สำหรับผู้มาเยือน

ละอองน้ำ

ใครบางคนกำลังเดินหลงทาง
ในท้องทุ่งเล็กเล็กแห่งโลก
     สองเท้า...เปื้อนโคลนตมแห่งชีวิต
     ฉันไม่ได้ยืนรอแขกอยู่หน้าบ้าน
ขอให้เธอเคาะประตู เมื่อมาเยือน
     อย่าลืมถอดรองเท้าก่อนเข้ามา
มารยาทเล็กน้อย
     อาจไม่สร้างความประทับมากมาย
แต่การให้เกียรติกัน
     ได้เติมความหมายของเธอไว้
     ฉันจัดวางทุกสิ่งทุกอย่างด้วยความรู้สึก
อย่าจับต้องเล่น   เมื่อเธอไม่รู้ที่มาที่ไป
         
     และประตูบานเล็กเล็กของบ้านหลังนี้
ไม่ได้มีไว้ต้อนรับคนแปลกหน้าทุกคน
     ขอให้เธอเข้าใจ				
comments powered by Disqus
  • หมอกจาง

    29 มกราคม 2546 12:57 น. - comment id 106867

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก..
  • rain..

    30 มกราคม 2546 06:22 น. - comment id 106899

    พี่ค่ะ...  เรนขออนุญาต..
        ..ก๊อก..ๆๆๆ..
        ..นะค่ะ...
    
  • ละอองน้ำ

    30 มกราคม 2546 17:18 น. - comment id 106955

    แอ๊ดด......
    (สงสัยประตูจะฝืด)
  • อาคันตุกะนิรนาม

    31 มกราคม 2546 10:45 น. - comment id 107055

    สวัสดีครับท่านละอองน้ำ
    โห....พองัด....เอ๊ย เปิดประตูเข้ามา  ก็เจอคำ
    ต้อนรับสำหรับอาคันตุกะผู้มาเยือนอย่างยิ่งใหญ่
    แสดงถึงน้ำใจไมตรีของท่านที่มีต่อชาวกวี
    ผู้เข้ามาเยือนช่างยิ่งใหญ่ กว่าท้องท้องฟ้า
    มหาสมุทร ท่านช่างเป็นนักกวีที่ใจกว้างจริง ๆ
    หากมีนักกลอนเช่นท่านมาก ๆ คงจะช่วย
    จรรโลงวรรณศิลป์ของไทยไว้อยู่คู่โลก
    แน่ ๆ เลย  คิดว่าคงหานักกวีเช่นท่าน
    ได้ยากมาก ๆ เลยนะในโลกเนี้ย.........
  • ฉันเองแหละ

    31 มกราคม 2546 17:52 น. - comment id 107098

    ทำใมใจคอคับแคบจังล่ะเธอจ๋า
    ไม่สมกับเป็นชาวกวีเลยอ่ะ
    เฮ้อ....โพสยังงี้ได้งัย......
  • ละอองน้ำ

    31 มกราคม 2546 18:50 น. - comment id 107100

    อันนี้ก็ขึ้นกับการตีความนะ
    คุณอาจจะคิดตีความอย่างที่คุณคิดตอนนี้
    แต่สิ่งที่ฉันหมายถึง  อาจจะไม่ใช่สิ่งที่คุณกำลังตีความ    แต่นั่นคืออิสระของคุณหากคุณจะรับด้านนั้นไว้ 
    
    ขอขอบคุณในความใจกว้างของคุณมา ณ ที่นี้ ที่อุตส่าห์เขียนประชดเสียยาวยืดแล้วยังอุตส่าห์เขียนคำแปลให้อีก 1 ความคิดเห็น  คุณก็เป็นผู้หนึ่งที่หาได้ยากมากๆเหมือนกัน
    
    
    
    
  • ฉันเองแหละ

    1 กุมภาพันธ์ 2546 11:35 น. - comment id 107137

    ก๊อก ก๊อก แอด แอด แอ๊ดดดด...โครมมมม..!!!
    โทษอ่ะ..ครือออ..ว่า อ้า เอ้อ..ประตูพังแย้ว อ่ะ..
    
