25 มกราคม 2554 13:47 น.

...ทางสายเจ็บ...

din

***

จะต้องเจ็บอย่างนี้อีกกี่หน    
อีกกี่คนต้องหมองนอนร้องไห้   
ต้องเจ็บช้ำอย่างนี้อีกกี่ใจ                      
ยาอะไรบรรเทาเศร้าให้คลาย    

โลกนั้นมีมุมมองอยู่สองอย่าง
มุมกระจ่างงดงามเต็มความหมาย   
อีกมุมมืดโดดเดี่ยวและเดียวดาย
แต่ทางสายจ็บนั้นมันเป็นเรา


เห็นเขายิ้มสดชื่นระรื่นจิต
เราหลงทิศหลงทางช่างโง่เขลา     
หรือฟ้าใสวันนี้กลายสีเทา    
จมกับเงามืดบอดตลอดกาล     

				
20 มกราคม 2554 18:26 น.

...ไม่ใช่บุพเพฯ...

din

***

ภาพความหลังพร่าเลือนสะเทือนจิต                    
เมื่อชีวิตไม่เป็นเช่นที่หวัง
ใจดวงน้อยร้าวรอนอ่อนพลัง                               
จะเหลียวหลังเดินหน้าก็ล้าเกิน

เหมือนโลกสิ้นความฝันอันพิสุทธิ์                      
ไม่อาจหยุดรักร้างความห่างเหิน
เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างคือหมางเมิน                          
ก็จำเดินจากไปให้ไกลกัน

เมื่อบุพเพสันนิวาสต้องคลาดแคล้ว
เขาคือแก้วอยู่ไกลเกินใจฝัน
บนเส้นทางรักร้างระหว่างวัน
คือนิรันดร์เหินห่างก่อนร้างลา

...ไม่ใช่บุพเพฯ... 


				
12 มกราคม 2554 18:06 น.

....ใครพ่ายแพ้....

din

ฉันอยากเห็นเธอเป็นผู้พ่ายแพ้
เพราะอยากรู้เธอแน่สักแค่ไหน
ทำเชิดสวยรวยหยิ่งหวังสิ่งใด
มาฉุดรื้อยื้อใจฉันไปครอง


ฉันก็เป็นเช่นฉันทุกวันนี้
เธอรู้ดีว่าฉันมันผยอง
ทุกฝีเท้าก้าวย่างไร้ครรลอง
ไม่ใฝ่ปองไม่ใฝ่ฝันไม่สัญญา


จะวันนี้พรุ่งนี้ก็มีฉัน
ไม่เคยฝันลมหวนทวนมาหา
เมื่อไปแล้วไปลับกับทิวา
พบคนดีกว่าฉันนะขวัญใจ


ขออวยพรให้สวยให้รวยรุ่ง
ชีวิตพุ่งดุจดาวสกาวใส
สำหรับฉันวันนี้ไม่มีใคร
จึงอับจนหัวใจไร้ยาเยียว


ฉันก็คงต้องอยู่อย่างผู้แพ้
นอนเลียแผลไร้คนจะแลเหลียว
มีชีวีเหงาอยู่แต่ผู้เดียว
จะไม่เกี่ยวข้องกันฉันรับรอง


เพราะฉันเคยผิดหวังหลายครั้งแล้ว
มีแก้วใจเพียงหนึ่งไม่ถึงสอง
ความหนาวเหน็บเจ็บช้ำน้ำตานอง
คนที่ครองคือฉันมิใช่เธอ


				
7 มกราคม 2554 16:15 น.

...เมื่อไร้เธอ...

din

มองดูฟ้ามืดมัวสลัวหม่น
อยากให้พ้นคืนวันอันเหน็บหนาว
ในราตรีที่มืดและยืดยาว
มีเรื่องราวหลายหลากอยากให้ฟัง


ฉันกลับมาตรงนี้ ณ ที่เก่า
ตรงที่เราเคยสร้างเส้นทางหวัง
ทั้งที่รู้คนดีไม่อินัง
ฉันก็ยังตัดใจไม่ได้เลย


เพราะตรงนี้ที่นี่ไม่เหมือนเก่า
มันเงียบเหงาใช่ไหมหัวใจเอ๋ย
แม้ดอกแก้วกลิ่นกรุ่นจะคุ้นเคย
มันชดเชยมิได้ถ้าไร้เธอ
				
>