30 ตุลาคม 2550 16:08 น.

+*+**+* รู้ว่ารัก..แต่ยังหวั่น *+**+*+

จิตรำพัน

01pbvl_31082550193114.jpg
ได้ยินคำ  พร่ำเอ่ย  เผยว่ารัก
ว่าแน่นหนัก  ทรวงใน  ใจหนักหนา
จะมั่นคง  ตรงสัตย์  ถือสัจจา
ขอเทวา  พารัก  ให้ยั่งยืน

น้องรับรู้  คู่จิต  สนิทแนบ
กลัวพี่แอบ  มีใคร ข่มใจฝืน
กลัวเรื่องรัก  หักอก  ตระหนกกลืน
กลัวใจอื่น  ยื่นรัก  แล้วหักไป

กลัวคำชาย  หมายหลอก  บอกให้หลง
ใจยังคง  วกวน  จนอ่อนไหว
แม้นพี่รัก  ซื่อตรง  คงได้ใจ
กลัวคนไกล  ให้หวาน  หว่านหลอกมา

น้องเคยช้ำ  รักขม  ตรมดวงจิต
หวั่นจะผิด  ซ้ำสอง  หมองหนักหนา
แม้นไม่รัก  เก็บคำ  ที่ให้มา
คำสัญญา  จากใจ  อาจคืนคน

ฝากเอาไว้  ในคำ  น้องพร่ำเอ่ย
อย่าละเลย  ปล่อยใจ  ให้สับสน
อย่าปล่อยให้  ใจน้อง  ต้องเดินวน
ปล่อยมืดมน  เรื่องราว  กลางทางเดิน

เอาจริงใจ  ในดวง  ฤดีพี่
ใจจริงมี  ท่ารอ  ห่อขัดเขิน
ความห่วงหา  อาทร  อย่าขาดเกิน
ขอให้เมิน  หญิงชื่น  อื่นผ่านตา

ก่อนมอบใจ  ให้ครอง  ต้องนานหน่อย
ใจดวงน้อย  กลัวเจ็บ  เหน็บผวา
แม้เชื่อมั่น  แต่มัน  ต้องมีมา
ซึ่งเวลา  พาค้น  คนจิตใจ

ระยะทาง  มีเพื่อ  พิสูจน์ม้า
ว่าเดินทาง  ห่างไกล  ได้เพียงไหน
อันเวลา  พาดู  คู่ฤทัย
พิสูจน์ได้  ในพี่  ที่กระทำ

				
26 ตุลาคม 2550 01:01 น.

***.:+: เรื่องเล่า...จากบุ๊ปเฟ่ต์ :+:.***

จิตรำพัน

08014_004.jpg
เกริ่นนำ...

จิตรำพัน  วันนี้  มีเรื่องเล่า
วันก่อนเรา  รวมญาติ  พานพบหา
กาลนานเนิ่น  ห่างเหิน  งานนำพา
จึงได้มา  พาพบ  สบยินดี

เริ่มเรื่อง...

พอตกเย็น  เห็นลับ  ตะวันแสง
หัวตะแคง  แบ่งคิด  จิตฉวี
มื้อค่ำนี้  หาที่  กินไหนมี
ให้เปรมปรีดิ์  อร่อยลิ้ม ชิมรสปรุง

ตกลงกัน  เสร็จสรรพ  จับประกาศ
ชวนเหล่าญาต  บุ๊ปเฟ่ต์  เหสิงสุง
ช่วยทำงาน  นานบ่อย  ขอบำรุง
หลานน้องนุ่ง  พุ่งรวม  ที่บ้านมา

ขึ้นรถรวม  ร่วมคัน  ลดโลกร้อน
น่าออนซอน*  วอนคิด  สกิดหา
ช่วยประหยัด  ทรัพยากร  อ้อนวาจา
วิธีพา  หาสุข  ทุกข์โลกคลาย

มาถึงร้าน  พานพบ  สบบุ๊ปเฟ่ต์
ลูกหลานเฮ  เห่แย้ม  แก้มยิ้มหลาย
ขอบรรเลง  เพลงกิน  ด้วยตาลาย
อดมากมาย  ข้าวเที่ยง  เลี่ยงไม่กิน

