อยู่ตรงนี้

คีตากะ

แขนและขาล้าอ่อนสัญจรทั่ว
ตาพร่ามัวเปียกชื้นสะอื้นหา
หยาดน้ำตารินไหลไหม้กายา
แบกความคิดหนักบ่าไล่คว้าเงา
เหนื่อยเกินไปหัวใจจึงได้หยุด
สู่วิมุตสงบเงียบเรียบว่างเปล่า
ตามความสุขค้นหาบ้ามัวเมา
เพียงใจเราหยุดฝันมันกลับมี
ว่างเปล่าจึงเต็มเปี่ยมใดเทียมเท่า
เพราะความเขลาครอบงำจำหลบหนี
ทิ้งตัวเองห่างไกลไร้ไมตรี
หลงวจีพูดพร่ำถ้อยคำมาร
อยู่ตรงนี้ อยู่ตรงนี้ อยู่ตรงนี้
มองให้ดีดูให้ซึ้งถึงแก่นสาร
เหนือร่างกายจิตใจไร้ห้วงกาล
สุขสราญมีเต็มแล้วเพริศแพร้วจริง.....
				
comments powered by Disqus
  • โคลอน

    19 กันยายน 2550 17:09 น. - comment id 756264

    บางทีก็ไม่อยากแบกนะคะเจ้าความคิดนี่อ่ะ แต่มันช่างตามติดซะจริง55.gif36.gif4.gif
  • คีตากะ

    20 กันยายน 2550 13:29 น. - comment id 756748

    ความคิดเป็นแค่ข้อมูลเก่าๆที่เก็บสะสมไว้เท่านั้น...มีสมองก็ไม่ผิดที่ต้องมีความคิด..เสมือนมีคอมพิวเตอร์ก็ต้องมีข้อมูล...ปัญหาอยู่ที่ตัวเราปล่อยให้ความคิดครอบงำหรือเป็นผู้บงการความคิดกันแน่.....อิสรภาพสำคัญ..
    
    
    
    57.gif57.gif56.gif56.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>