเช่นนั้น เจอดักหน้าดักหลัง ทั้งในเนต และ นอกนอก เรื่องอ้างอิงอะไรจะเป๊ะๆ ขนาดนั้นเชียสชีวีนี้จะมลาย  ถ้าไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ แม่นยิ่งกว่าหมอดู ET อีก ขอบอก นังทักวันแรกที่รับรู้ โอ้ววววพระเจ้ามันช่างมหัศจรรย์อะไรเช่นนี้ ยังมิวาย ยังไม่พอ มารอบสองโอ้ววววววดับเบิ้ลโอ้ววววสุดยอดแห่งความมหัศจรรย์ มันจริงหรือ เถึยงกับตัวเองไม่จริ๊งไม่จริงเมืองไทยมีเช่นนี้ด้วยหรือ แอบคิด เอแถ้วทำไมประเทศไทย กำลังแค่จะพัฒนาแล้ว แต่พอมารอบที่สามโอ้ววววมายก๊อต อิมพ๊อตซิเบิ้ล นังทักไม่เชื่อเด็ดขาดไม่จริ๊งไม่จริงเป็นไปไม่ได้ฉันต้องบ้าแน่ๆเลยเมืองไทยนะ เตือนสติตัวเองว่านี่เมืองไทยนะ ว๊าวววววทีนี้ อัศจรรย์ อลังการงานสร้าง เจ้าประคุณรุนช่อง นังทักเกิดมา อายุ 44 ขวบแล้น ไม่เคยเจอะอะไรเช่นนี้มาก่อน โนนนนวววว์ ไม่ต้องไม่เกิดกับนังทักทายคนนี้ ผู้หญิงบ้านนอกตัวเล็กๆ ณ.ตอน47...เชื่อ ไม่ชื่ิอ ใช่ ไม่ใช่ มันถกเถียงในหัวสมองอันทึบๆของนังทักทายคนนี้จนถึงวันนี้ 5 ธ.ค 55  ถ้าจะเอาเปอร์เซ็นมาบอกว่ากี่เปอร์เซ็นคงประมาณค่าไม่ได้ มันคือเหตุการ์ณที่จับต้องไม่ได้ แต่สัมผัสได้ 
    ย้อนกลับมาเรื่องเนตก่อนทักทายคนนี้ได้อาราวาดในเนต นอกเนต อาระวาด หมด โหยหวนในเนต เมาบ้าง ไม่เมาบ้าง จำได้มั่งจำไม่ได้มั่ง แม้ เกือบสิบปี ใครจะไปจำได้ทุกวัน แถมบางครั้งข้อความที่นังทักทายลงตัวอักษรยังสามารถเปลี่ยนได้เลย  เป็นไงล่ะ เรื่องแฮกข้อมูลน่ะจิ๊บจ๊อยไปเลย ไม่เฉพาะข้อความของทักทายเปลี่ยนข้อความเดียวนะ ข้อความคนอื่นก็เปลี่ยนด้วยแหะแปลกมาก ...แต่มาทุกวันนี้ ทักทายคนนี้ไม่เคยโกรธใครเลย บ้างก็หาว่าสร้างเรื่อง บ้างก็หาว่าเมา สารพัดที่จะว่า แต่ ทักทายปลงแล้วครับพี่น้อง เพียงแต่ขอทำวันนี้ให้ดีที่สุด สิ่งใดที่ทักทายคนนี้เคยกล่าวว่าใครก็อโหสิกรรม ให้ทักทาย คนนี้ด้วยเทอญ ส่วนท่านใดเคยว่าหรือไม่เคย ทักทาย คนนี้อโหกรรม ให้ นานมากแล้ว ไม่เคยคิดอาฆาตพยาบาทใครๆ อย่างที่คิดกันเลย เรื่องจริง และจะแก้ไขในสิ่งที่เคยผิด จะพยายาม ลด ละ เลิก แต่อบายมุข ทักทายไม่เล่นนะ บอกเท่านี้คงทราบดีเรื่องก็มีแค่เนี้ยะใครใคร่เชื่อก็ชอบคุณ ใครไม่เชื่อก็คิดซะว่าอ่านเรื่องไร้สาระสนุกๆ อ่านผ่านๆไป อย่าไปคิดมาก และขอขอบคุณผู้ที่อยู่เคียงข้างทักทายตนนี้ จากใจ 29.gif29.gif29.gif29.gif29.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif :)
  • ทักทาย

    5 ธันวาคม 2555 09:51 น. - comment id 131273

    ขอให้มันจบไปกับความทรงจำที่ดีๆนะคะ ผู้ที่ถูกพาดพิง....ทุกท่าน36.gif29.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>