กันนาเทวี
ฟ้าครึ้มดำมืดมนจนขวัญหาย
ฝนโปรยสายพร้อมลูกเห็บยิ่งเหน็บหนาว
วิปริตดินฟ้าถึงคราคราว
เกิดเรื่องราวโลกแปรไม่แน่นอน
ฝนสั่งฟ้าไหลหลั่งสั่งลาแท้
ลมปรวนแปรพัดหวนชวนสังหรณ์
เสียงฝนหล่นบนหลังคาพาใจคลอน
จิตอาวรณ์โหยหารักลาไกล
มองฟ้าหม่นฉ่ำชื้นคืนฝนหนาว
เก็บเรื่องราวคำถามชวนหวามไหว
นิทานเรื่องเทพเจ้าแห่งดาวไกล
พรากคู่รักจากไกลในทางจร
สองฟากฝั่งฟ้าไกลให้รอถึง
วันนั้นจึงค่อยพบร่วมเคียงหมอน
สาวทอผ้าชายเลี้ยงแกะสุดอาวรณ์
หนึ่งปีย้อนพบกันวันเวียนมา
วันที่เจ็ดเดือนเจ็ดฝันรอรัก
ฟากฟ้าหนึ่งไกลนักเฝ้ารอหา
สะพานโค้งดาวเรียงเพียงเวลา
หนึ่งทิวาจากหนึ่งปีที่รอคอย
ในตำนานขานเล่าทางช้า
1910
16
0
หน้าส่วนตัว
