พรหมลิขิตขีดเส้นให้เป็นไป เก็บหัวใจเนิ่นนานผ่านวัยหนุ่ม ไม่เคยรักเคยชอบตอบสาวรุม กลับคลั่งคลุ้มหลงรักเธอปักใจ ไม่เคยพบสบตาหน้าไม่เห็น ใจกลับเต้นเลอะเลือนเหมือนเป็นไข้ ยามได้อ่านตัวอักษรเธออ้อนไว้ ขอเพียงให้ไมตรีเธอมีมา เพียงเท่านี้ฝันหวานสานใยรัก ซึ้งประจักษ์ดวงใจสมใฝ่หา แม้จะอยู่ห่างไปจนไกลตา จะรอท่าความสัมพันธ์ที่มั่นคง ฉันไม่อยากจะเป็นคนสำคัญ ที่อยู่เพียงในฝันจนลืมหลง ขอเพียงมอบรักให้ด้วยใจทนง ร่วมกันสร้างเผ่าพงษ์ฉันกับเธอ