**.. เมื่อสายใย กลับกลาย เป็นสายรัก
ที่ทอถัก ยึดมั่น มิหวั่นไหว
ร้อยเป็นเกลียว กลมกลึง หนึ่งดวงใจ
ประสานใส่ ในห้อง ทั้งสองกมล......
**.. ว่าคนดี ที่รัก ฉันรักมาก
แม้มิเคย เอ่ยจากปาก เลยสักหน
แต่ความใน เราต่างรู้ อยู่สองคน
เราต่างล้น เอ่อล้ำ คำว่า รัก ......
**.. เพื่อสายรุ้ง คุ้งฟ้า อันงดงาม
เราจึงตาม หาฝัน อันประจักษ์
ให้โลกหวาน โลกหวัง ยังทายทัก
ว่าเราปัก ใจมั่น มิหวั่นคลอน......
**.. น้ำค้างล่วง พร่างพราว เธอหนาวเนื้อ
ฉันจะเอื้อ อกรับ หลับพักผ่อน
สายลมแรง ร่างล้า อย่าหนาวนอน
ฉันจะร่าย คำพร กล่อมนิทรา......
**.. เมื่อสายใย กลับกลาย เป็นสายรัก
ยังทอถัก รู้ซึ้ง ซึ่งคุณค่า
เป็นแพรพรรณ ผืนรัก ห่มฟากฟ้า
เพื่อบอกว่า ทั้งชีวัน ฉันรักเธอ......
ด้วยรักและหวังดี
ก.นพดล รักษ์กระแส
ก.ประแสร์ ศิษยาพร
23 สิงหาคม 2547 23:22 น. - comment id 315578
เพราะมากคับ..ภาษาสวย

24 สิงหาคม 2547 00:02 น. - comment id 315628
ไพเราะมากๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ ชอบกลอนนี้จัง ชื่นชมในผลงานนะค่ะ

24 สิงหาคม 2547 09:02 น. - comment id 315824
กลอนสัมผัสได้ดีมากๆๆ ไพเราะจัง... อ่อนหวาน ความรักช่างงดงาม

24 สิงหาคม 2547 09:55 น. - comment id 315844
ใช้ภาษาได้งามสอดคล้องกันดีมากครับ มันร้อยทั้งอารมณ์และความหมายใส่ตัว มันได้อย่างดีเลิศ ขอชื่นชมในแนวทาง ๚ะ๛ size>

28 สิงหาคม 2547 22:45 น. - comment id 318290
ขอขอบคุณทุกๆความเห็น มากๆ ครับผม

23 กันยายน 2547 22:44 น. - comment id 337067
ไพเราะมากคะ แต่ส่งเมลเกมจับผิดภาพมาให้ด้วย
