30 มิถุนายน 2554 13:09 น.

จุดหมายปลายทาง

din

  
ถ้าปลายทางเคว้งคว้างและว่างเปล่า
ไม่มีเขาเป็นเพื่อนเหมือนวันก่อน
อย่าจารจดหมองเศร้าให้ร้าวรอน
อย่าอาวรณ์ความหลังที่ฝังใจ

อย่าให้ความเจ็บช้ำมันย่ำจิต
อย่าครุ่นคิดจนกมลต้องหม่นไหม้
รู้ไว้เถอะที่นี่มีบางใคร
คอยห่วงใยคนดีทุกวี่วัน

ถ้าจุดหมายปลายทางยังว่างเปล่า
อาจเงียบเหงาเซาซมระบมขวัญ
แม้โลกสูญสิ้นลับดับตะวัน
ปลายทางนั้นฉันจะอยู่เคียงคู่เธอ				
21 มิถุนายน 2554 13:43 น.

เพื่อพ่อ(ของแผ่นดิน)

din

399369เพื่อพ่อ(ของแผ่นดิน)

 
พ่ออาวรณ์อาลัยใจแทบขาด
ร่ำพิลาปหม่นหมองแอบร้องไห้
สิ่งที่ได้รู้เห็นและเป็นไป
ระส่ำในใจแล้วเจ้าแก้วตา

การชุมนุมคุมแค้นแสนสาหัส
ชาติวิบัติอย่างไรไม่ผวา
เปลวไฟผลาญคุลมครอบรอบพารา
อนิจจา...ฤๅจะสิ้น...แผ่นดินไทย

เจ้าพระยาไหลเรื่อยเฉื่อยเฉื่อยฉิว
ระรอกริ้วพลิ้วมาอุราไหว
ขอเถอะขอ...ปรองดอง...พี่น้องไทย
อย่าให้เลือดไหลหยดรดท่วมดิน

วันใดลูกรู้รักสามัคคี
พ่อคงมีความสุขทุกข์หายสิ้น
แว่วเสียงเพลงชาติไทยได้ยลยิน
พ่อแผ่นดินคงยิ้มอย่างอิ่มเอม


**************				
16 มิถุนายน 2554 13:52 น.

อำลาความเข้าใจ

din


ความเข้าใจลางเลือนไม่เหมือนก่อน
หากจะย้อนเวลาคืนมาได้
รักเราที่เคยเห็นและเป็นไป
คงจะไม่ย่อยยับถึงอัปปาง

ฉันเหมือนเรือลอยล่องท่องหาฝั่ง
รอความหลังคืนมาจนฟ้าสาง
เมื่อทุกสิ่งที่หวังยังเลือนลาง
คงเคว้งคว้างอย่างนี้ชั่วชีวิต

จึงเรือน้อยลอยล่องกับฟองคลื่น
ซบสะอื้นรู้ดีไม่มีสิทธิ์
ร้าวอารมณ์ข่มอาลัยใครจะคิด
เธอจะผิดเพี้ยนไปไม่เหมือนเคย

ต่อให้รักเพียงใดใจจะขาด
ยังหวั่นหวาดทีท่าที่ชาเฉย
หน้าขรึมขรึมเหินห่างเหมือนร้างเลย
รอยยิ้มเย้ยเยาะหยันยังหวั่นใจ

ละทะเลเห่คลื่นคืนสู่ฝั่ง
เรือน้อยยังลอยล่องท่องอยู่ไหน
ประภาคารเคยเห็นก็เร้นไกล
เหลือคุณค่าสิ่งใดให้จดจำ


**********************************				
10 มิถุนายน 2554 13:06 น.

คนของแผ่นดิน

din

				
1 มิถุนายน 2554 13:45 น.

ดอกไม้ให้เธอ

din

449466-bigthumbnail.jpg 



บนเส้นทางชีวิตมีผิดบ้าง
ใต้ฟ้ากว้างบางคราวก็หนาวสั่น
ความทดท้อมีบ้างเป็นบางวัน
หากมีกันและกันไม่หวั่นใจ

เมื่อวันที่หัวใจไร้ที่พึ่ง
จงนึกถึงวันดีที่ฟ้าใส
เมื่อยามทุกข์ถาโถมโหมฤทัย
อุปสรรคหนักเท่าใดให้ฝ่าฟัน

เร่งก้าวไปให้ถึงเส้นทางใฝ่
อย่าหวั่นใจก้าวย่างตามทางฝัน
ในท่ามนวลแจรงแห่งแสงจันทร์
ยังมีฉันคอยช่วยด้วยห่วงใย

หากทางที่เธอเดินเผอิญผิด
ยังมีมิตรชี้ทางสว่างไสว
ถ้าเหนื่อยนักพักก่อนอย่าร้อนใจ
ฉันจะอยู่เคียงใกล้ให้ทุกข์คลาย

มีดอกไม้ให้ขวัญในวันท้อ
มีรักรอแบ่งปันวันขวัญหาย
มีอาทรใยเยื่อเมื่อเปล่าดาย
มีรอยยิ้มพริ้มพรายไว้ให้กัน

เมื่อเธอถึงฝั่งฝันวันข้างหน้า
จำไว้ว่าตรงนี้ยังมีฉัน
คอยขจัดปัดทุกข์ที่โรมรัน
เพื่อรอขวัญยืนได้ด้วยตัวเอง				
>