    คุณนี่เก่งจริง ๆ เลยนะ นอกจากจะเขียนกลอน
    เก่งแล้ว ก็ยังนั่งเทียน เอ๊ย..นั่งทางในเก่งอีก
    ตะหาก  สามารถหยั่งรู้จิตใจของข้าน้อยได้อีกด้วย  อย่างนี้ต้องขอซูฮก ซะแล้วล่ะ..อิ อิ
    
    จริง ๆ แล้วข้าน้อยก็อยากเป็นสมาชิกของ
    thai - poem มาก ๆ เลยอ่ะ (เพื่อจะได้ต่อกลอน
    กับคุณงัย..) แต่ก็มาติดขัดตรงที่ ข้าน้อยนี้
    ยังด้อยวรยุทธยิ่งนัก เลยมิกล้าเข้ามาอย่างเต็มตัว (อายอ่ะ..กึ๋ย..) ก็เลยแอบเข้ามา เยี่ยม ๆ
    มอง ๆ โดยไม่ได้บอกเจ้าบ้านอ่ะ...ได้โปรด
    ยกโทษให้ข้าน้อยด้วยเถิด.....
    
    ข้าน้อยมิได้มีเจตนา บุกรุกอาณาจักร ของท่าน
    หรอกนะ ( จริง ๆ ) ขอให้ข้าน้อยมีวรยุทธเก่งกล้า
    กว่านี้เราคงได้ต่อกลอนกันนะ......
    
    ข้าน้อย ขอขอบคุณมาก ๆ เลยนะ ที่ยกย่องให้
    ข้าน้อย เป็นบุคคลหาได้ยากมาก ๆ ขอบคุณ
    จริง ๆ เยย...เย เย เย เราได้เป็นบุคคลสำคัญ
    แย้ว....
    
    วันนี้ข้าน้อย จำต้องขอลาท่านด้วยความอาลัย
    ก่อนนะ โอกาสหน้าจะมาเยี่ยมท่านใหม่ ฮือ ฮือ
    
    อ้อ..เดี๋ยวจะตามช่างมาซ่อมประตูให้นะ...บาย
  • ละอองน้ำ

    1 กุมภาพันธ์ 2546 19:27 น. - comment id 107175

    จริงๆแล้วกลอนบทนี้มันค่อยข้างเป็นเรื่องส่วนตัวน่ะ  ไม่ได้เกี่ยวกับการเข้ามาอ่านกลอนนี่หรอก   เพราะถ้าไม่ต้องการให้คนอื่นมาอ่านก็คงจะไม่โพสต์ในเว็บ   แต่ดูแล้วจะเลี่ยงไม่ให้เข้าใจผิดก็คงยากเพราะเราไม่รู้จักกัน  ไม่รู้ว่าต่างฝ่ายคิดอะไร  แล้วมันก็เป็นคำอธิบายความหมายส่วนหนึ่งของท่อนที่4  (การที่คนเราตัดสินอะไรโดยผิวเผินและไม่รู้ทำให้เกิดความผิดพลาดได้มาก    ไม่ได้หมายความว่าผิดไปจากข้อเท็จจริงนะ  แต่บางทีเบื้องหลังข้อเท็จจริงก็มีความหมายซ่อนไว้  บางทีที่เราทำคิดอะไรง่ายเกินไป ก็อาจทิ้งปัญหายุ่งยากไว้เบื้องหลัง) 
         ส่วนเรื่องการเป็นสมาชิก  ตราบใดที่คุณให้เกียรติเจ้าของเว็บและเห็นคุณค่าของเว็บ  ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ที่นี่ย่อมยินดีต้อนรับคุณ  ส่วนหนึ่งของสมาชิกที่นี่ก็เริ่มต้นและเติบโตที่นี่  แต่การจะโพสต์อะไรระวังระวังนิดก็ดี  เพราะสมาชิกบางท่านก็มีอาวุโสแล้ว   
         
          ส่วนประตู... จะพังก็ช่างเหอะ  คงจะถึงเวลาแล้ว
  • ตุ๊กตาไล่เหงา

    16 กุมภาพันธ์ 2546 23:59 น. - comment id 109322

    จะขอเข้าไปนั่งเฉยๆ
    ไม่จับต้องของอะไรเลย
    ขอแค่มองดูรอบๆ...จะได้ไหม...
    แค่คนแปลหน้า....ที่ผ่านมา....และก็ผ่านไป....
    ไว้วันหน้าจะแวะมาใหม่....
    ตอนนั้นไม่รู้ว่าจะแปลกหน้าอยู่หรือเปล่า...
    

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>