สาวภูไท
สายลมหนาวพัดพรมคอยห่มรัก
แสนอบอุ่นใจนักความภักดิ์ล้น
รักไกลห่างเพียงใดไม่กังวล
เพียงสองคนคงมั่นมิพรั่นพรึง...
หากยามใดเหนื่อยล้าพาท้อถอย
พร้อมจะคอยเดินเคียงเธอเพียงหนึ่ง
จับมือไว้ไม่ปล่อยคอยฉุดดึง
เพื่อไปถึงจุดหมายและปลายทาง...
หากวันใดสับสนไร้หนทางแก้
อย่ายอมแพ้จะมีฉันนั้นเคียงข้าง
จะไม่ปล่อยให้เศร้าเหงาอ้างว้าง
ไม่หนีห่างยามทุกข์เข้าคุกคาม...
ด้วยหัวใจรักแท้มอบแด่เธอ
พร้อมเสมอร่วมลำบากฝ่าขวากหนาม
เมื่อยามเธอหวั่นไหวคอยไถ่ถาม
ไม่เกรงขามอุปสรรคหนักเข้ามา....
ขอเพียงแค่เรามั่นใจในเรา
คอยเป็นเงาร่วมกันฟันฝ่า
ยามเมื่อใดร้าวรอนใจอ่อนล้า
ก็รู้ว่าเพียงเรามีเราเท่านั้นพ
1765
4
0
หน้าส่วนตัว
