27 กันยายน 2550 08:10 น.
...ทางแสงดาว...
แล้วโบยบินสู่ฝันอันไกลโพ้น
แล้วจับโยนสิ่งแทรกชำแรกฝัน
พาสิ่งหวงห่วงใยไปฝากจันทร์
ขอดาวนั้นพักพิงอิงแอบทรวง
ดวงฤดีแอบเศร้าคราวลมพัด
คล้ายถูกมัดทำอย่างไรใจก็ยังหวง
ให้คิดถึงแนบสนิทติดที่ทรวง
เขามาทวงใจคืน...ยื่นจำใจ
ส่งความห่วงหามาให้ด้วย
คนดีช่วย..ไม่รักษาโปรดเก็บไว้
ยามเธอเหงาเศร้าทรวงคนห่วงใย
รับรู้ไว้ ฉันคือเพื่อน...เหมือนเช่นเคย...
15 สิงหาคม 2550 07:52 น.
...ทางแสงดาว...
๑.ร้อยคำหวานหว่านล้อมพ่อจอมขวัญ
ชื่นชีวันเสแสร้งแกล้งให้หลง
เสน่หายวนเย้าเฝ้าพะวง
เกิดไหลหลงแสนรักปักฤดี
๒.มิเห็นหน้าคราใดดวงใจหมอง
ร้อยทำนองเสนาะเพราะรักพี่
บรรจงกรีดกลีบรักร้อยมาลี
ซ่านชีวีสุขล้ำคำพระลอ
๓.ครั้นผลรักหักสุขเข้าคลุกเคล้า
ดั่งแมงเม่ารุมเร้าเข้าร่วมหอ
เดินตามกันฝันวาดอาจพะนอ
รักถักทอหมดสายคลายจากกัน
๔.แล้วริเริ่มเติมใหม่ไฟแห่งรัก
ร้อยแล้วจักสานใหม่ไฟแห่งฝัน
ระริกรื่นชื่นจิตนิจนิรันดร์
เกษมสันต์เสพสมภิรมณ์รัก
..เกษมซ่านดิ่งจมปมอะบาย..
+คูรใหญ่.....+ ประทับใจในบทกวีของคุณคูค่ะ สวัสดี
++กานต์จ๋า คิดถึงซะหลายวัน หนีไปเที่ยวนี่เอง
จะไปเอาของฝาก รักนะ
ยายแม่มด
14 สิงหาคม 2550 10:56 น.
...ทางแสงดาว...
จับมือน้องไว้...
ก้าวให้ไกลบนทางนี้
แล้วบอกว่านี่คือ ๑ใน หกสิบล้านความดี
ที่พ่อนี้ได้สอนจงจำไว้...
น้องชายนายนั้นยังเดียงสา
คำกล่าวมารู้ใช่ไหม?
เพราะห่วงเจ้าจงเข้าใจ
จะผ่านสิ่งเร้นร้ายไปได้เพราะความดี
น้องถาม: แล้วอะไรคือความดี
พี่ตอบ: คือสิ่งที่กล้าสู้หน้าในทุกที่
จงยึดมั่นเพราะนั่นคือความดี
และสิ่งนี้จะทำให้มั่นใจ....
ยายแม่มดน้อย
12 สิงหาคม 2550 16:58 น.
...ทางแสงดาว...
๑.มากมายคือ หลายความรู้สึก
ที่ว่าลึกยังมีลึกสุดหยั่งถึง
ที่ว่าสูงยังสูงสุดห้วงคำนึง
ทุกที่จึงไม่ที่สุด ในจุดของหัวใจ
๒.เมื่อวานหวั่นไหวใจแทบขาด
วันนี้ขอเดินจากแล้วคืนให้
วันพรุ่งนี้อาจคิดแยกแตกต่างไป
ความหวั่นไหว ที่แท้แค่อารมณ์
๓.เศษความเศร้าเงาโศกโลกกำหนด
ร้าวรันทดภายในแสดงไว้เพียงเหมาะสม
รับเพื่อรู้เพียงเศษเสี้ยวแห่งอารมณ์
อย่าให้ตรมเพราะใคร่ใช้ลมลวง
๔.หวานว่าหวานหว่านมาว่าหวามหวาน
อย่าใช้หว่านกลอนกานท์ว่าห่วงหวง
อันร้อยสิ้นสาริกาที่ว่าลวง
หากใครหลงติดบ่วง ลวงอารมณ์
๕.จริงจริง นะ เพื่อน เตือนเพราะรัก
นี่มิใช่เรื่องอกหักเพราะรักขม
หนึ่งรักมอบตอบไว้มิใช่แค่คารม
ความเหมาะสมพิจารณา.....มิว่ากัน.......
ยายแม่มดน้อย
++สวัสดีค่ะ คุณชายของยายแม่มด(ลุงแก้ว)
11 ธันวาคม 2549 10:34 น.
...ทางแสงดาว...
.....สิ่งเล็กๆน้อยๆที่กล่าว....
ก่อนอื่นใดในที่นี้....
มือแห่งมิตรไมตรีจับกันไว้
ส่งยิ้มให้อย่างจริงใจอย่านิ่งเฉย
ปรบมือให้กันฉันคุ้นเคย
รอเฉลยบทต่อขอขอบคุณ
ขอขอบคุณ...........ที่สรรค์สร้าง
ขอขอบคุณที่ถางทางคอยเกื้อหนุน
ขอขอบคุณความอบอุ่นขอขอบคุณ
............หนุนเราสร้างให้กว้างไกล
คำของพ่อสอนไว้ให้จำจด
ยกเพียงบทพจนาท่านว่าไว้
ให้ทำดีอย่างต่อเนื่องกระเดื่องไกล
จงอย่าให้ขาดสายในความดีที่สร้างมา
บทนี้สำคัญยิ่งจริงๆด้วย
พวกเรา...ช่วยสร้างสรรค์งานแม้หนักหนา
พร้อมช่วยกันพลิกฟื้นให้คนมา
............พาเราก้าวไกลร้องชัยโย..
....ขอบคุณความอบอุ่น..ความรู้สึกดีดีที่มีให้กัน ขอบคุณ
ข้อความฝากถึง..ผอ....ขอบคุณที่ชวนร้องเพลงคู่........
รองเท้าหน้าห้อง ....ก้อรองเท้าม่ายใช่คู่เหรอ........
จำไว้คราวนี้ยกให้ท่าน....คราวหน้าค่อยว่ากัน
หน้าส่วนตัว
1324