กลัวไม่คุ้ม  ทุ่มทุน  อดกินข้าว
นั่งให้ยาว  ราวเหมือน  เรือนทรัพย์สิน
กลัวเสียดุล  บริโภค  โฉบของกิน
เหนื่อยแทบดิ้น  สิ้นลาย  เมื่อเต็มกลืน

เอาล่ะสิ  จานเนื้อ  ยังไม่หมด
หมึกไม่ลด  สดกุ้ง  แทบจะฝืน
ทำไงดี  เขาบอก  ไม่รับคืน 
รีบหยิบยื่น  แจกจ่าย  หายหมดยล

แต่เมนู  คู่คาว  ยังไม่หมด
กระเพาะลด  ซดต่อ  ล่ออีกหน
ทั้งของหวาน  ไอศกรีม  ลิ้มลองจน
นั่งนิ่งบ่น  พ่นคำ  ย้ำดุลมี

เก็บเงินด่วน  จวนแย่  แห่กลับบ้าน
ไม่ช้านาน  พานเหนื่อย  เมื่อยหลับหนี
บอกให้เรา  ขับรถ  นะคนดี
เมื่อถึงที่  รี่ปลุก  ลุกเร็วไว

อุทาหรณ์...

ต่างหลับเงียบ  เรียบร้อย  ทุกคนหลับ
จิตลำดับ  เรื่องสบ  สงบไหว
กลัวเสียเปรียบ  เสียบยัด  อึดอัดไหม
นึกหวั่นใจ  ไม่เกิด  ประโยชน์มา

หมูกะทะ  ราคา  ไม่เท่าไหร่
แต่ทำไม  ใยกลัว  ไม่คุ้มหา
กลับไม่คิด  ร่างกาย  ปวดอุรา
อาจนำพา  มาซึ่ง  ไม่คุ้มกัน

ในวันพรุ่ง  อาจยุ่ง  ให้ปวดหัว
ขอพรั่นกลัว  หาหมอ  ก่อหยุดฝัน
การเดินทาง  อาจหยุด  เสียงานพลัน
เวลาสั้น  กำหนด  ที่ส่งงาน

ที่ย่ำแย่  แน่กาย  ร้ายสะสม
คงต้องตรม  ขมหน้า  หากสืบสาน
ร่างภายใน  ใช้หมั่น  ทุกวันกาล
อยากใช้นาน  พานรักษ์  ถนอมตน

เห็นได้ชัด  จัดตาม  ถึงวันนี้
ส่งกรรมมี  ที่เห็น  ให้เลิกสน
แค่เห็นเนื้อ  กุ้ง  หมึก  นึกลุกลน
รีบหนีพ้น  เร็วรี่  มีเหนื่อยใจ  ....................อิอิ


*****************************************************************

* ออนซอน  หมายถึง  น่าชื่นชม  


p_01.jpg				
22 ตุลาคม 2550 18:55 น.

.:+: รักเธอหมดหัวใจ :+:.

จิตรำพัน

01fpq4_28042550222926.jpgรักเธอหมดหัวใจ


ใจของฉัน  นั้นมี  เพียงดวงหนึ่ง
คิดคำนึง  ถึงเธอ  อยู่เสมอ
อยากฝากรัก  พักใจ  ฤทัยเธอ
ใจฉันเพ้อ  รักเธอ  เต็มดวงใจ

ฉันเฝ้ารอ  ขอเสียง  เพียงคำหนึ่ง
อยากยินซึ้ง  ตรึงใจ  ให้สดใส
อยากได้ยิน  คำเดียว  แม้เสี้ยวใจ
แต่เธอไม่  เคยเผย  เอ่ยวาจา

รู้บ้างไหม  ว่าใจ  ฉันคนนี้
มอบไว้ที่  มือเธอ  เพ้อครวญหา
หากรู้รัก  ปักใฝ่  ในอุรา
ช่วยบอกว่า  ได้ยิน  เสียงของใจ

คำว่ารัก  จากใจ  ของตัวฉัน
ใจเธอนั้น  ได้ยิน  อยู่บ้างไหม
หากยินเสียง  เรียงถ้อย  ร้อยฤทัย
บอกได้ไหม  ใจเธอ  คิดอย่างไร

คำเดียวกัน  ออกจาก  ปากคนอื่น
แม้เป็นหมื่น  แสนครั้ง  ยั้งใจไหว
แต่คำเดียว  จากเธอ  ยอดดวงใจ
ซึ้งเกินใคร  ไหนอื่น  หากได้เจอ

ฉันมอบรัก  หมดใจ  ให้เธอแล้ว
หากดวงแก้ว  แว่วเสียง  สำเนียงเสนอ
มีให้กัน  บ้างไหม  ค้นให้เจอ
อย่าให้เพ้อ  เหม่อฝัน  เพียงคนเดียว

				
20 ตุลาคม 2550 07:29 น.

