30 กันยายน 2554 15:46 น.

ในความเงียบ

din

4.jpg 
สัมผัสความงันเงียบเรียบและง่าย
ซึ้งความหมายนิยามความคิดถึง
เพียงถ้อยรจพจนายังตราตรึง
มันลึกซึ้งอยู่ในหัวใจเรา

อยากให้เป็นเช่นนี้นานที่สุด
อยากจะหยุดฉุดเธอไว้คลายเหงา
เพียงสายลมพรมลูบจูบบางเบา
ก็ลบเงาเศร้าหายคลายแคลงใจ

ในความเงียบเยียบเย็นเร้นรู้สึก
จิตส่วนลึกตรึกตรองลองคว้าไขว่
สงบเงียบเยียบเย็นเห็นรำไร
จับฤทัยให้สนิทเมื่อนิทรา

สายลมโชยโปรยปลิวต้องผิวเนื้อ
เหมือนกรีดเทื้อเนื้อใจให้ห่วงหา
ความคิดถึงตรึงแอบแนบอุรา
ดุจสัญญาว่าจักรักไม่คลาย

ความหอมหวนอวลอบกระทบจิต
ประชิดติดดื่มด่ำ...ค่ำ เช้า สาย
กระซิบบอกดวงจันทร์พรรณราย
เย็นพระพายกรายมาช่างตราตรึง

สัมผัสความงันเงียบเรียบและง่าย
ซึ้งความหมายนิยามความคิดถึง
เมื่อมีกันและกันในคำนึง
ถึงเงียบงันก็ซึ้งถึงบึ้งใจ



d55-1.gif				
23 กันยายน 2554 12:48 น.

...กำแพงใจ...

din

block_Mind.jpg
หัวใจที่อ่อนล้า            โรยแรง
หมายมั่นจะแสดง        ห่อนได้
สูงสุดดั่งกำแพง          กั้นห่าง  ร้างลืม
ใจห่วงถอดวางไว้         จึ่งได้ แรมไกล




image.php?id=6E0F_4B888A9B&gif				
8 กันยายน 2554 13:40 น.

รักประดับใจ

din

1_original.jpg
เมื่อต้นรักหักแห้งแขนงเหี่ยว
ไร้แรงเรี่ยวยืนต้นจึงโค่นหัก
อนิจจาคราที่มาพบพักตร์
เขายึกยักหักจบแล้วกลบดิน

รักจึงกรอบร่วงลงเป็นผงป่น
ฝันหาคนคุ้ยเขี่ยเกลี่ยแผ่นหิน
เพียงหายใจแทรกได้ใต้ผืนดิน
คงมิสิ้น...ราคา...ค่าแห่งใจ

แล้วจะคืนยืนยงดำรงศักดิ์
เป็นต้นรักชูช่อละออไหว
ผลิดอกขาวพราวเด่นเห็นรำไร
รอบางใครไขว่คว้ามาครอบครอง

จะยืนต้นทรนงอย่างองอาจ
พราวพิลาศเป็นหนึ่งมิมีสอง
เป็นน้ำผึ้งชวนชิมให้ลิ้มลอง
เพื่อหมายปองจองจับประดับใจ

.............................
........................................
				
2 กันยายน 2554 12:47 น.

กำลังใจ...ให้เธอ

din

1_display.jpg    
วันที่เธอเหนื่อยยากลำบากเหลือ
ใจอาจเฝือทุกข์ทนจนตรมไหม้
หากหนาวเหน็บเจ็บช้ำระกำใจ
ฉันยังมีแรงใจมอบให้เธอ

ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าแสนสาหัส
สารพัดอัดจนเหมือนคนเอ๋อ
แม้หนทางข้างหน้าจะพร่าเบลอ
อาจพบเจอกงกรรมที่ลำเค็ญ

แต่ทุกสิ่งย่อมมีที่ลำบาก
พบเพื่อจากทั่วไปมีให้เห็น
บางครั้งแบกรักนั้นมันยากเย็น
ลองทิ้งเป็นช่องว่างระหว่างกัน

ใช้ชีวิตแกร่งกล้า...อย่าบ้าบิ่น
น้ำตารินอ่อนเพลีย...อย่าเสียขวัญ
งานอาจสุมรุมเร้าเข้าทุกวัน
แต่นั่นมันวัดค่าราคาคน

เพราะเธอเป็นคนดีคนมีค่า
มิได้บ้าอย่างได้ให้เหตุผล
หลับตานิดพักหน่อยค่อยผ่อนปรน
ความทุกข์ทนล้าอ่อนคงผ่อนคลาย

เหมือนได้เติมพลังใจให้ชีวิต
หลอมความคิดถอยถดให้หดหาย
ฟ้าหลังฝนย่อมมีสีเลื่อมพราย
เรียวรุ้งรายเรียงรอบ...มอบให้เธอ

..........................
.......................................				
>