** รำลึก **
๏ แม้ยลเพียงพักตร์น้อง จันทรา งามนา
รูปลักษณ์ตลอดลักขณา อ่อนช้อย
ดุจเยื้องย่างนางพญา ซาบซ่าน อกเอย
ทรวงพี่คงอ่อนด้อย แนบข้างสร้างสรรค์.
จันทร์พลันลับแลพักตร์จากฟ้าไกล
สิ้นห้วงดวงหทัยอยากใฝ่ถวิล
นางเยื้องย่างภาพรอยร้อยชีวิน
ใยหมดสิ้นความหมายไร้เคียงครอง
อีกดาวน้อยพลอยลับกลับแลหาย
แสนอาลัยดวงใจคิดใฝ่สนอง
โธ่อกเอ๋ยหวังชมภิรมย์ปอง
ต้องลอยล่องเสน่หาพาลับเลือน
ดึกดื่นนอนฟังคลื่นสะอื้นร่ำ