*.+.*.+.* ตนเตือนตน *.+.*.+.*

จิตรำพัน

อันตัวตน  คนเรา  ช่างกลับกลอก
เที่ยววิ่งรอก  ตามจิต  ที่สับสน
เดี๋ยวรัก เศร้า  เหงา  เหนื่อย  เมื่อยใจคน
วิ่งวกวน  คนวน  สมชื่อไป

อยากจะสอน  ใจเรา  เป่าดวงจิต
เพิ่มแสงนิด  ให้ผ่อง  หมองผลักไส
เพิ่มสติ  ปัญญา  สู่ดวงใจ
เพิ่มแสงไว้  ให้พลัง  ตั้งสู่ปลาย

ตนสอนตน  เท่านั้น  จึงจักได้
คนอื่นไซร้  สอนไป  ยังลิบหาย
คนอื่นช่วย  ชี้แนะ  กำหนดกาย
ตนตื่นหาย  ด้วยใจ  ตนสอนตน

อย่ามองยาก  มากหนัก  กำหนดจิต
ลองตรองคิด  กายติด  ให้เกิดผล
รูปภายนอก  สวยสะ  กันทุกคน
แต่ใช่พ้น  เกิด แก่  แลเจ็บตาย

สิ่งปรุงแต่ง  แห่งจิต  กายสังขาร
วัตถุพาน  พบเจอ  เห่อไม่หาย
แต่สุดท้าย  พกพา  เมื่อลับกาย
อยู่ไม่คลาย  ชั่ว ดี  แห่งวิญญาณ์				
19 ตุลาคม 2550 04:00 น.

เธอจะลืมไหม

จิตรำพัน

144nk7.jpg
เสียงกระซิบ  ผิแผ่ว  แว่วริมหู
บอกให้รู้  ว่ารัก  สักเพียงไหน
ไม่เคยเลือน  เลื่อนหาย  ไปจากใจ 
เก็บเอาไว้  ไม่ลบ  คำรักเธอ

แค่คำพูด  แม้เบา  แต่เร้าจิต
สั้นไปนิด  แต่หวาน  ผ่านเสมอ
ความหมายซึ้ง  ตรึงใจ  ทุกคำเจอ
ยากเกินเผลอ  ลบไป  ไกลฤดี

หากปีเดือน  เคลื่อนคล้อย  ลอยเปลี่ยนฟ้า
ชักนำพา  กายสอง  ร้างห่างหนี
ต้องลาจาก  พรากผ่าน  นานนับปี
อยากรู้พี่  มั่นคง  อยู่หรือไร

เธอจะกลืน  คืนคำ  เธอหรือเปล่า
เธอจะเฝ้า  คำรัก  ฉันอยู่ไหน
เธอจะลืม  คำพูด  จากดวงใจ
เธอจะลืม  ฉันไหม  เมื่อห่างกัน

จะไม่ขอ  สัญญา  ว่ายังรัก
ว่าแน่นหนัก  ชั่วฟ้า  พาใจฝัน
จะขอแค่  คิดถึง  ฉันทุกวัน
เพื่อใจนั้น  คงมั่น  ในรักเธอ

หากเธอนั้น  เปลี่ยนผัน  ความรู้สึก
ไม่อยากนึก  ใจหวั่น  สั่นยามเผลอ
ทำอย่างไร  ต่อไป   หากพบเจอ
ใจสั่นเพ้อ  เหม่อไป  ในรักเรา

เมื่อวันนั้น  มาถึง  จะลืมไหม
เสียงสั่นใจ  ใฝ่รัก  หายคงเฉา
ฉันไม่ลืม  ความหมาย  คำเบาเบา
เธอจะลืม  หรือเปล่า  บอกรักฉัน

				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงจิตรำพัน
>