28 ธันวาคม 2550 21:38 น.

*::... เธอรักที่ตรงไหน ...::*

จิตรำพัน

01uzfs_30042550121543.jpg
ความแตกต่าง ระหว่างคน ยลมากจิต
ชื่นชมชิด ติดใจ ในหลากหลาย
บางคนชอบ มองนอก  ออกที่กาย
สิ้นงามคลาย หน่ายห่าง ย่างเยื้องไกล

จะมีไหม ใครรัก สลักฝัน
ตัวตนฉัน นั้นอยู่ ดูได้ไหม
ดูที่เป็น เห็นที่ มีในใจ
จะมีใคร ใฝ่รัก ปักตัวตน

อดีตช้ำ นำใจ ให้เจ็บปวด
ความร้าวรวด อวดหวั่น พรั่นสับสน
หากเธอรัก หนักแท้ แน่กมล
ขอสักคน อย่าทำ ช้ำในใจ

เธอรักฉัน ตรงไหน ช่วยบอกที
รักเธอมี ชี้บอก หน่อยได้ไหม
เธอรักฉัน นั้นแน่ แท้จากใจ
ที่ตรงไหน ที่ปัก รักมากมาย

อันความรัก ชักใย ใกล้ความหลง
ลึกลึกลง ตรงใจ ให้หลากหลาย
ว่าความรัก หรือหลง ใจหรือกาย
มองแล้วคล้าย หน่ายมาก หากเผลอไป

รักปลอมปลอม มอมเมา เคล้าความหลง
รักยืนยง คงแท้ แน่ใจใส
ขอรักนี้ มีรัก ที่หัวใจ
ขออย่าได้ ใจเลือน เบือนตัวตน...


01dfci_20052550122629.jpg				
17 ธันวาคม 2550 19:53 น.

เพราะฉันคือ...

จิตรำพัน

316571_6435448.jpg
หญิงคนหนึ่ง  ซึ่งคง  หลงอักษร
รักบทกลอน  สอนใจ  ให้สุขสันต์
แวะมาพบ  บ้านนี้  ที่ผูกพัน
เติมใจกัน  ฉัน - เธอ  เจอมิตรใจ

เด็กอ่อนหัด  จัดเรียง  เพียงภาษา
ไม่นำพา  สูง - ต่ำ  น้ำคำใส
พบหยิบยื่น  ชื่นจิต  ติดฤทัย
แนะนำให้  ได้รู้  สู่ทางชาญ

แต่งกลอนหลาก  มากอารมณ์  บ่มจากจิต
รำพันคิด  ชิดฤทัย  ไคร่ขับขาน
กลอนเศร้า สุข  ฉุกคิด  จิตวิญญาณ
ลูกศิษย์วาน  คุณครู  หนูรอชม

ปั่นงานง่วน  ป่วนใจ  ใฝ่เข้าบ้าน
อยากพบพาน  บทกวี  รี่ให้สม
ต้องแอบเจียด  เบียดกาล  พานภิรมย์
หากคอมล่ม  เมื่อใด  ให้ลงแดง



				
16 ธันวาคม 2550 14:58 น.

***อ่านหนังสือ***

จิตรำพัน

sakid_cat_book_0.out.JPGครั้งยังเยาว์


ครั้งยังเยาว์  เราอ่าน  หนังสือน้อย
ภาพชวนคล้อย  กล่อมใจ  ให้ตามหา
ภาพบรรเจิด   เพลิดเพลิน  เชิญอุรา
เนื้อหามา   ตามต้อย  พลอยติดตาม

เหมือนชีวิต  จิตน้อย  เมื่อเยาว์อยู่
ได้รับรู้  อยู่บาง  ทางเดินหนาม
แม่อุ้มชู  ดูพ่อ  บั่นขวาก ลาม
หาได้คร้าม  ทางสวย  ให้ก้าวเดิน


ครั้งวัยรุ่น


ครั้งวัยรุ่น  อ่านเพิ่ม  หนังสือหลาก
มีอยู่มาก  ยากคัด  บ้างขัดเขิน
โลกหนังสือ  กว้างใหญ่  ให้หยิบเพลิน
เหมือนเชื้อเชิญ  เมินไย  ให้เร่งดู

หนังสือดี  มีมาก  หลากเรื่องเปรื่อง
มีทั้งเรื่อง  เล่ห์กล  ยลอดสู
เรื่องโน้มน้าว  ใจต่ำ  ย่ำใจครู
มีให้รู้  อย่าลิ้ม  ชิมติดลม

เหมือนชีวิต  เมื่อก้าว  ยาวจากบ้าน
เหมือนนงคราญ  ผ่านฝ่า  เรื่องสุข - ขม
ทางชีวี  ที่มาก  หลากอารมณ์  
น่าภิรมย์  ทางเดิน  หลากเส้นทาง

เพื่อก้าวผ่าน  ทางเดิน  เหมือนสามแพร่ง
จิตยื้อแย่ง  แบ่งใจ  ใคร่สะสาง
รู้ถูก ผิด  ติดใน  ฤทัยบาง
ย่อมเลือกข้าง  ทางเดิน  ที่ถูกควร


ครั้งก้าวต่อไป


ครั้งวันนี้  มีมาก  ที่ยังผ่าน
หลายเล่มอ่าน  นานมา  พาสุขหวล
หลายเล่มยัง  ไม่ติด  พินิจครวญ
มากดีล้วน  ควรคัด  จัดเก็บมา

ยังหลายหลาก  ยากคัด  จัดได้หมด
ไม่เคยลด  แน่เพิ่ม  ง่ายเติมหา
ค่อยค่อยอ่าน  ผ่านหัว  กลั้วปัญญา
หากนำพา  หาหนังสือ  สู่ทางดี

เหมือนชีวิต  ต่อไป  ในข้างหน้า
มีมากหนา  ทางสู่   เสื่อม สุขหนี
เร่งหาที่  มีสุข  แท้ฤดี
อย่ามัวมี  สุขปลอม  ย้อมจิตใจ

........................................................................				
6 ธันวาคม 2550 22:48 น.

*** ในจิตที่รำพัน ***

จิตรำพัน

01tgpm_11092550210010.jpg
จิตรำพัน กลั่นคำ นำส่วนลึก
ด้วยตรองตรึก เรื่องราว คราวห่างหาย
คิดถึงมิตร ติดเรียง เคียงไม่คลาย
ร่วมวาดลาย อักษร กลอนกวี

ด้วยขัดข้อง หลายอย่าง แสนหนักอก
คอมฯก็ยก ส่งร้าน ใช่หลีกหนี
งานก็ยุ่ง พุ่งเหนื่อย เมื่อยฤดี
ขอมิตรมี ใจใกล้ อย่าห่างกัน

รักงานกลอน อ้อนแต่ง แรงจากจิต
แทบจะติด คิดกลอน ตอนหลับฝัน
รักภาษา พาใจ ใฝ่รำพัน
แต่เด็กนั้น หมั่นฝึก บันทึกลง

แค่งานเขียน ของเด็ก เล็กคนหนึ่ง 
หาได้ซึ้ง ตรึงใจ ให้เพ้อหลง
หาดึงให้ ไล่ตาม อ่านแล้วปลง
แต่มั่นคง หลงลักษณ์ สัมผัสไทย

ไม่อาจเปลี่ยน ดวงฤทัย ให้เป็นอื่น
ด้วยใจตื่น ชื่นรัด อักษรใส
ร้อยกรองงาม ตามถ้อย ร้อยจิตใจ
ละเมียดไม ไทยศิลป์ สิ้นใดเกิน

จนวันหนึ่ง ซึ่งผ่าน กาลย้อนกลับ
ไม่อาจนับ จับเวลา พาขัดเขิน
สะดุดเจอ เพ้อรัก  ปักใจเพลิน
ไม่อาจเดิน เหินห่าง ร้างกลอนไทย

พาพานพบ สบใส ฤทัยมิตร 
เพื่อนพ้องชิด ติดใจ ไหวคืนใส
กำลังใจ หยิบยื่น ชื่นฤทัย
ท้อแค่ไหน ไกลห่าง ร้างเพราะเธอ

ยามบ่นล้า พาอ่อน ห่อนใจท้อ
เดินสู้ต่อ เพราะเพื่อน เยือนเสมอ
เป็นแรงให้ ใฝ่สู้ คู่ใจเบลอ
น้ำใจเอ่อ เกลอมอบ หอบนำมา

สิ่งบกพร่อง มองดู ครูพร่ำสอน
เขียนโคลงกลอน วอนคิด ศิษย์ศึกษา
แม้นไม่พบ สบหน้า ครูนำพา
ซึ่งวิชา มาแวะ แนะปรับนำ

บ้านกลอนไทย ใจงาม ตามที่พบ
ขอน้อมนบ ซบใน ใจคมขำ
หาเหมือนอื่น ตื่นโลก วิโยคกรรม
ใจชุ่มช้ำ นำรัก ปักชีวา

แม้นห่างไกล ไม่พบ ประสบพักตร์
แต่แน่นหนัก ปักใน ใจชื่นหนา
แม้นไม่รู้ ตัวตน คนพบพา
แต่ทว่า รู้ซึ้ง ซึ่งไมตรี

คิดถึงเพื่อน บ้านกลอน จึงวอนบอก
มิใช่หลอก กลอกคำ ย้ำไป่หนี
คอมฯนั้นไซร้ ไม่อำนวย ซวยสิ้นดี
ฤทัยนี้ มีสั่น พรั่นลงแดง				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟจิตรำพัน
Lovings  จิตรำพัน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงจิตรำพัน
>