24 พฤษภาคม 2555 18:19 น.

...หัวใจแม่...

din

2174.jpg
ลูกเห็นว่าหนทางนั้นไกลอยู่
แต่แม่ดูไม่ไกลเกินไปหา
น้ำพริกอ่อง ผักผัด แม่จัดมา
รอเวลาลูกรักจักกลับเรือน 

โอ้แม่จ๋าลูกเหนื่อยเมื่อยและล้า
วันหยุดมา...ทำโอที...มีผองเพื่อน
งานมันมากยากนักจักแชเชือน
ใช่ลืมเลือนทิ้งแม่แต่อย่างใด

อยู่กรุงเทพฯรถราพาติดหนับ
ลูกจะขับกลับนั้นมันไม่ไหว
จะโอนเงินส่งผ่านบัญชีไป
เพื่อแม่ใช้...แม่จ่าย...สบายอุรา

น้ำตาแม่รินไหลใจแม่สั่น
มองรอบบ้านด้วยขวัญหวั่นผวา
กับเงินที่มีผ่านบัญชีมา
คงไร้ค่า...หากลูกลับ...ไม่กลับเรือน


bar_130.gif				
14 พฤษภาคม 2555 16:19 น.

ไม่อาจปลง

din

147181115.jpg
เพียงหนึ่งห้วงเวลาได้มาพบ
ก่อนฉากจบลบเลือนสะเทือนไหว
ต้องหนาวเหน็บเจ็บช้ำระกำใจ
สิ้นเยื่อใยไมตรีเคยมีมา

แต่เมื่อสายลมหวนพัดทวนกลับ
โอบประทับรับขวัญอันโหยหา
ในวูบหนึ่งซาบซึ้งตรึงวิญญา
แต่เวลามาพรากเราจากกัน

จึงจำปล่อยอารมณ์เหมือนจมปลัก
ให้ความรักหัวเราะอย่างเยาะหยัน
ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวเปลี่ยวชีวัน
สายสัมพันธ์จึงหยุดสะดุดลง

เพียงสายลมพัดหวนทวนมาใหม่
พร้อมเยื่อใยด่ำดื่มมิลืมหลง
มันตอกย้ำซ้ำซากไม่อาจปลง
เขายังคงอยู่ในหัวใจเรา


bar_034.gif				
6 พฤษภาคม 2555 16:28 น.

...ผู้ปราชัย...

din

%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%87%E0%B8%B2.jpg        
ทุกครั้งที่ใจเจ็บและเหน็บหนาว
มีเรื่องราวหลายหลากมากปัญหา
อยากให้ลืมความเจ็บจนเหน็บชา
คงต้องการเวลารักษาใจ

อยากให้เป็นเหมือนวันจันทร์กระจ่าง
ฟ้าสว่างด้วยดาวพราวไสว
วันที่รักโอบเอื้อด้วยเยื่อใย
วันที่ความห่างไกล...ใช่ต้นตอ

เมื่อไม่อาจทำได้ดังใจคิด
ฉันใช้สิทธิ์นิดหนึ่งพึงร้องขอ
ถ้าความเข้าใจกันมันไม่พอ
จะให้รออย่างนี้อีกกี่วาร

จะไม่กล่าวคำว่าขอลาก่อน
แม้บทกลอนจากใจก็ไม่หวาน
ระยะทางห่างไกลใจจึงราน
คิดถึงบ้าน...มวลมิตร...คิดถึงเธอ

คำอำลาวันนี้ไม่มีให้
แม้ว่าใจยังหวงห่วงเสมอ
หากคราใดได้พบประสบเจอ
จะไม่เผลอวอนว่าอย่าจากไป

จะไม่ลืมใจเจ็บที่เหน็บหนาว
ทุกเรื่องราวร้าวรานเกินทานไหว
จนอยากมีคำถามว่าทำไม
คนปราชัยเป็นฉันอยู่นั่นเอง


bar_018.gif				
>