รักเร้า...

ประภัสสุทธ

๏ โฉมตรูพธูรักสลักขวัญ

เลิศลาวัณย์เฉิดฉันกลางจันทร์ฉาย

พักตร์เพริศพริ้งพริ้มเพราเพลินผ่อนคลาย

สายลมส่ายระบายเบาบนแก้มบาง

๏ ถ้อยทีทุกท่วงท่าถูกทำนอง

สุ่มเสียงสำเนียงซ้องผ่องสล้าง

เอื้อนเอ่ยเอิ้นออดอ้อนโอดครวญคราง

บอกรักปักใจกลางค้างค่ำคืน

๏ จูบพี่นี้บรรจงจูบไม่จาง

จับนี้เบาเบาะบางบ่ให้ตื่น

ซบร่างระหว่างเนื้อแนบแอบพื้น

ปลดปล่อยรอยร่องรื้นระรื่นรัก

๏ ผิฝนฝ่าฟอนเมฆกลั่นหยดย้อย

นองน้ำในนาน้อยค่อยค่อยหนัก

อารมณ์พายุโหมโถมทะลัก

ปลดเปลื้องเครื่องคาวรักสลักใจ

๏ นวลนางเนื้อแน่งน้อยชม้อยมาด

หยาดเยิ้มเพิ่มรสชาติหวิวหวาดไหว

กำหนัดกำหน่วงเนื้ออะเคื้อไคล

เหงื่อโทรมโรมรินไหลร่างร้าวรอน

๏ หวานจึงหวานชื่นฉ่ำทุกคำหวาน

หอมนี้หอมหวนนานน้องสมร

รสนี้อร่อยนักรสงามงอน

มิอาจพรากจากจรจากห้องใจ

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน